Weltwoche: Leidt dit tot bepaalde neigingen?
Soon: Helaas hebben veel wetenschappelijke instellingen de afgelopen decennia een alarmistische, uniforme opvatting aangenomen. Critici worden uitgesloten. Klimaatbeleid dient steeds meer economische en ideologische doelen, niet objectief onderzoek. Maar er is ten minste één positief teken: Bill Gates realiseerde zich onlangs dat het klimaat niet te beheersen is door CO₂ te reguleren. In plaats daarvan wil hij zich nu richten op aanpassing – op het verminderen van menselijk lijden veroorzaakt door extreme kou of hitte. Dit is een welkome ontwikkeling.
Weltwoche: Sinds de industrialisatie stijgen CO₂ en temperatuur parallel.
Soon: Correlatie betekent geen causaliteit – en trouwens, de correlatie is niet zo sterk. Ondanks enorme emissiereducties in de VS of Groot-Brittannië bijvoorbeeld, blijven de CO₂-concentraties stijgen. Dit laat zien hoe belangrijk natuurlijke feedback is. Zelfs als CO₂ iets bijdraagt, domineert het niet.
Weltwoche: Is dit bevestigd tijdens de Covid-lockdown?
Soon: Ja. Ondanks een wereldwijde daling van de uitstoot bleef de CO₂-concentratie stijgen. Dit bewijst dat mensen uitstralen, maar het netto-effect wordt overschaduwd door enorme uitwisselingen tussen oceanen, biosfeer en atmosfeer. CO₂ is geen klimaatthermostaat.
Weltwoche: Ze noemen de IPCC “selectief”. Wat bedoel je daarmee?
Soon: Van het brede scala aan wetenschappelijke studies worden slechts bepaalde modellen geprefereerd, andere worden gemarginaliseerd. Dit creëert de indruk van zekerheid waar onzekerheid is. Wetenschappelijke integriteit vereist het openbaar maken van onzekerheden en het testen van concurrerende hypothesen. In plaats daarvan ontvangen we politieke rapporten met wetenschappelijke maskers.
Weltwoche: Waarom steunen veel media en academici nog steeds de CO₂-these?
Soon: Omdat het politiek nuttig is. Autoriteit vervangt geen bewijs. Wetenschappelijke waarheid komt niet voort uit stemmen, maar uit herhaalbare observatie en theorie. Wat zorgwekkend is, is dat overheden en organisaties steeds meer het idee verspreiden dat het klimaat statisch moet blijven.
Weltwoche: Beperkt dit het wetenschappelijke discours?
Soon: Ja. In plaats van discussies hoor je beschuldigingen. Universiteiten die controversiële sprekers uitnodigen leren studenten dat consensus belangrijker is dan waarheid – dat is fataal.
Weltwoche: Welke rol spelen de media?
Soon: Veel rapporten vertrouwen op moraliteit en drama. Onzekerheid verkoopt slecht, nuances nog erger. Het resultaat is een mediafysica van “global boiling” die weinig te maken heeft met metingen.
Weltwoche: Hoe beoordeel je klimaatmodellen?
Soon: Modellen zijn nuttig, maar bevatten veel aannames – bijvoorbeeld over wolken, aerosolen of turbulentie. Aanpassen aan historische gegevens verbetert de voorspelling niet automatisch. Modellen moeten getest worden op waarnemingen.
Weltwoche: Dit omvat waarschijnlijk ook oceaanverzuring?
Soon: De oceanen zijn gemiddeld alkalisch, met een pH-waarde van ongeveer 8,2. Het onderwerp wordt vaak dramatisch gemaakt wanneer de temperatuurtrends niet dreigend genoeg zijn. In plaats van slogans zijn solide, langetermijn metingen nodig.
Weltwoche: Hoe gevaarlijk is de zeespiegelstijging volgens jou?
Soon: Betrouwbare peilmetingen tonen één tot twee millimeter per jaar, zonder versnelling. Dat is een paar centimeter per eeuw. Als je niet een paar centimeter kunt terugtrekken, heb je geen klimaatprobleem, maar een planningsprobleem.
Weltwoche: Hoe definieer je “klimaat”?
Soon: Er is nog steeds geen precieze definitie. Het klimaat is meer dan het gemiddelde van het weer – het is een dynamisch systeem van energiestromen, wolken, albedo, vochtigheid, oceaan-atmosfeerkoppeling, landgebruik en aerosolen. Deze complexiteit wordt nauwelijks erkend in het publieke debat.
Weltwoche: Hoe zit het met het stedelijke warmte-effect?
Soon: Het vervalst veel metingen. In steden stijgen de temperaturen systematisch. Als je alleen naar landelijke stations kijkt, worden andere trends duidelijk. Veel globale datasets zijn daardoor vervormd. Nieuwe studies van ons en anderen bewijzen dit voor de VS, Japan en andere regio’s.
Weltwoche: Critici beschuldigen je ervan gefinancierd te worden door de olie-industrie.
Soon: Dat is fout. Ik heb alle bronnen bekendgemaakt. In het begin kwam mijn onderzoek voornamelijk uit overheidsfinanciering – NASA, Air Force, NSF. Toen we ongemakkelijke vragen stelden, droogden deze fondsen op. Vervolgens zochten we steun bij particuliere stichtingen, waaronder die met banden met de energiesector – van hernieuwbare energie tot fossiele brandstoffen. Niemand heeft me ooit gevraagd om de resultaten aan te passen. Vandaag wordt mijn onderzoek uitsluitend gefinancierd door vrijwillige donaties aan onze onafhankelijke groep Ceres-Science.
Weltwoche: Je tegenstanders zeggen dat je verborgen geldbronnen hebt.
Soon: Dit is ook onjuist. Deze campagne komt van een voormalig Greenpeace-medewerker, Roland “Kert” Davies, die in 2015 een vals rapport publiceerde. Verschillende kranten namen zijn beweringen over zonder verificatie. Zoals Jonathan Swift 300 jaar geleden schreef: “De leugen vliegt, en de waarheid blijft achter.” Uiteindelijk is de kwaliteit van het werk doorslaggevend, niet de moraliteit van de bankbiljetten.
Weltwoche: Waar denkt u dat klimaatonderzoek prioriteiten moet stellen?
Soon: Objectief klimaatonderzoek zou zich moeten concentreren op langetermijn, helder gekalibreerde metingen – vooral in landelijke gebieden. Het heeft ook open data en codes nodig zodat de resultaten begrijpelijk en reproduceerbaar zijn. Gerichte experimenten op de stratosfeer, wolkenvorming en het stralingsevenwicht zijn ook belangrijk. Hypothesen moeten immers eerlijk tegen elkaar worden getoetst in plaats van alleen voorkeurmodellen te bevestigen.
Weltwoche: Wat raadt u politici aan?
Soon: Realisme en veerkracht. Geen centralistische experimenten die welvaart in gevaar brengen. In plaats daarvan: pas infrastructuur aan, versterk overstromingsbescherming, openheid voor technologieën, onderzoek zonder vooraf bepaald resultaat. Als je echt risico’s wilt verminderen, investeer dan in robuuste systemen – niet in symbolische CO₂-rituelen.
Weltwoche: Hoe beoordeel je de omgang met modellen en AI?
Soon: Modellen kunnen nuttig zijn, maar veel wetenschappers verwarren ze met de werkelijkheid. Met de komst van AI wordt deze neiging steeds sterker. We hebben onderzoekers nodig die de echte wereld opnieuw onderzoeken – niet alleen de virtuele. De Nobelprijswinnaar voor natuurkunde, John Clauser, zei ooit treffend:
“Theoretici spreken met elkaar, experimentele natuurkundigen spreken rechtstreeks met God.”
Replicatiestudies zijn nodig. Ze verifiëren gepubliceerde resultaten door ze te herhalen – met dezelfde experimenten, data-evaluaties of methoden. Beide versterken de wetenschappelijke betrouwbaarheid.
Weltwoche: Welke rol speelt de ethiek?
Soon: Echte ethiek betekent eerlijkheid over onzekerheden – en een oprechte afweging van voordelen, kosten en bijwerkingen. Het voorzorgsprincipe is logisch bij waarschijnlijke, omkeerbare risico’s – maar niet als carte blanche voor grootschalige dirigistische projecten.
Weltwoche: Hoe ga je om met vijandigheid?
Soon: Door te publiceren, data te delen en kritiek wetenschappelijk te beantwoorden. Laster maakt geen indruk op mij. Wetenschap is een langeafstandsloop.
Weltwoche: Wat wenst u van politiek en de media?
Soon: Ik zou graag onderscheid zien van de media in plaats van alarmisme. Ik verwacht vrijheid in onderzoek, veerkracht, technologie-vriendelijkheid en investeringen in infrastructuur van politici. Maar bovenal nederigheid tegenover de complexiteit van de natuur. Want, zoals ik al zei, je kunt geen wetten tegen de zon maken – je kunt het alleen maar beter begrijpen en beslissingen nemen die realistisch, slim en menselijk zijn.
Source: https://clintel.nl/je-kunt-geen-wetten-maken-tegen-de-zon/
.