Toon Donné, die de oversteek maakte uit Leuven, komt al vele jaren naar de wedstrijden van Club Brugge: zijn allereerste Europese wedstrijd was uitgerekend in Marseille, in de Champions League van 1992-1993. “We hebben daar 3-0 verloren. Terecht, volledig kansloos. Als je dan vandaag revanche kan nemen, thuis, en ook volledig terecht: dat is genieten. Het is gewoon ongelooflijk, dat kan je niet beschrijven. Zo’n laatste match met 3-0 winnen, is geweldig. Wat Club Brugge Europees steeds weer laat zien is heel mooi, en daar genieten we van.”
“Ons hart lacht”
“Dit doet me heel veel”, zegt Marc Cattoor uit Oostkamp. “We hadden het niet echt verwacht, maar zeker gehoopt. Ik ben blij dat we door zijn naar de volgende ronde.” Ook vriendinnen Lene Druyts en Charline Wegsteen waren na afloop opgelucht. “Ons hart lacht. We zijn heel blij, zoiets hadden we nooit mogen verwachten.”
Lene Druyts en Charline Wegsteen. © svar
“Het was zeker en vast de moeite waard”, zegt Ruben De Block. “Het was een intense match, maar na zo’n begin kon het eigenlijk niet verkeerd lopen. Voor de match had ik meer stress dan tijdens de rust, laat ik het zo zeggen. Ik ben heel content, euforisch.”
Provincieploegsje
David Mestdagh vatte het poëtisch samen. “Nationaal zijn we de topploeg, maar Europees zijn we een provincieploegsje. Maar toch doen we het verschillende keren, van in de jaren ‘70 tot nu. Ik vind dat elke laaglander, van Friesland tot Arras, er trots op mag zijn dat Club Brugge zulke prestaties op de mat legt.” Hij had ook een speciaal dankwoord voor kapitein Hans Vanaken, die hij omschrijft als “al 10 jaar de dragende kracht van de ploeg”.
Marc Cattoor en zijn gezelschap genoten ervan na de wedstrijd. © svar
<p class="Paragraph_paragraph__fI0_V Paragraph
.
