Hoe verdorvener de acties van Israël, hoe antisemitischer het is om de waarheid te zeggen.
Er is een gevaarlijke paradox die mensen, en met name publieke figuren, ervan weerhoudt om zich uit te spreken, zelfs nu de genocide van Israël in Gaza met de dag gruwelijker wordt. Laten we dit de “Bloedsmaad”-paradox noemen.
Het werkt als volgt. In de middeleeuwen werden joden ervan beschuldigd niet-joden, met name kinderen, te vermoorden om hun bloed te gebruiken bij religieuze rituelen. Telkens wanneer een jood wordt beschuldigd van de moord op een niet-jood, zo is de redenering, brengt dit joden in gevaar door juist het soort antisemitisme aan te wakkeren dat uiteindelijk heeft geleid tot de gaskamers van Auschwitz, schrijft Jonathan Cook.
Verantwoordelijke mensen, of in ieder geval mensen met een reputatie hoog te houden, vermijden daarom uitspraken die de indruk kunnen wekken dat joden – of in dit geval de soldaten van de joodse staat Israël – niet-joden vermoorden.
Als dergelijke kritiek toch wordt geuit, moet deze door westerse politici, de media en publieke figuren zorgvuldig worden geformuleerd in bewoordingen die het doden van niet-joden – in dit geval moslims en christenen in Palestina – redelijk doen lijken.
Israël “verdedigt zich” slechts door tienduizenden burgers in Gaza te doden en te verminken na de eendaagse aanval van Hamas op 7 oktober 2023.
De massa’s onschuldige doden in de enclave zijn slechts de ongelukkige prijs die moet worden betaald om de “terugkeer van Israëlische gijzelaars” in handen van Hamas te verzekeren.
De actieve, maandenlange uithongering van de kinderen in Gaza door Israël is een “humanitaire crisis”, geen misdaad tegen de menselijkheid.
Iedereen die van dit narratief afwijkt, wordt als antisemiet bestempeld, of het nu gaat om miljoenen gewone mensen, alle gerespecteerde mensenrechtenorganisaties ter wereld, waaronder de Israëlische groep B’Tselem, de Wereldgezondheidsorganisatie, het Internationaal Strafhof, genocide-deskundigen zoals Omer Bartov, zelf een Israëliër, enzovoort.
Het is een perfecte, zichzelf versterkende cirkel, die volledig losstaat van de realiteit die dagelijks live naar ons wordt gestreamd.
Hulp als doodsvallen
De schandalige gevolgen van de “Bloedsmaad”-paradox werden een jaar na het begin van de genocide van Israël in Gaza benadrukt door de joodse schrijver Howard Jacobson.
In de krant The Observer beschuldigde hij de westerse media van “bloedsmaad” omdat ze meldden dat er in Gaza enorme aantallen kinderen stierven – ook al hadden diezelfde media er alles aan gedaan om het dodental te minimaliseren, impliciet de waarheid ervan in twijfel getrokken door het aantal toe te schrijven aan het “door Hamas geleide ministerie van Volksgezondheid in Gaza”, en de moorden voortdurend rationaliseerden als onderdeel van de Israëlische militaire operaties om “Hamas te verslaan”.
Jacobson wilde, net als andere fervente verdedigers van genocide, meer. Hij eiste dat de media hun ogen volledig zouden sluiten voor de slachting.
Sindsdien zijn de misdaden van Israël tegen de bevolking van Gaza nog schokkender geworden, hoe moeilijk dat bijna een jaar geleden ook voor te stellen was.
Israël heeft ervoor gezorgd dat er geen voedsel meer in Gaza komt, behalve via een door de VS opgezette huurlingenmacht, die ten onrechte de “Gaza Humanitarian Foundation” wordt genoemd.
[embedded content]Hun taak is, zoals klokkenluiders uit het Israëlische leger ons hebben verteld, de meest capabele mensen uit de uitgehongerde massa – voornamelijk jonge Palestijnse mannen – met de belofte van voedsel in de dood te lokken. Eenmaal daar aangekomen voert Israël wat Artsen zonder Grenzen “georkestreerde moord” noemt uit door hen neer te schieten.
Israël heeft een criminele bende onder leiding van ISIS-aanhanger Yasser Abu Shabab bewapend en ingehuurd als zijn handlangers in Gaza. Hun taak is het plunderen van hulpvrachtwagens die buiten de GHF-structuur opereren en het stelen van hulpgoederen van gewone mensen, waardoor nog meer terreur en chaos wordt gezaaid en Israël Hamas de schuld kan geven van de hongersnood in Gaza.
Extreemrechtse Israëli’s – dat wil zeggen, de mensen die de regering-Netanyahu hebben gekozen – zijn gefilmd terwijl ze hulpvrachtwagens tegenhouden die vanuit Jordanië voedsel proberen te vervoeren dat bestemd is voor de bevolking van Gaza, terwijl er regelmatig kinderen sterven van ondervoeding.
En vooraanstaande westerse artsen zoals Nick Maynard keren terug uit Gaza met dezelfde gruwelijke verhalen: dat ze zien hoe Israëlische soldaten Palestijnse kinderen gebruiken als schietschijven. De ene dag zijn de schotwonden van de kinderen die in het ziekenhuis aankomen geconcentreerd in het hoofd. De volgende dag in de borst. De volgende dag in de buik. De volgende dag in de geslachtsdelen.
[embedded content]De “Bloedsmaad”-paradox betekent dat Israël met steeds meer schaamteloze verdorvenheid kan handelen – zoals hierboven beschreven – en dat westerse leiders en media deze gruweldaden blijven negeren, bagatelliseren of rationaliseren.
Het is de ultieme “vrijkaart”.
Valse ‘oorlogsmist’
Er zijn verschillende redenen waarom dit zo’n gevaarlijke reactie is op de genocide in Gaza, maar er is er één die eveneens maar al te goed van pas komt in westerse hoofdsteden.
Ten eerste, en dat is het meest voor de hand liggende, is Israël niet ‘de joden’. Het is een staat. Niet alleen dat, maar het is ook opgericht als een heel specifiek soort staat: een staat die het laatste voorbeeld is van een lange en zeer onwaardige traditie van door het Westen gesteund kolonialisme.
Kolonialisme heeft tot doel de inheemse bevolking te vervangen door westers georiënteerde immigranten door middel van extreem etnisch geweld.
Denk aan de Verenigde Staten, Canada, Australië en Zuid-Afrika. Zij hebben allemaal gruwelijke misdaden begaan tegen hun inheemse bevolking.
De genocide van Israël op de Palestijnen is niet ongewoon. Het is het al te bekende, logische gevolg van een racistische koloniale vervangingsideologie. We hebben dit in de moderne geschiedenis al vele malen meegemaakt. Als het in die eerdere gevallen geen bloedsmaad was – maar een vaststaand historisch feit – waarom zou de genocide van Israël dan anders moeten worden bekeken?
Ten tweede is deze genocide niet die van Israël. Het is die van het Westen. Dit is een volledig westerse coproductie. Israël had de verwoesting van Gaza, de massamoord en de uithongering van de bevolking nooit kunnen uitvoeren zonder de westerse hulp bij elke stap.
Het zijn Amerikaanse en Duitse bommen die op Gaza zijn gegooid. Het zijn Britse spionagevluchten boven Gaza vanaf de RAF-basis Akrotiri op Cyprus die Israël van inlichtingen voorzien. Het zijn westerse hoofdsteden die protesten onderdrukken en pogingen om de genocide te stoppen tot een terroristische misdaad maken.
Het zijn de VS en Groot-Brittannië die het Internationaal Strafhof sancties opleggen en bedreigen om het te dwingen zijn besluit om Netanyahu te arresteren voor het uithongeren van de bevolking van Gaza, terug te draaien. Het zijn westerse hoofdsteden die zwijgen terwijl hun burgers illegaal door Israël in internationale wateren gegijzeld worden omdat ze hulp naar Gaza proberen te brengen.
En het zijn de westerse media die eerst lamlendig hebben geaccepteerd dat ze door Israël uit Gaza werden geweerd, vervolgens nauwelijks verslag hebben gedaan van de ongekende massamoord op lokale journalisten in Gaza, en nu gretig hun uitsluiting gebruiken als excuus om Israëls daden niet kritisch te bekijken vanwege de zogenaamde “oorlogsmist”.
New research shows Israel’s slaughter in Gaza has killed more journalists than the US Civil War, World Wars 1 and 2, the Korean War, the Vietnam war, the Yugoslav Wars, the Afghanistan War and the Ukraine War COMBINED.
More: https://t.co/YJi8bdIm9Y pic.twitter.com/p8XJSZpj3a
— Jonathan Cook (@Jonathan_K_Cook) April 1, 2025
Als het constateren dat er in Gaza een genocide plaatsvindt neerkomt op “bloedsmaad”, dan zijn alle westerse regeringen medeplichtig aan die bloedsmaad. Moeten zij allemaal vrijuit gaan? Zij hopen van harte dat u dat denkt.
Verzekeringspolis
Ten derde zou het verbazingwekkend zijn als Israël geen genocide zou plegen in Gaza, gezien het feit dat al zijn misdaden tegen de Palestijnen decennialang door het Westen zijn gesteund. Israël is steeds brutaler geworden. De paradox van de “bloedsmaad” is zijn verzekeringspolis tegen kritische vragen en kritiek.
Het Westen heeft Israël een permanente vrijbrief gegeven om de Palestijnen te mishandelen, etnisch te zuiveren, hun land te stelen en hen te vermoorden. Hoe slechter het zich gedraagt, hoe meer de ‘bloedsmaad’ wordt ingezet om kritiek de mond te snoeren. Hoe verdorvener de daden van Israël zijn, hoe antisemitischer het wordt om de waarheid te zeggen.
Al meer dan een eeuw lang steunen westerse leiders Israël tot in het extreme. Waarom zou Israël niet concluderen dat er geen rode lijnen zijn, dat het kan doen wat het wil en dat het Westen het nog steeds zal bewapenen en zijn misdaden zal blijven rechtvaardigen als “verdediging” en “terrorismebestrijding”?
De “bloedsmaad” beschermt de joden niet tegen een nieuwe genocide. Het geeft Israël vrijbrief om het Palestijnse volk te vernietigen en zijn buren op brute wijze te bombarderen, zonder dat het daarvoor wordt gestraft, terwijl westerse leiders hun mond houden op een manier die ze nooit zouden doen als Rusland, China of Iran veel minder gruwelijke wreedheden zouden begaan.
Dat is natuurlijk precies wat antisemitisme aanwakkert. Volkomen verbijsterd door deze gang van zaken, laten sommige waarnemers zich misleiden door te denken dat de enige mogelijke reden is dat Israël het Westen controleert, dat het speciale, onzichtbare krachten heeft om de VS, de sterkste en meest gemilitariseerde staat in de geschiedenis, te intimideren, en dat achter dit alles Joden en Joods geld aan de touwtjes trekken in de westerse hoofdsteden.
Die veronderstelling is een vlucht voor een veel moeilijkere, pijnlijke realiteit: dat Israël het bastaardkind van het Westen is. Dat is niets uitzonderlijks of buitengewoons. Het is blank, westers, koloniaal, genocidaal racisme, verpakt als een zogenaamd “joods” project.
Israël kan zijn misdaden begaan ter bevordering van de westerse controle over het olierijke Midden-Oosten, en het Westen weet dat elke kritiek op zijn imperiale controle en plundering kan worden afgedaan als antisemitisme.
Het is een win-winsituatie voor het kolonialisme. Het is een lose-losesituatie voor onze menselijkheid.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Piers Morgan: “Moreel juist om vrouwen en kinderen te doden”
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/hoe-de-bloedsmaad-paradox-het-westen-stilhoudt-over-israels-genocide/
.