
Want laten we eerlijk zijn, wie wil er nou nog meer horen van de man die Nederland naar de afgrond heeft geholpen? Wie wil nog zien hoe hij het land jarenlang heeft geregeerd alsof het zijn eigen speeltuin was? Terwijl hij met zijn mooie praatjes en valse beloftes steeds weer de kiezers voor zich wist te winnen, hebben de gewone Nederlanders de prijs betaald.
De documentaire doet misschien alsof we een diepgaand inzicht krijgen in de werkwijze van Rutte, maar de werkelijkheid is dat we allang weten wat voor vlees we in de kuip hebben. Een politicus die meer bezig was met zijn imago en internationale vriendjespolitiek dan met de echte problemen van Nederland. Een man die keer op keer wegkwam met leugens en halve waarheden, terwijl hij het land verder in de problemen stortte.
Dus nee, we hoeven echt niet te zien hoe Rutte het allemaal heeft ervaren. We hebben het allemaal aan den lijve ondervonden. De huizencrisis, de stikstofcrisis, de coronacrisis, de energiecrisis, de asielcrisis – onder zijn leiding werd alles alleen maar erger. Het is tijd dat we vooruitkijken en bouwen aan een toekomst zonder de nalatenschap van Rutte.

