Dag 5968 – De levenslange worsteling in de 3-D dip
Of het toeval is of niet, maar in de versie van iemand die een kortstondige dood heeft meegemaakt moet je je vijand inderdaad liefhebben als je jezelf liefhebt. Eén en ander kwam mij vandaag ter ore, de verwarring is groot.
Je vijanden liefhebben als jezelf? Zou dat de reden zijn dat sommige mensen in de loop van hun leven een hartgrondige hekel aan zichzelf hebben gekregen? Dat schaamte, boosheid, frustratie, angst, hebzucht, verdriet, haat en schuldgevoel hen hebben belemmerd er alles uit te hebben gehaald? Ze hebben de drempel niet genomen, de drempel die je over moet stappen door al je moed te verzamelen en in een neutrale observatorpositie te geraken. Ze hebben blijkbaar al die laagfrequente energielekkages ervaren als: “Zo is het leven nu eenmaal” en zijn zichzelf onbewust gaan haten.
De genoemde “bijna dood ervaring” die ongevraagd door het beeld schoof, openbaarde aan iemand een totaal ander perspectief over het vijandsbeeld waarmee we zijn geprogrammeerd. Je daalt vanuit een vorig leven in de 3D dip af en je hebt een missie. Je hebt afgesproken voordat je kwam, dat je door een leerproces heen moet. Daar heb je voor gekozen, wel een beetje jammer dat we niet meer weten welke keus we hebben gemaakt. Je bent iemand tegengekomen in het Hiervoormaals, die je beste vriend is geworden. Met hem/haar heb je afgesproken dat hij/zij de rol van je ergste vijand gaat spelen en dan kijken hoelang jij het volhoudt in de loodzware 3-D dip. Alsof je een weddenschap hebt afgesloten….
Vervolgens daal je af en begint je volgende leven. In dat leven word je in eerste instantie achtervolgt door domme pech, maar na een poosje begin je de kunst van het overleven te verstaan, daarbij vergeet je bewust te leven, want daar is absoluut geen ruimte voor. Je denkt dat je je leven “in de grip” hebt gekregen en het smaakt naar meer…. Vrienden heb je nauwelijks, je hebt ze niet nodig, vriendschappen kap je af zodra je het uitkomt. Je bent in een familie geboren waar generaties lang pogingen zijn ondernomen om “vooruit te boeren”, maar steeds door domme pech is gedwarsboomd en met lege handen kwam te staan. Vroegtijdige dood, economische of medische crisissituaties, constante oorlogen hebben honderden jaren verhinderd dat deze familie in de vaart der volkeren kon meekomen. Om de 2 of 3 generaties een crash, dat was de rode draad. Omdat je in deze familie bent geboren, pak je er automatisch altijd wat van mee. Dus na de fase van “vallen en opstaan” en de fase van “de kunst van het overleven” kwam de fase “ik wil met niemand meer wat te maken hebben”.
Toen pas kwam je beste vriend in beeld, die je ergste vijand zou blijken te zijn. De familietraditie is één op één voortgezet en je stond met lege handen, je “beste vriend” ging er schaterlachend met de 3-D buit vandoor. Maar niet nadat hij zijn ziel had verkocht aan een non-humane entiteit. Hoe je dat kunt weten is mij vooralsnog een raadsel, maar eigenlijk kan het toch niet anders?
Je ergste vijand is je beste vriend. Dat is wel even slikken, natuurlijk. Je moet je vijanden buiten je energieveld zien te houden, heb ik mezelf aangeleerd, maar vanwege de afspraak ben ik al geïnfecteerd zonder dat ik het in de gaten had. Je kunt hem als je ergste vijand niets vergeven, want je hebt je dramatische leven immers eerder al met hem afgesproken. Je mag hem dus ook niet ophangen, want dan hang je er zelf ook naast.
Mits….. je beste vriend van het Hiervoormaals zijn ziel verkocht aan de “duivel’ – dat is de heerser van de simulatie – in ruil voor weelde in de 3-D dip van het Hiernumaals. Dan heeft hij zich niet aan onze afspraak gehouden en kom ik hem in het Hiernamaals gegarandeerd nooit weer tegen. Tenminste, dat vermoed ik toch, want als je je ziel aan derden verpatst, ben je er niet meer de baas over. Dan word je gerecycled in de 3-D dip als gemankeerd onderdeel van een machine om de ellende in stand te houden. Dan ben je in gevangenschap geraakt, er met open ogen ingetrapt en in het proces ook nog eens je beste vriend kwijtgeraakt.
Het klinkt allemaal absurd, maar het verklaart veel.
De vergelijking gaat aan alle kanten mank, maar onderstaand plaatje was toch de eerste ingeving nadat ik het artikeltje af had. Mijn beste vriendin werd 40 jaar, maar door de totale beïnvoeding en programmering in de simulatie van de 3-D dip, keek ze in de spiegel en haatte zichzelf. Ze besloot er wat aan te doen en daarmee verkocht ze haar ziel aan de duivel.
Zou het zo simpel zijn? Als je je niet kunt voorstellen dat je zoiets zou doen, dan heb je je Zelf veilig opgeborgen in je hartholte. Met niemand wat te maken willen hebben is in feite dus de allesbeslissende wending geweest, die je beste vriend tot zijn “verraad” heeft gedreven en ik hem/haar (voorlopig?) niet meer tegenkom in het universum. Maar dan moet je zelf nog aan één voorwaarde voldoen, want tot na je dood zullen proberen je erin te luizen. De truc van het “Witte Licht”, daar waar je geliefden zijn, daar waar de Here Jezus Christus woont, in het hemelse paradijs, waar al je zonden zijn vergeven. Doe het niet, het is nog steeds onderdeel van de 3-D illusie, een geraffineerd vangnet en je mag het in een volgend leven nog eens proberen, of je het wilt of niet. Als het waar is…..
Dus ja, vermoedelijk zijn de meesten van ons gerecycled. We nemen een nieuwe rol op ons, maar we weten nergens van, alles moet weer worden geleerd, volgens de helderzienden. In dat geval kun je ook niet altijd even makkelijk vaststellen wie echte mensen zijn en wie niet. Met een half gesloopte ziel, verziekt en verwrongen door vele levens met “domme pech” lijkt het misschien alsof iemand niemand is.
Sommigen van ons zijn misschien niet gerecycled en komen ergens anders vandaan om de boel hier op te ruimen, orde op zaken te stellen, de Aarde te helpen. Ook dat mag je zomaar niet even aannemen, zo van: “O, dan zal ik daar wel bijhoren.” Dan was je voorbestemd om anderen te helpen.
Iemand zei ooit tegen mij: ” Het leven is een hindernis, je neemt hem, of je struikelt”.
Je kunt het ook zien als een eindeloze hordeloop. Als je denkt dat je hem onder de knie hebt, worden de horden wat hoger en de waterbak wat dieper.
PS.
Deze keer geen reactiemogelijkheid, omdat ik bijna zeker weet dat het aan alle kanten fout zal gaan. Dat kun je opvatten als leermoment of juist niet.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2025/07/03/het-leven-is-een-test-dat-is-nou-juist-de-pest/
.