Deel dit artikel op je social netwerk om anderen te helpen!
Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar
Dit is een vervolg op het negentiende deel van ‘De jacht op Hitler’, over het boek ‘Hitlers Diamanten’, dat u niet mag lezen en door Bol uit het assortiment werd gehaald.
DE JACHT OP HITLER
—Lees verder na dit advertentieblokje—
Deel 20. De Grote Verdwijntruc…….vervolg.
Maar terug naar Hitlers voorlaatste Wolvenhol, oftewel de Führerbunker in Berlijn. Het slagen van zijn grootste Meesterwerk, zijn zelfmoord en vervolgens de grote verdwijntruc, waaraan hij jaren had gewerkt, waren voor hem een totale obsessie geworden. Tot in de kleinste details had hij alles honderden keren doordacht en zijn onzekerheid lag enkel nog in het moment dat hij de controle zou verliezen als hij eenmaal zelfmoord had gepleegd en hoe ¨zijn getrouwen¨ het script dan zouden weten te vervolmaken of juist jammerlijk falen en hem teleurstellen zoals velen dat al hadden gedaan in zijn leven. Hij had in ieder geval gezorgd dat alles tot in de laatste details was geregeld. Ha, ha, EEN ZELFMOORD was opgeteld ook weer 1.38 x is 38 is ADOLF of DOOD. Alles was dus perfect voorbereid om zijn verdwijnings-illusie en Mis-leiding tot een succes te maken. Als die verdomde Russen nou nog maar even weg wilden blijven bij de Führerbunker, dan zou hij, Adolf, de grote winnaar van het spel zijn. En dat woordje SPEL is overigens 52 opgeteld net zo als DE ZEGE van Zege-vieren of van de Zege-krans in de plafondfresco in de kerk van Fulpmes. En inderdaad viel er voor Adolf heel wat te ¨vieren¨ als hij de eeuwige rust zou hebben onder de bescherming van Gods eigen huis.
Het was nu bijna vier uur ‘s nachts die 30e april en alles was zo goed mogelijk voorbereid naar Hitlers wensen, of beter bevelen. In de tuin achter de bunker stonden enkele zwaarbewapende manschappen al ongezien te wachten tot het vier uur werd en de achteruitgang van de bunker van binnenuit geopend zou worden. Waarschijnlijk kenden alleen Hitlers secretaris Martin Bormann en Joseph Goebbels het precieze tijdstip van de zelfmoord van Adolf en Eva. En OTTO GÜNSCHE en HEINZ LINGE, respectievelijk Hitlers bodyguard en kamerdienaar zouden, zonder het te weten, de getuigen worden die, ondanks vele verhoren en martelingen, slechts één waarheid zouden weten te vertellen als getuigen. En ook zij waren door de Führer weer met zorg geselecteerd omwille van de cijfers en de letterboodschappen in hun namen. Otto (denk aan Hitlers geliefde broertje Otto dat maar zes dagen leefde) zou, volgens latere uitspraken van Hitlers secretaresse Traudl Junge, juist door Adolf zijn aangewezen om de lichamen van Eva en hemzelf te verbranden als het zover zou zijn. Maar eerst zouden dan Otto en Heinz samen de lichamen uit de bunker naar boven dragen en uitgerekend in hun naamletters troffen wij de volgende, voor eenieder totaal begrijpelijke, boodschappen aan: OTTO GÜNSCHE + HEINZ LINGE;
+++ SCHOT! HEL! ONZIN! GETUIGEN!
Of in een andere volgorde: HEL (de hel breekt uit of het is volstrekt helder) (het) SCHOT = ONZIN (maar ik heb) GETUIGEN (van mijn dood nodig).
En volledigheidshalve moeten we dan ook nog de anagramboodschappen geven die we vonden in alleen de letters van OTTO GÜNSCHE;
+++ G. TAUSCHE TOOT. (G.= zeven (72) = Hitler (72).
En tauschen is natuurlijk gewoon Duits voor verwisselen of de zaak bedriegen of misleiden. En alleen dat woordje TAUSCH bleek dan uitgerekend nóg weer eens de 72 van Hitler opgeteld te zijn.
Twee dagen eerder op 28 april was Hitler dus keurig in de echt verbonden met zijn Eva (=28) en naast een maagdelijke bruid had hij natuurlijk ook zijn fortuin aan goud en diamanten om aan God te schenken. Oftewel een meer letterlijke interpretatie van het woord BRUID-SCHAT was er niet. Ja, Hitlers levenseinde was werkelijk EEN OBSESSIE (117) voor hem geworden en dat de optelling daarvan dus precies datzelfde getal was van de optelling van de tandarts LOTERIJMAN, namelijk ook 117, moet het er allemaal niet beter op hebben gemaakt voor de cijferfetisjist Adolf. Maar hoe dan ook, hij had al jaren uitgezien naar deze dag, naar de ontknoping, naar DE FINALE (opgeteld 56 = WOLF). Het was voor Hitler dan ook helemaal geen straf om dit aardse tranendal te moeten verlaten. Maar eerst was het dus nog maar half vier in de nacht en moest, volgens de regels van de Rooms-Katholieke kerk, het huwelijk met Eva nog worden geconsummeerd (met dubbel-m) zoals dat heette. Dat was afkomstig van het Latijnse woord voor voltrekken of volbrengen. Volgens de kerkregels was een Katholiek huwelijk pas écht een voldongen feit, of voltrokken, na de eerste geslachtsgemeenschap of ¨de daad¨. Sterker nog, het niet-consummeren van het huwelijk was zelfs een legitieme reden voor echtscheiding binnen de kerk. Om exact half vier die
.