De Verlosser komt: Ons Voorouderlijk Geheugen (2).

Er loopt een flinterdunne scheidslijn tussen de virtuele en reële situatie op aarde. Deze lijn snijdt zelfs door de mens heen. Ook dwars door de complete, authentieke mens. Een interne slag om de hegemonie speelt zich binnenin ons af. Deze serie bestudeert hoe de redding zal komen van het geheugen van onze voorouders, én hun wijsheid die de losgeslagen gekte in de simulatie moet verdringen.

Dag 5962 – De terreur van het vergeten

De val die is opgezet gaat maar een bepaalde tijd mee. Het systeem (de simulatie) degenereert, omdat kunstmatige groei onmogelijk is. Er wordt dus alleen maar afgebroken en gefuseerd, zoals dat al ruim 2 eeuwen aan de gang is en wel volgens de formule 1 + 1 = 1. Deze toestand wordt steeds chaotischer en zal op den duur leiden tot de terugval in de werkelijkheid. Het grootste probleem wordt gevormd door de mensen die ervan overtuigd zijn, dat de simulatie de werkelijkheid is en daar dan ook naar handelen. En dat zijn we allemaal. Mensen zijn zich niet bewust van het feit dat ze in een virtuele gevangenis zitten en als slaven worden gebruikt. Bovendien zijn we zo gemankeerd als je maar gemankeerd kunt zijn: doofstom en blind slepen we ons strompelend door het leven.¹

De gnostici schreven anderhalve eeuw geleden over de schepper Demiurg² en de parasitaire Archonten die de hele toestand hier overeind houden. Ze doen zich voor als de Here God, de Schepper van alles en spelen dus voor de valse god en zijn valse predikers van o.a. de georganiseerde religies, geen enkele uitgezonderd. In dit deel gaat het over de valstrik, een kunstmatige wereld die de mens in de greep houdt en die met de realiteit volstrekt niets heeft te maken.

Deel 2 – De valstrik

2000 jaar geleden gaf Plato ons de allegorie van de grot. Daarin worden mensen vanaf hun geboorte opgesloten in een donkere grot. Geketend zodat ze maar in één richting kunnen kijken. Achter hen is een vuur en tussen het vuur en de gevangenen lopen anderen die schaduwen op de muur werpen. De gevangenen gaan geloven dat deze schaduwen de werkelijkheid zijn. Het is alles wat ze ooit hebben gekend, en als een van hen zich losmaakt en de wereld achter de grot ziet, verheugt hij zich niet. Hij is verblind, verward en wanneer hij terugkeert om de anderen te bevrijden, bedanken ze hem niet. Ze haten hem en ze vermoorden hem. Waarheid in een kunstmatige wereld is een bedreiging, maar Plato was niet de enige die dat was opgevallen.

Duizenden jaren later, in de verborgen geschriften van de gnostici, vinden we een nog huiveringwekkender variant. De gnostici spraken van archonten. Onzichtbare parasitaire entiteiten. Valse goden die de materiële wereld hebben verzonnen als een spirituele gevangenis. Volgens deze redenatie werd deze realiteit niet gebouwd door de ware bron van licht, maar door bedriegers. Deze archonten bonden niet alleen het lichaam. Ze drongen de geest binnen, voedden illusies, herschreven de waarneming en hielden de ziel geketend aan een wereld van vals licht. Klinkt bekend? Het is dezelfde mythe achter de Matrix-machines die mensen gebruiken als batterijen die zijn aangesloten op een kunstmatige droom. Zich niet bewust van hun slavernij. De gnostici beweerden niet dat ontsnappen onmogelijk was. Ze zeiden wél dat bevrijding kwam door gnosis, een direct intuïtief ontwaken. Geen geloof, geen dogma, maar innerlijke kennis van de valstrik. Dit thema weerklinkt opnieuw in het werk van sciencefiction.

Visionair Philip K Dick verklaarde in een lezing in 1977: “We leven in een door de computer geprogrammeerde realiteit en de enige aanwijzing die we hebben is wanneer een variabele wordt gewijzigd en er een storing³ optreedt.” Voor hem was de wereld niet stabiel. Het zat vol breuken, momenten waarop de werkelijkheid zichzelf leek te buigen, te herhalen of tegen te spreken. Hij geloofde dat deze verstoringen hints waren dat we gevangen zitten in een gefabriceerde perceptielaag en dat iemand of iets erachter zit. In zijn romans stelde hij zich werelden voor waarin androïden⁴ geloofden dat ze mensen waren, waar mensen leefden in synthetische herinneringen en waar valse realiteiten als waarheid werden verkocht. Voor Philip Dick was de echte terreur niet de machine, maar vergeten dat je erin gevangen zit.

1. https://herstelderepubliek.wordpress.com/2024/10/15/alles-is-frequenties-maar-99997-gaat-aan-ons-voorbij/ ↩︎
2. https://herstelderepubliek.wordpress.com/2024/02/08/covid-19-is-een-synthetische-a-i-parasiet-inmiddels-kapot-de-psychopatensekte-in-paniek/ ↩︎
3. Verstoring is de vertaling van “glitch”. Een soort “hik” in de hard- of software van een computer met onverwachte output. Daar verraadt het systeem zich mee en als het vaak gebeurt volgen er breuken die niet snel genoeg meer kunnen worden gerepareerd. ↩︎
4. https://nl.wikipedia.org/wiki/Andro%C3%AFde ↩︎

Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2025/06/27/de-verlosser-komt-ons-voorouderlijk-geheugen-2/

.