
“‘Duits’ en ‘katholiek’ horen niet langer in dezelfde zin thuis voor deze Duitse sekte. Dit moet worden tegengesproken en veroordeeld door de kardinalen in Rome en elke bisschop ter wereld.”
Amen.
Dit is geen barmhartigheid, dit is rebellie
Wat de Duitse bisschoppen hier doen, is geen pastoraal mededogen. Het is pure rebellie tegen het geloof. Een bewuste, arrogante breuk met wat de Kerk leert over huwelijk, seksualiteit, het priesterschap en zonde. Zij doen dit niet uit onwetendheid, maar uit opstand.
Zij willen een andere Kerk. Een wereldlijke Kerk. Een inclusieve, progressieve, LGBTQ-compatibele kerk, waarin het kruis vervangen wordt door een regenboogvlag en celibaat wordt gereduceerd tot een vrijblijvende optie.
Laat het duidelijk zijn: dit is ketterij. En het moet als zodanig worden behandeld. Wat hier gebeurt is geen interne twist over stijl of cultuur – dit is het fundament van het geloof dat met een voorhamer wordt gesloopt.
Samenwonende priesters? Zegeningen voor panseksuelen? Dit is géén Kerk meer
Alsof het zegenen van alles wat beweegt nog niet erg genoeg is, gaan de Duitse bisschoppen nóg verder. Priesters die het ambt verlaten omdat ze samenwonen met een man of vrouw, worden voortaan niet meer buitengesloten. Sterker nog, ze mogen blijven werken in kerkelijke instellingen, mét volledige acceptatie van hun ‘nieuwe levenspad’.
De norm is dus niet langer het celibaat, het priesterlijk karakter, of de trouw aan de Kerk… maar de persoonlijke belevingswereld. En zo wordt het sacramentele priesterschap herleid tot een tijdelijk contract, gebaseerd op gevoelens in plaats van geloof.
Er wordt openlijk gepleit voor het afschaffen van het verplichte celibaat. Priesters die seksuele relaties hebben, zelfs al dertig jaar in het geheim met hun huishoudster, worden nu voorgesteld als rolmodellen. De zonde is geen zonde meer, maar een “specifieke levensinvulling.” Wat een groteske omkering van alles wat heilig is!
Rome, waar blijft uw antwoord?
De grote stilte uit Rome is minstens zo schandalig als de daden van de Duitse bisschoppen. Fiducia Supplicans, het document dat de deur op een kier zette voor informele zegeningen aan zondige relaties, was al een ramp. Maar wat de Duitsers nu doen, gaat daar ver, véél te ver buiten.
.

