
Angst voor afwijzing? Goed zo.
De zogenaamde “onrust” is simpelweg angst dat de jarenlange misbruikroute via D66’s open-deurenbeleid eindelijk wordt afgesloten. En terecht. Het is niet de taak van Nederland om oneindig onderdak te bieden aan mensen die het systeem oprekken met leugens, valse paspoorten en eindeloze beroepsprocedures.
Het nieuwe pakket asielmaatregelen maakt eindelijk onderscheid tussen échte vluchtelingen en de eindeloze stroom gelukzoekers die de procedure misbruiken om jarenlang hier te blijven. Dat is geen onmenselijkheid, dat is gezond verstand.
Maar bij organisaties als VluchtelingenWerk is gezond verstand al jaren een taboe. Zij verdienen immers geld en invloed op de rug van iedere nieuwe asielzoeker. Hoe meer binnenstromen, hoe meer subsidie en hoe groter hun morele superioriteitscomplex.
Dat ze nu “meer dan 500 vragen” krijgen? Dat heet: paniek bij mensen die eindelijk doorhebben dat Nederland geen grabbelton meer is.
Emotionele chantage als standaardstrategie
We kennen het patroon: zodra er wetgeving komt die iets van grip terugbrengt op migratie, zetten deze clubs zwaar in op emotie. De media krijgen huilverhalen voorgeschoteld, de politiek wordt aangesproken op “menselijkheid” – maar nooit op haalbaarheid, draagvlak of veiligheid.
Nederland kreunt onder een wooncrisis, zorgcrisis, overvolle scholen en opvangcentra – maar VluchtelingenWerk praat liever over “gevoelens van onzekerheid bij asielzoekers”. Ondertussen worden onze wijken, onze voorzieningen en onze nationale identiteit overbelast.
Tijd om dit soort organisaties subsidieafhankelijk te maken van resultaat
Als het aan de doorsnee Nederlander ligt, krijgen dit soort ngo’s niet langer automatisch geld en ruimte om beleid te frustreren. Laat ze verantwoording afleggen. Laat ze aantonen hoeveel mensen écht integreren, meebetalen, en niet in de criminaliteit belanden. En schrap de rest.
Zolang clubs als VluchtelingenWerk doorgaan met het misbruiken van het woord “vluchteling” voor politieke doeleinden, is het tijd dat de politiek haar rug recht houdt. De asielwetten van afgelopen week zijn een eerste stap. Nu doorpakken.
.

