In Rotterdam hebben dinsdagavond honderden mensen deelgenomen aan een ingetogen herdenkingsbijeenkomst voor de 19-jarige Lugani, die vorige week om het leven kwam na een schietincident in de wijk Delfshaven. De stille tocht, georganiseerd door vrienden en familie, trok naar schatting rond de 400 deelnemers en vond plaats in een sfeer van rouw, verbondenheid en reflectie op het geweld dat het jonge leven abrupt beëindigde.
Het eerbetoon begon rond 17.30 uur op het Aelbrechtsplein, niet ver van de plek waar Lugani vorige week dinsdag zwaargewond raakte tijdens een schietpartij in een woning aan de Zoutziedersstraat. Daar raakte hij ernstig gewond en overleed later in het ziekenhuis aan zijn verwondingen. Twee jonge mannen van in de twintig werden kort na het incident aangehouden; de politie onderzoekt nog hoe de gebeurtenissen zich precies hebben voltrokken.
Familie en vrienden liepen in stilte door de straten, velen gekleed in witte shirts en met witte ballonnen in de hand. Op veel kledingstukken stond “In loving memory, Lugani” afgebeeld, omringd door rozen en andere symbolen van herinnering. De witte ballonnen, die later tijdens de bijeenkomst werden opgelaten, symboliseerden niet alleen het verlies maar ook het verlangen naar vrede en hoop ondanks het tragische gebeuren.
De tocht stond nadrukkelijk niet alleen in het teken van Lugani zelf. In toespraken die voorafgaand aan de wandeling werden gehouden, benadrukten organisatoren en betrokkenen dat de herdenking ook een bredere boodschap bevatte: aandacht voor jongeren en levens die door geweld zijn geraakt. “Vandaag is het Lugani, maar morgen kan het ook een van hen zijn,” zei een tante van de overledene geëmotioneerd. “Deze tocht is niet alleen voor Lugani, maar ook voor andere jongens, andere levens.”
Tijdens de samenkomst stopte de groep meerdere keren om stil te staan en eer te betuigen. Op een plein waar Lugani vaak kwam, werd een minuut stilte gehouden. Een wijkpastor sprak een gebed uit en riep de aanwezigen op om de meegenomen ballonnen gezamenlijk los te laten. Daarop legde de moeder van Lugani bloemen bij een groeiende verzameling boeketten, knuffels en kaarsen – stille getuigen van het verdriet en de steun vanuit de gemeenschap.
Het initiatief voor de stille tocht kwam van vrienden van Lugani, die volgens familieleden vonden dat er een betekenisvol moment van samenkomst moest komen om hem op een waardige manier te herdenken. De familie sloot zich hierbij aan en toonde zich dankbaar voor de massale opkomst. In gesprekken met omstanders en nabestaanden klonk keer op keer dat het belangrijk was om in stilte en respect het verlies te delen, zonder boosheid of protest, maar juist met verbondenheid en aandacht voor elkaar.
De politie heeft nog geen definitieve uitspraken gedaan over de omstandigheden van het schietincident waarin Lugani om het leven kwam. De familie gaf aan weinig concrete informatie te hebben over wat zich die avond in de woning aan de Zoutziedersstraat heeft afgespeeld. “We horen verschillende verhalen, maar op dit moment laten we de politie het onderzoek doen en wachten we af wat daaruit komt,” aldus een andere tante van Lugani.
De herdenking in Rotterdam volgt op andere recente voorbeelden in Nederland waarbij gemeenschappen samenkwamen om jonge levens te herdenken die door geweld zijn beëindigd. In Delft trokken eind januari bijvoorbeeld honderden mensen samen tijdens een stille tocht voor de 16-jarige Gianinni, die stierf na een steekincident – een gebeurtenis die ook een brede maatschappelijke reactie kreeg en waarbij symbolische ballonnen werden opgelaten om zijn leven te eren.
Terug in Rotterdam lieten veel deelnemers na afloop van de stille tocht hun ballonnen los, een beeld dat voor velen symbool stond voor het loslaten van verdriet, maar ook voor het gezamenlijk herdenken van een jonge man die midden in het leven stond. De stille tocht werd afgesloten zonder officiële ceremonie, maar met een gevoel van verbondenheid en een gedeelde hoop dat aandacht voor elkaar kan bijdragen aan het voorkomen van verdere tragedies.