In het besef dat de meeste lezers geen boodschap hebben aan Mijn Geschiedenisboek en het afdoen als “een mening” van een dolend individu, blijf ik schrijven over de Oude Wereldorde en waarom die moest worden vernietigd. Probeer maar eens te verklaren waarom de kolossale bombardementen op Duitsland doorgingen tot het bittere eind als “militair noodzakelijk”. Wie een studie maakt van het leed wat is aangericht, de destructie en het onklaar maken van het oude netwerk, zal op zijn minst achter zijn oren beginnen te krabben.
Dag 6006 – Das Erste Reich
Het uitgangspunt.
Toen in de 19e eeuw (1871) onder leiding van de fictieve kanselier Otto von Bismarck het Duitse keizerrijk is gegrondvest en er een keizer werd aangesteld, moet dit een misser van jewelste zijn geweest in het kader van de pacificatie oorlogen in Europa. Eén van de meest in het oog lopende zaken betrof het eigendom van de grond. Naar de nieuwe Duitse grondwet is alle door het Rijk gecontroleerde gebied ondergebracht in een soort stichting, waar de keizer de administrateur van werd. Niemand bezat grond, maar er moest wel een soort pacht voor worden betaald als je er een huis op wilde bouwen, landbouw uitoefenen of er een fabriek op zetten. De klein deel van de inkomsten vloeide naar de keizerlijke kas die er de landsverdediging mee financierde. Het grootste gedeelte werd als reserve aangehouden voor een nationale pensioenregeling. Er werd totaal niet gerept over het financieren van allerlei infrastructuur en koloniale ambities. Dat was er namelijk allemaal al. Ook werden er neutraliteitspacten met andere grote mogendheden op het continent (Rusland, Oostenrijk-Hongarije) overeengekomen en merkwaardig (?) genoeg werden het “vernederde Frankrijk” en het kolossale “British Empire” daar niet in betrokken. De geschiedenis leert ons dat op het moment dat een grootmacht of een leider daarvan pogingen doet om een dergelijke constructie te realiseren, deze wordt geliquideerd (Stalin, Hitler 1, Roosevelt 1). De continentale rijken leken destijds een aanzet tot het herstel van de Oude Wereldorde te willen instigeren. Reden genoeg om meer dan 100 jaar genadeloos dood en vernietiging te ontketenen. De oorlogen van de 20e eeuw waren nergens anders voor bedoeld, dan het definitief onklaar maken van de Oude Wereldorde. De 1e Wereldoorlog was FASE I, het elimineren van het Duitse Rijk, hetgeen niet is gelukt. Daarom is met de “Vrede van Versailles” de kiem voor FASE II gelegd. In 1917 is de infiltrant “Romanov” ingewisseld voor de Bolsjewieken, is Oostenrijk-Hongarije versnipperd in allerlei facties die elkaar naar het leven begonnen te staan en is het zwaartepunt van de gewapende tak verplaatst van London naar Washington D.C. Met het aanstellen van de Oostenrijker A.Hitler c.s. is de uitvoerder van dat plan als een gehersenspoelde MK-Ultra agent geïnfiltreerd en na verloop van tijd ingewisseld om deze dictator de meest kardinale strategische fouten te kunnen laten maken. De uitkomst van de “oorlog” was uiteraard al vastgesteld, er moesten redenen worden verzonnen om dat logisch te laten lijken. Na FASE II volgde de bezetting van West Europa door het apparaat. Deze FASE III loopt nu bijna op zijn eind.
Het bombarderen van de Oude Wereldorde
Wat in de Eerste Wereldoorlog niet was gelukt, is in deel twee wel gerealiseerd. De kolossale bombardementen op Duitsland door de westerse geallieerden én door het Rode Leger in het Oosten, hadden ten doel alles wat nog overeind stond van die Oude Wereldorde van de aardbodem weg te vagen. Ik zal het duidelijk maken met de meervoudige bombardementen op de oude stad Neurenberg door de Britse RAF. Een soort wraakoefening tegen Hitlers monumentale stad, waar de Nazi feestjes plaatsvonden. Eeuwenlang stond Neurenberg bekend om haar schoonheid en waardigheid. Haar glorieuze kerken, grote residenties, oude muren en statig oud kasteel, sereen rustend aan de oevers van de rivier. Neurenberg vormde geen kritieke bedreiging en haar oude stadscentrum had zeker absoluut niets van militaire betekenis. Bij de planmatige bombardementen die aan het einde van de oorlog werden ingesteld, toen de Nazi verdediging al verbrijzeld of minimaal was, werden de “culturele doelen” mikpunt, vooral maar niet uitsluitend als ze als ‘ideologische centra’ werden beschouwd. In 1945 lag elk prachtig detail dat door de eeuwen heen in deze glorieuze stad was geschilderd in wazig, grijs stof, verloren in een daad van gericht en moedwillig geweld. In slechts één aanval van 53 minuten werden meer dan 6.000 “blockbuster” explosieve bommen en meer dan een miljoen brandbommen op het hart van Neurenberg gedropt.
Boven: de Sint-Sebaldkerk in Neurenberg, torens op de achtergrond van de marktplaats op de foto uit 1935, links.
Lorenzkirche kreeg vier keer een grote voltreffer te verduren, samen met 25 kleine treffers.
Frauenkirche
De RAF had al op 10 augustus 1943 1.500 ton bommen op de stad laten vallen en nog eens 1.500 ton op 27 augustus, waarbij meer dan 4.000 doden vielen ten koste van 49 geallieerde bommenwerpers. Terwijl enkele militaire doelen werden beschadigd tijdens invallen in 1943 en 1944, waren er steeds meer terreuraanslagen op de civiele woonwijken van de stad. De catastrofale aanslag van 2 januari 1945 was bedoeld om het middeleeuwse stadscentrum voor eens en voor altijd te vernietigen. 1.800 inwoners werden gedood bij deze ene aanval en nog eens 100.000 werden dakloos. Er zouden nog meer aanvallen volgen op de belegerde ruïnes van de stad en als gevolg daarvan stierven 8.000 van de overlevende burgerbevolking.
Toen de eerste grote internationale inspanning “om een oordeel te vellen over de wreedheid van de mens” plaatsvond in de ruïnes van Neurenberg tijdens de door de geallieerden gesponsorde oorlogsmisdadenprocessen, werd het onderwerp strategische bombardementen zorgvuldig vermeden. Er waren 38 geallieerde luchtaanvallen op Neurenberg in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog. In de laatste aanval ontketenden 795 geallieerde bommenwerpers hun woede boven de oude stad. 95 van hen gingen verloren en 545 RAF-piloten sneuvelden de “heldendood”, meer in die ene nacht dan tijdens de hele slag om Groot-Brittannië in 1940. Eeuwen van cultuur en geschiedenis werden onnodig in de vergetelheid gebombardeerd. Toen het voorbij was, was 90% van de historische gebouwen van de stad volledig verwoest en was de vooroorlogse bevolking van de stad gehalveerd.
In hun eigen woorden: Een beschrijving van de aanslag van 2 januari door de RAF:
“Neurenberg, als een toneel van zoveel teleurstellingen voor Bomber Command, bezweek uiteindelijk voor deze aanval. Het centrum van de stad, met name de oostelijke helft, werd verwoest. Het kasteel, het Rathaus, bijna alle kerken en ongeveer 2.000 bewaard gebleven middeleeuwse huizen gingen in vlammen op.”
Dan, alsof het minder prioriteit heeft:
“Het industriegebied in het zuiden, met de belangrijke fabrieken van Man en Siemens, en de spoorweggebieden werden ook zwaar beschadigd. Het was een bijna perfect voorbeeld van gebiedsbombardementen.”
Die ongekende massale bombardementen op “Duitsland” hadden niets meer met de oorlog te maken, het was het afmaken van een voorbestemde vernietigingsklus. Dat sloopwerk was daarmee ook nog niet afgewikkeld, want dat ging na de oorlog door onder de titel “Wederopbouw”. Er is zelden of nooit wat in de oude toestand hersteld door het restaureren van de oude gebouwen, integendeel, die werden alsnog gesloopt, dan wel in de fik gestoken. Met het “restaureren” bedoel ik overigens ook gewoon slopen. Met de uitvinding van files en parkeerproblemen is nog veel meer weggevaagd dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden. Ze willen dat je het vergeet. Ze willen dat je kinderen en kleinkinderen het nooit zullen weten.
En dat gaat nog steeds door, ook vandaag en morgen nog. ALLES om te voorkomen dat we nog weten hoe het was en waar het voor diende.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2025/08/10/de-sloop-van-de-oude-wereldorde/
.