
van dakloze EU-burgers in de stad. Steeds vaker worden buitenlandse daklozen,
onder wie crackgebruikers, teruggestuurd naar hun land van herkomst. Burgemeester
Femke Halsema wil repatriëring nadrukkelijk vaker inzetten om de situatie op
straat onder controle te krijgen.
Repatriëring is allang geen uitzonderlijke maatregel meer.
Het aantal teruggestuurde dakloze EU-burgers stijgt al jaren. In totaal werden
vorig jaar 532 mensen begeleid bij terugkeer, via De Regenboog Groep en
welzijnsorganisatie Per Mens.
Het profiel is opvallend consistent. Het gaat vooral om
mannen tussen de 30 en 50 jaar uit Oost- en Midden-Europa. Polen en Roemenië
vormen de grootste groepen, gevolgd door Duitsland en Hongarije. Hulpverleners
signaleren daarnaast steeds vaker daklozen uit Letland en Estland.
De cijfers spreken voor zich. Alleen al De Regenboog Groep
repatrieerde:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>168
mensen in 2021 - a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>192
mensen in 2022 - a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>277
mensen in 2023 - a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>197
mensen in 2024 - a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>313
mensen in 2025
Onder hen bevonden zich tientallen crackverslaafden. Dat
aantal groeit zichtbaar. Volgens Halsema moet worden onderzocht of buitenlandse
dakloze crackgebruikers vaker kunnen worden teruggestuurd om de overlast te
beperken.
Crackprobleem escaleert
Het repatriëringsbeleid staat niet op zichzelf. Amsterdam
worstelt met een snel groeiend crackprobleem. Straatwerkers zien dat een deel
van de dakloze EU-burgers juist in de hoofdstad verslaafd raakt. Maatschappelijk
werker Michael Sprokkereef van De Regenboog Groep is daar helder over: “Ze
zijn vaak hier aan crack verslaafd geraakt. Crack is goed en goedkoop.”
Volgens hem is de aantrekkingskracht van Amsterdam simpel.
De stad biedt geld, anonimiteit en kansen om te overleven zonder vaste basis. “Ze
komen vooral naar Amsterdam omdat de stad met al zijn toeristen inkomsten
biedt. Ze bedelen, hosselen en rapen lege blikjes voor het statiegeld. In een
uithoek van Polen gaat dat minder goed.”
Wie door het centrum loopt, ziet het probleem dagelijks
terug. Bedelen, blikjes verzamelen en openlijk drugsgebruik zorgen voor
groeiende irritatie bij bewoners en ondernemers.
De overheid probeert kritische stemmen het zwijgen op te leggen, online en offline. Wij laten ons niet blokkeren! Help ons om de macht te blijven controleren. Steun ons via BackMe of maak uw bijdrage over op NL95RABO0159098327 t.n.v. Liberty Media. En let op: als u ons via BackMe steunt, krijgt u gratis en voor niets elke dag onze exclusieve SubStack-column zo, hop, in uw email inbox!
Vrijwillig vertrek, maar met stevige druk
Daarom gebeurt repatriëring officieel vrijwillig. In de praktijk betekent dit
intensief overtuigen. Sprokkereef zegt: “Je moet hen zien te motiveren ons aanbod
aan te nemen. Dat betekent overtuigen en enigszins verleiden door een goed
alternatief aan te bieden.”
Voor vertrek worden sommige verslaafden eerst opgenomen voor
detox bij Jellinek. Daarna volgt opvang bij Amoc, een speciale locatie voor
dakloze EU-burgers.
De aanpak is volgens hulpverleners gericht op een zogenoemde
zachte landing:
“We kopen niet alleen een ticket naar het land van herkomst, maar zorgen ook
voor een plek waar iemand terecht kan: bij familie, een partnerorganisatie, in
een kliniek of opvang. We proberen hun netwerk daar te versterken. Als ze
binnen een jaar naar Nederland terugkomen, moeten ze hun ticket terugbetalen.
We zijn geen reisorganisatie.”
Ongeveer tachtig procent blijft volgens schattingen weg uit
Nederland. Maar juist de zwaarste gevallen, de crackverslaafden, keren vaak
sneller terug.
.

