
Op 12 februari kregen de medewerkers het nieuws via een interne briefing: “Waar eerst werd gedacht dat de data van DJI veilig waren, blijkt dat dat nu niet zo is. Ook DJI is getroffen.” Wat een open deur. Voormalig gevangenisdirecteur Klaas Brandsma noemt het terecht verontrustend: “Het gaat om mensen zoals directeuren en afdelingshoofden die beslissingen nemen waar gedetineerden niet blij mee zijn. Als je iemand wilt chanteren of bedreigen, is het handig als je hun contactgegevens hebt.” Precies! Dit zijn geen kantoorklerken; dit zijn mensen die dagelijks met gevaarlijk tuig werken. En nu liggen hun privégegevens op straat. Of er ook locatiegegevens zijn gelekt? Onbekend, maar DJI heeft medewerkers wel geïnstrueerd om die uit te schakelen – voor de zekerheid.
DJI bevestigt het lek, maar de problemen zijn nog lang niet voorbij. Het lek patchen is één ding, maar als de hackers nog binnen zijn, kunnen ze gewoon doorgaan met data stelen of systemen saboteren. En ondertussen zitten we hier met een overheid die ons vertelt dat digitale ID’s “veilig” en “nodig” zijn. Nee, dank je. Dit bewijst eens te meer: geef de overheid geen centrale sleutel tot ons leven. Ze kunnen hun eigen deur al niet op slot doen.
.

