“In een wereld waar de waarheid wordt gestraft, leeft de journalist in een financiële hel, gevangen in de schaduw van politieke sancties. Zijn gezin, onschuldig en kwetsbaar, wordt meegetrokken in de afgrond van zijn strijd, terwijl de stilte van de media als een dodelijke echo weerklinkt. Dit is de dystopie waarin woorden niet alleen de pen, maar ook de levens van de schrijvers kunnen verwoesten.”
De journalist heeft momenteel geen toegang meer tot enig geld. Zijn leven is een hel.
Journalist Hüseyin Dogru stelt dat hij door sancties van de Europese Unie volledig is afgesloten van financiële middelen en daardoor niet langer kan voorzien in de basisbehoeften van zijn gezin. In een reeks berichten op X beschrijft hij hoe de sancties niet alleen hem persoonlijk treffen, maar ook zijn echtgenote en zijn twee pasgeboren kinderen. Dogru noemt zijn situatie een schrijnend voorbeeld van hoe sancties in de praktijk verder reiken dan de gesanctioneerde persoon.
Dogru heeft momenteel geen toegang meer tot enig geld. Eerder was hem een bedrag van 506 euro toegestaan om te kunnen overleven, maar ook dit bedrag is inmiddels door zijn bank geblokkeerd. Daardoor, zo schrijft hij, kan hij geen voedsel meer kopen voor zijn gezin, waaronder twee baby’s van vier maanden oud. De EU stelt dat de sancties in overeenstemming zijn met internationale mensenrechten, maar Dogru betwist dat en zegt dat zijn kinderen feitelijk zijn mee gesanctioneerd.
Gezin indirect geraakt
De gevolgen van de sancties beperken zich niet tot zijn eigen financiële situatie. Hij stelt dat ook zijn vrouw indirect wordt getroffen: haar autoverzekering is beëindigd omdat hij op de sanctielijst staat.
Dogru benadrukt dat sancties niet stoppen bij de persoon die officieel wordt genoemd, maar zich uitstrekken tot het hele gezin.
Stilte van media
Hij uit daarnaast scherpe kritiek op de Duitse en Europese journalistieke gemeenschap. Hij stelt dat vrijwel geen enkel groot medium over zijn zaak bericht, terwijl het gaat om een uitzonderlijke situatie: een journalist binnen de EU die is gesanctioneerd door politieke instellingen. Veel journalisten hebben hem privé hun steun betuigd, maar durven zich niet publiekelijk uit te spreken.
Die stilte beschouwt hij als medeverantwoordelijk voor zijn situatie. Het uitblijven van openlijke kritiek heeft de ruimte gecreëerd om deze sancties zonder brede publieke discussie door te voeren.
Waarom werd Dogru gesanctioneerd?
Dogru schrijft dat de EU-Raad een verzoek van zijn advocaten om de sancties te heroverwegen heeft afgewezen. De EU baseert zich daarbij op een zogenoemd bewijspakket, dat hij zelf niet openbaar mag maken. Wel beschrijft hij wat erin staat.
Hij is gesanctioneerd vanwege zijn journalistieke werk en zijn uitingen op sociale media, waaronder pro-Palestijnse verslaggeving en het documenteren van repressie tegen activisten in Duitsland en elders in de EU. De EU heeft deze activiteiten gekwalificeerd als het “ondermijnen” en “bedreigen” van de stabiliteit van de Unie, en geplaatst in de context van “Russische desinformatiecampagnes”.
Sociale media als ‘bewijs’
Dogru stelt dat het aangevoerde bewijs grotendeels bestaat uit berichten van zijn persoonlijke X-account. Hij noemt onder meer posts waarin hij kritiek uit op Duitse en Europese politici, commentaar levert op wapenleveranties aan Oekraïne, of wijst op het uitblijven van mediaberichtgeving over zijn eigen zaak. Ook historische verwijzingen, zoals berichten over de aanwezigheid van voormalige nazi’s in NAVO-structuren na de Tweede Wereldoorlog, werden door de EU als problematisch aangemerkt.
Daarnaast zijn foto’s van protesten tegen racisme en berichten over door mensenrechtenorganisaties bekritiseerde besluiten van het Duitse parlement onderdeel van het dossier. Zelfs zijn mening dat het voormalige Oost-Duitse systeem op sommige punten beter functioneerde dan het huidige Duitsland wordt opgevoerd als bewijs.
Hij zegt dat elk concreet bewijs ontbreekt voor de kernbeschuldiging dat hij nauwe banden zou hebben met Russische staatspropaganda, terwijl die beschuldiging wel centraal staat in de sancties tegen hem.
Buitengerechtelijke bestraffing
Dogru benadrukt dat de sancties niet door een rechter zijn opgelegd, maar door politieke organen. Hij spreekt daarom van een vorm van buitengerechtelijke bestraffing. Daarnaast wijst hij erop dat de EU-Raad hem ten onrechte als Turks staatsburger heeft aangeduid, terwijl hij uitsluitend de Duitse nationaliteit bezit.
Breder precedent
In zijn slotboodschap waarschuwt Dogru dat zijn zaak verder reikt dan zijn persoonlijke situatie. Hij stelt dat het label “Russische desinformatie” sinds de oorlog in Oekraïne zo beladen is geworden, dat het kan worden ingezet om kritische journalisten monddood te maken.
Dogru waarschuwt dat zelfs zijn huidige verklaringen opnieuw als bewijs tegen hem kunnen worden gebruikt. Hij roept het publiek en de journalistieke gemeenschap op om stil te staan bij de bredere gevolgen van wat in zijn zaak wordt toegestaan.