In Katwijk groeit de wanhoop bij de familie van Guido de Graaf. De 33-jarige man wordt sinds zondagavond 14 december vermist, nadat hij na een avondwandeling niet meer thuiskwam. Op de dag dat zijn vader zijn 75e verjaardag viert, is Guido al drie weken spoorloos. Ook de feestdagen en het 40-jarig huwelijksjubileum van zijn ouders gingen voorbij zonder hem. “Het waren feestdagen die geen feestdagen zijn,” zegt zijn zus Anne.
‘Een jongen met een hart van goud’
Anne (37) schetst haar broer als een rustige, lieve man met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. “Hij is enorm loyaal, naar mijn ouders en naar zijn werk. Hij wil alles goed doen en iedereen helpen.” Dat perfectionisme kan hem ook in de weg zitten. “Hij bijt zich vast in dingen en kan zichzelf daarin voorbijlopen. Hij is een echte people pleaser.”
Guido is sportief en fanatiek hardloper. Hij deed regelmatig mee aan wedstrijden en fietste vaak lange afstanden met zijn vader, richting Scheveningen of Zandvoort. “Sport was echt zijn uitlaatklep,” vertelt Anne.
Jongste zoon, nog thuiswonend
Guido is de jongste van drie kinderen en woont nog bij zijn ouders in Katwijk. “Het is een hechte drie-eenheid, met de hond erbij,” zegt Anne. “Dat hij er nu niet is, is vreselijk.” Guido werkte bij een groot accountancybedrijf in Amsterdam en had een goede band met zijn ouders. “De woningmarkt is lastig, maar hij had het thuis ook goed. Mijn ouders waren een luisterend oor, en hij was op zijn beurt heel behulpzaam.”
Eerder ook vermist geweest
De huidige vermissing roept pijnlijke herinneringen op. Anderhalf jaar geleden verdween Guido ook kort, in een periode waarin hij kampte met een burn-out. Hij werd toen na een dag teruggevonden in het riet bij het water en kreeg hulp. “De laatste tijd ging het juist weer heel goed,” zegt Anne. “Hij sportte, zijn werk liep goed, hij had zijn leven weer opgepakt.”
Juist daarom is de onbegrijpelijkheid groot. Op 14 december vertrok Guido ’s avonds voor een wandeling zonder pinpas, telefoon of sleutels. Hij keerde niet terug.
Laatste uren en signalen achteraf
Eerder die zondag ging Guido ’s ochtends naar de kerk, voor het eerst in anderhalf jaar. “Dat zijn de laatste mensen die hij heeft gesproken,” vertelt Anne. In de middag lag hij te rusten. Die avond zag zijn moeder hem vertrekken. “Dat deed hij vaker; meestal was hij binnen een half uur terug.”
Achteraf denkt de familie signalen te herkennen. Guido was bijvoorbeeld intensief aan het opruimen. “Hij zei: ‘een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd’. Op zich positief, maar hij kon er ook in doorslaan.” Volgens Anne hield hem het incident van anderhalf jaar geleden nog steeds bezig.
Camerabeelden en zoekgebied
Het laatste camerabeeld van Guido dateert van zondagavond 14 december rond 21.40 uur, op de boulevard van Katwijk. Daarna is gezocht in de Coepelduynen, bij de Wassenaarse Slag, in en rond Katwijk en in kleinere wateren in de omgeving. Speurhonden pikten geuren op, die erop wijzen dat Guido mogelijk richting Scheveningen is gelopen.
Er zijn meldingen dat hij mensen sprak bij Hockey Club Klein Zwitserland en vervolgens richting de Van Alkemadelaan liep. Later zou hij zelfs voorbij de Scheveningse Pier zijn gezien. Maar de sporen lopen dood. “We weten niet of het heen- of terugwegsporen waren,” zegt Anne. “Er blijven veel vragen.”
Oproep aan getuigen
De familie roept iedereen op die Guido heeft gezien op maandagmiddag 15 december in Scheveningen, of beschikt over camerabeelden, zich te melden bij de politie. “Alle aanknopingspunten zijn welkom,” benadrukt Anne.
Er is ook een melding dat Guido mogelijk vijftig euro heeft gekregen van voorbijgangers. “Als dat zo is, hopen we dat hij zich daarmee in leven heeft kunnen houden,” zegt Anne. “Maar we weten het niet zeker.”
‘We zijn ontzettend bang’
De zorgen nemen toe, mede door de winterse omstandigheden. “Guido is niet suïcidaal; hij heeft veel levenslust,” zegt Anne. “Maar als iemand verward raakt en de omstandigheden zijn zwaar—kou, vorst—dan kan dat gevaarlijk worden. Slechter dan dit kun je het bijna niet krijgen.”
Volgens Anne raken de zoekopties uitgeput. “Zonder nieuwe tips is het moeilijk de zoektocht voort te zetten.” De afgelopen weken waren extreem belastend. “Ik heb alles laten vallen om mijn broertje te zoeken, naast mijn eigen gezin met drie jonge kinderen.”
‘Guido, kom naar huis’
Hoewel de hoop slinkt, blijft Anne geloven in een klein wonder. “We willen hem heel graag weer thuis hebben. Hij hoeft niets uit te leggen. We missen hem.” Als Guido uit schaamte wegblijft of ergens op straat leeft, heeft zij een duidelijke boodschap: “Schaam je niet. Kom naar huis. We houden van je en willen niets liever dan jou gezond en wel terug. Dat zou het allergrootste cadeau zijn.”