
Frankrijk staat aan de rand van een financieel ravijn, en het continent volgt in rap tempo. Premier François Bayrou liet dinsdag een ware begrotingsbom afgaan: belastingen omhoog, bezuinigingen op alles wat beweegt – en ja, zelfs twee feestdagen schrappen. Zelfs dát is niet genoeg om het tij te keren. Het tekort blijft oplopen, de schuldenberg groeit door, en de bevolking vergrijst.
Het failliete model van Brussel
Wat we zien is het logische eindpunt van decennia eurofiel beleid:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Leven op geleend geld
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Pensioensystemen gebouwd op lucht
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Migratiegolven die niets bijdragen aan de productiviteit
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Klimaatmegalomanie zonder financiële dekking
De EU lijkt meer op een politiek ziekenhuis dan op een gezonde federatie. Politici in Parijs, Berlijn en Brussel rommelen door met structurele tekorten en hopen dat niemand naar de boekhouding kijkt. Frankrijk zelf zit al jaren boven de EU-norm van 3% begrotingstekort, en volgens Bayrou komt daar pas in 2029 verandering in. 2029!
En dat terwijl de sociale lasten alleen maar toenemen. De OESO rekent voor dat demografische druk alleen al binnen 25 jaar de uitgaven met 3% van het bbp laat stijgen. En dan moet de volgende crisis – pandemie, oorlog of financiële crash – nog komen.
Le Pen zegt wat velen denken: stop de aanval op het volk
Marine Le Pen verwoordde het sentiment glashelder: “Deze regering geeft er de voorkeur aan het Franse volk, de arbeiders en de gepensioneerden aan te vallen, in plaats van op afval te jagen.” En ze heeft gelijk. De gewone burger betaalt de prijs van jarenlang wanbeleid – niet de Eurocraten, niet de lobbyisten, niet de klimaatprofeten.
De bom tikt verder
Frankrijk mag dan voorop lopen in de chaos, maar het is een voorbode voor de rest van Europa. Duitsland kampt met een dalende beroepsbevolking. Italië staat financieel al jaren op omvallen. Nederland? Met onze hypotheekberg, pensioenbeloftes en stikstof-gekte zijn we heus geen veilige haven.
We staan aan de vooravond van een Europese schuldencrisis 2.0 – en dit keer kan er niemand meer gered worden zonder dat de hele eurozone barst.
.

