Op 19 februari 2026 versloeg het Amerikaanse vrouwen ijshockeyteam Canada met 2-1 in overtime om goud te winnen op de Olympische Spelen in Milaan Cortina, hun eerste sinds 2018 en derde in totaal. Aanvoerder Hilary Knight maakte laat in de reguliere speeltijd gelijk, waarmee ze een algemeen Amerikaans Olympisch record vestigde met 15 doelpunten en 33 punten in haar carrière, waardoor de wedstrijd in overtime werd gedwongen, waar Megan Keller het winnende doelpunt scoorde.
Het team vierde arm in arm, zingend het volkslied, met Knight die het “het beste f***ing deel” noemde. Taylor Heise benadrukte de zeldzaamheid van het horen van het volkslied als winnaars. Coach Mike Sullivan prees ook de inspiratie van het team voor toekomstige generaties voorafgaand aan de halve finale van de mannen.
In een opgenomen gesprek beschreef teamcaptain Hilary Knight enthousiast het zingen van het volkslied op het overwinningspodium. “Het is het beste deel. Het beste f***ing deel,” vertrouwde ze haar teamgenoten toe nadat ze het goud hadden gewonnen.
Evenzo vertelde aanvaller Taylor Heise aan de media: “Als je slechts één keer je volkslied mag horen, en dat is als je wint, is het ongelooflijk. Het horen van dat volkslied en op het podium staan met je meiden, en het vieren van die grote overwinning is enorm.”
Later verklaarde Hilary Knight: “Om succes te vinden op het wereldtoneel terwijl je je land vertegenwoordigt, ik bedoel – en het volkslied klinkt, het is gewoon ongelooflijk. Dit team heeft zoveel vastberadenheid. Nooit opgeven. Altijd klaar om te vechten en ten strijde te trekken.”
Coach Mike Sullivan legde uit: “We spraken er gisteravond over; we spraken er vanochtend weer over. Het is een geweldige sensatie. Die meiden, wat een geweldig hockeyteam, en ze zullen een inspiratie zijn voor de volgende generatie meisjes die opgroeien in de Verenigde Staten. … We kunnen niet trotser op ze zijn.”
Voorafgaand aan het late gelijkmakende doelpunt van de Amerikaanse vrouwen ijshockeycaptain Hilary Knight in de 2-1 OT gouden medaillewinst tegen Canada, haar laatste optreden op de Spelen, gaf ze toe dat ze meer nerveus was over het voorstel aan partner Brittany Bowe, een Amerikaanse snelheidsschaatser, dan over het spelen voor goud.
“Ik denk dat ik meer nerveus was voor het aanzoek dan voor de gouden medaillewedstrijd om eerlijk te zijn, en mijn benen voelden als gelei,” verklaarde Knight, “Ik droeg dat eigenlijk de hele toernooi met me mee, ik dacht, ‘ik moet hier gewoon vanaf zijn,’ en ik keek op de kalender en dacht, ‘nou, zodra we deze wedstrijd winnen hebben we niet veel tijd meer’.”
Verderop voegde de sterspeler toe: “Noem me gek, maar om het voor het gouden medaillespel te doen leek gewoon passend voor ons, we hebben elkaar gevonden via de Olympische Spelen en het was gewoon heel speciaal. Om dit allemaal af te sluiten met de gouden medaille is geweldig en ik kan niet wachten om haar aan te moedigen voor de 1.500 meter.”
Het verhaal van de overwinning van het Amerikaanse vrouwen ijshockeyteam op de Olympische Spelen is er een van vastberadenheid, teamgeest en triomf. Het is een herinnering aan de kracht van doorzettingsvermogen en liefde voor het spel. Laten we allemaal geïnspireerd worden door hun prestaties en streven naar onze eigen overwinningen, wat die ook mogen zijn. Het is tijd om onze dromen na te jagen en te vechten