Nederland(ers) ten voeten uit.
Iedereen kent misschien wel het verhaal van de “schietpartij” op de Dam tijdens de te vroeg begonnen Amsterdamse bevrijdingsfeesten na de capitulatie van het Duitse leger daags daarvoor tijdens de nationale capitulatieshow van Wageningen met een gedeserteerde verzetsprinz/slagveldtoerist in de hoofdrol. Deze hoofdrolspeler was er overigens niet bij, te druk met het bevredigen van vrouwelijke fans, althans alles in de baas zijn tijd, dus “werk”.
Op de Amsterdamse Dam werd volgens de archieven van Gerard de Boer het vuur op de Duitsers geopend door het Gestapo legertje onder het flierefluiterige bevel van dezelfde verzetsprinz: de N.S.B…. o nee, de N.B.S., tja, hoe bedenk je het. De NBS’ers moesten NSB’ers oppakken, komische samenloop van omstandigheden. Alles was in de war in die dagen, zullen we maar zeggen. Uiteraard is in de gecontroleerde pers alleen sprake van kwade opzet van de verslagen Moffen, die plotsklaps gefrustreerd met machinegeweervuur op de burgerij beginnen te schieten.
Eén van de meest dramatische foto’s die naar mijn mening ooit is genomen is die van de situatie op het moment dat het spervuur aan de gang was. Terwijl de volwassen feestneuzen dekking zoeken achter lantaarnpalen, loopt een kleutermeisje verdwaald door de kogelregen een andere kant op. Dat is NIET één van de volgevreten Canadese prinsesjes, maar een gewoon burgermeisje uit de Pijp, wellicht. Waar zijn de ouders? Al doodgeschoten? Liepen ze vroeger niet aan een tuigje, die kleintjes? Twee horizontaal op de keien gedrapeerde feestneuzen zien dat meisje daar lopen maar blijven doodsbang liggen en grijpen niet in. Wie zou dat meisje zijn, is ze gered of niet? Er zijn per slot van rekening 7 kinderen in de paniek omgekomen, niet zozeer door kogels, vaak door vertrapping in de vluchtende mêlee.
Omdat die twee kerels naar dat kleintje kijken kun je uitsluiten dat het kind erin is “geshopped” . Maar het kan natuurlijk zijn dat op het volgende moment wél is ingegrepen, maar niet gefotografeerd. Die heldendaad zou alsnog moeten worden beloond.
En dan te bedenken dat ze toen nog niet eens met een mobieltje rondliepen, dan hadden ze het vast nog wel even voor het nageslacht gefilmd.
Jaren later hebben we nog eens zoiets gezien: vluchtende uitverkorenen die kinderen uit hun vluchtroute meppen. Volstrekt per ongeluk natuurlijk, stel je veur! De opperbevelhebber der Nederlandsche Strijdkrachten leidt de tactische terugtrekking door het voorbeeld te geven en de boel de boel te laten. Wat zal dat gerinkeld hebben. Dat voor het gepeupel uitvluchten zit in de genen en daar kunnen ze ook niets aan doen. Nou ja, castreren is een optie natuurlijk.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2025/09/26/amsterdam-7-mei-1945-2/
.