Ik las vandaag weer zo’n heerlijk populistisch en dom stukje over brandstofprijzen. De oplossing van GroenLinks PvdA, SP en D66? Room de zogenoemde megawinsten van oliebedrijven in oorlogstijd af. Alsof het grote probleem zit bij de ondernemer die nog iets moet verdienen, en niet bij een overheid die zelf als eerste haar hand ophoudt aan de pomp.
Het is echt een schoolvoorbeeld van goedkoop scoren voor de bühne. Brandstof is in Nederland al lang geen gewone marktprijs meer. Een gigantisch deel van wat automobilisten betalen bestaat uit accijnzen, btw en andere heffingen. De staat verdient dus op elke liter vrolijk mee: én niet een beetje ook. Terwijl burgers en ondernemers kreunen onder hoge prijzen, blijft de overheid gewoon incasseren. Maar dan wel met een geheven vingertje naar “de oliebedrijven”.
Wat zeggen deze partijen hier eigenlijk? Dat een commercieel bedrijf, dat moet investeren, risico loopt, reserves moet aanhouden en financieel gezond moet blijven, genoegen moet nemen met minder winst zodra de politieke emotie daarom vraagt. Dat is de kern van hun redenering. Die redenering is gevaarlijk dom. Want winst is in hun wereld blijkbaar verdacht, behalve als de staat zelf meer binnenharkt. Dan heet het ineens solidariteit.
Nog merkwaardiger wordt het als je bedenkt dat juist de Nederlandse staat zelf uitblinkt in inefficiëntie, verspilling en dure uitvoeringsdrift. Als er één organisatie is die structureel te veel kost voor wat zij levert, dan is het de overheid. Projecten lopen uit, ambtenarenapparaten groeien door, regels stapelen zich op, uitvoeringsinstanties raken verstopt, en de belastingbetaler mag telkens opnieuw afrekenen. Maar nee, het probleem zou zitten bij bedrijven die winst maken in een sector waar enorme investeringen, logistieke risico’s en geopolitieke onzekerheid aan vastzitten.
Het is ook intellectueel lui. Want als je echt iets aan brandstofprijzen wilt doen, dan kijk je eerst naar de belastingdruk. Dan stel je de vraag waarom de overheid zo’n enorm deel van de pompprijs opslokt. Dan durf je ook te erkennen dat de staat vaak de grootste prijsopdrijver is. Maar dat doen deze partijen niet. Waarom niet? Omdat het makkelijker is om bedrijven als boeman neer te zetten dan om toe te geven dat de overheid zelf een gulzige veelvraat is geworden.
De waarheid is simpel. GL-PvdA, SP en D66 willen niet dat brandstof goedkoper wordt. Ze willen vooral het vertrouwde linkse sprookje verkopen waarin winst vies is, ondernemers verdacht zijn en de overheid moreel verheven. Terwijl juist diezelfde overheid al jaren laat zien dat zij duur, log en inefficiënt is.
Wie aan de pomp echt de fatcat wil aanwijzen, moet niet alleen naar oliebedrijven kijken. Die moet vooral eens goed naar Den Haag kijken.
Source: https://www.dagelijksestandaard.nl/opinie/arash-mashadi-dom-dommer-gl-pvda
.
