De non-profitorganisatie Children’s Health Defense (CHD) en verschillende individuele eisers hebben een civiele rechtszaak aangespannen tegen de American Academy of Pediatrics (AAP) – vereniging voor kinderartsen – bij de Amerikaanse districtsrechtbank voor het district Columbia. In de aanklacht wordt beweerd dat de AAP zich schuldig heeft gemaakt aan een gecoördineerde en langdurige campagne om gezinnen en artsen te misleiden over de veiligheid van het vaccinatieschema voor kinderen. De vorderingen worden ingesteld op grond van de federale Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act, vaak aangeduid als de RICO Act.1
De rechtszaak is gericht op een vaststellingsvonnis, een voorlopige voorziening en een schadevergoeding. In plaats van individuele vaccinatiebeslissingen aan te vechten, richt de klacht zich op de manier waarop de veiligheid van vaccins in het openbaar is geadverteerd en aan ouders en kinderartsen is voorgesteld. De eisers beweren dat de AAP de veiligheid van vaccins als vaststaand en categorisch heeft voorgesteld, terwijl bekende beperkingen in de veiligheidsgegevens niet zijn bekendgemaakt.2
Volgens de klacht gaf de institutionele autoriteit van de AAP haar publieke verklaringen aanzienlijk gewicht in klinische settings en bij de besluitvorming van ouders. De eisers vragen de rechtbank om een gerechtelijke verklaring dat het gedrag van de AAP in strijd was met de Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act en om de AAP te gelasten geen onvoorwaardelijke veiligheidsclaims meer te doen en bepaalde informatie openbaar te maken.3
De rechtszaak is aangespannen op grond van de Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act, gecodificeerd in 18 U.S.C. §§ 1961 tot en met 1964. De RICO Act machtigt civiele rechtszaken door particuliere eisers die specifieke wettelijke elementen kunnen aanvoeren en bewijzen. Deze elementen omvatten het bestaan van een onderneming, deelname aan de zaken van de onderneming en een patroon van afpersingspraktijken.4
De bepalende bepaling is 18 U.S.C. § 1962(c), die het voor elke persoon die verbonden is aan een onderneming die zich bezighoudt met interstatelijke handel, onwettig maakt om de zaken van de onderneming te leiden of daaraan deel te nemen door middel van een patroon van afpersingspraktijken.5
Beschuldigingen met betrekking tot de onderneming
De RICO Act geeft een ruime definitie van een “onderneming”.6 Volgens 18 U.S.C. § 1961(4) kan een onderneming een rechtspersoon of een feitelijke vereniging zijn. Rechtbanken hebben geoordeeld dat een feitelijke vereniging een gemeenschappelijk doel moet hebben, relaties tussen haar deelnemers en voldoende levensduur om dat doel na te streven.7
In de klacht wordt gesteld dat AAP zelf als onderneming functioneerde. Volgens de klacht oefende AAP gecentraliseerde controle uit over verklaringen over het vaccinatiebeleid, klinische richtlijnen, voorlichtingsmateriaal en publieke communicatie. Dit materiaal werd verspreid via vakbladen, beleidsmanuals, websites en verklaringen in de media.8
De eisers beweren dat deze structuur AAP in staat stelde om gedurende vele jaren herhaaldelijk uniforme veiligheidsgaranties te geven over het vaccinatieschema voor kinderen. In de klacht worden deze mededelingen gekarakteriseerd als gecoördineerd en voortdurend, in plaats van als geïsoleerde verklaringen of uitingen van individuele meningen. Deze herhaling en duur zijn relevant voor de vraag of het vermeende gedrag voldoet aan de continuïteitsvereiste van RICO, die een patroon van afpersingsactiviteiten onderscheidt van sporadische of niet-gerelateerde handelingen.9
Beschuldigingen van gedrag en deelname
Voor civiele RICO-aansprakelijkheid is het niet vereist dat een verdachte elke handeling persoonlijk heeft gepleegd. Het vereist deelname aan de bedrijfsvoering van de onderneming.10 In de klacht wordt beweerd dat AAP de bedrijfsvoering van de onderneming heeft uitgevoerd door openbare verklaringen op te stellen, goed te keuren en te verspreiden waarin het vaccinatieschema voor kinderen als veilig en voldoende getest werd voorgesteld, wat niet juist is.11
Volgens de klacht waren deze mededelingen bedoeld om te worden gebruikt door kinderartsen die gezinnen adviseerden en door ouders die medische beslissingen voor hun kinderen namen. De eisers beweren dat de rol van de AAP als professionele autoriteit de impact van deze verklaringen heeft versterkt en bepalend is geweest voor de manier waarop veiligheidskwesties in de pediatrische praktijk werden aangepakt.12
Beschuldigingen van een patroon van afpersingspraktijken
Om een RICO-claim in te dienen, moet een eiser een patroon van afpersingspraktijken aanvoeren. Volgens 18 U.S.C. § 1961(5) vereist een patroon ten minste twee basisdaden binnen een periode van tien jaar. Basisdaden zijn beperkt tot specifieke misdrijven die zijn opgenomen in 18 U.S.C. § 1961(1), waaronder postfraude en telegraaffraude.13
In de klacht wordt aangevoerd dat AAP herhaaldelijk interstatelijke communicatie heeft gevoerd die neerkomt op post- en telegraaffraude. Het gaat onder meer om publicaties en online materiaal met valse of misleidende beweringen over de veiligheid van vaccins. Deze communicatie vond gedurende tientallen jaren plaats en volgde een consistente methodologie.14
In de klacht wordt verder aangevoerd dat veiligheidsclaims werden gepresenteerd als vaststaand en definitief, terwijl erkende hiaten in het onderzoek naar de veiligheid van vaccins niet werden vermeld. De eisers verwijzen naar rapporten van het Institute of Medicine waarin wordt opgemerkt dat er geen studies zijn waarin de gezondheidsresultaten van gevaccineerde en niet-gevaccineerde kinderen worden vergeleken. Volgens de klacht weerspiegelden de openbare berichten van de AAP deze beperkingen niet.¹⁴
Beschuldigingen met betrekking tot prikkels en openbaarmaking
De klacht heeft ook betrekking op financiële en prestatiestructuren binnen de pediatrische praktijk. Eisers beweren dat vergoedingssystemen, bonusprogramma’s en prestatiemaatstaven die gekoppeld zijn aan vaccinatiegraad, van invloed kunnen zijn op de besluitvorming van kinderartsen. Volgens de klacht kunnen pediatrische praktijken een hogere vergoeding krijgen voor het toedienen van vaccins en financieel voordeel halen uit het halen van vaccinatiebenchmarks die zijn vastgesteld door verzekeraars of overheidsprogramma’s.15 16
In de klacht wordt beweerd dat vaccins in dit systeem niet alleen worden aanbevolen, maar ook fungeren als een inkomstenbron die is ingebed in de routinematige pediatrische zorg. Eisers stellen dat een hoger vaccinatievolume kan leiden tot hogere betalingen, voorraadopslagen en prestatiegerelateerde prikkels, waardoor een financieel verband ontstaat tussen het toedienen van vaccins en de inkomsten van de praktijk. In de klacht wordt gesteld dat deze prikkels op de achtergrond van pediatrische counseling werken, zelfs wanneer de gesprekken worden gepresenteerd als puur medisch advies.17 18
Volgens de eisers werden ouders tijdens de vaccinatiecounseling niet geïnformeerd over deze financiële dynamiek. In de klacht wordt deze niet-openbaarmaking gepresenteerd als relevant voor de vraag of de garanties voor de veiligheid van vaccins werden gepresenteerd zonder materiële context, met name wanneer kinderartsen economisch voordeel konden halen uit een hogere vaccinatiegraad. Eisers beweren dat deze financiële stimuleringsstructuur deel uitmaakt van de bredere feitelijke achtergrond van de RICO-claims die worden ingediend.19 20
Parallellen met de tabaksindustrie
In de klacht wordt niet beweerd dat stimulansen op zich al afpersing vormen. Er wordt veeleer beweerd dat het niet openbaar maken van het bestaan ervan relevant is voor de vraag of de garanties inzake de veiligheid van vaccins misleidend waren. De eisers beschouwen dit als onderdeel van het algemene patroon van niet-openbaarmaking dat in de zaak wordt aangevoerd.21
Rick Jaffee, advocaat van de eisers, zei dat eerdere rechtszaken individuele vaccins aanvochten of schadevergoeding eisten voor individuele letsels, terwijl deze zaak anders is omdat het “een fraudezaak is die het draaiboek volgt dat Big Tobacco ten val bracht. De acties van de AAP zijn vergelijkbaar met die van Big Tobacco, die het publiek misleidde over de veiligheid van haar producten. “Tabaksfabrikanten creëerden valse onzekerheid om twijfel te zaaien. De AAP deed het omgekeerde: zij creëerde valse zekerheid om vragen te voorkomen. Beiden gebruikten de schijn van wetenschap om echte wetenschap te verhinderen.”22
Hoop op veranderingen in de toekomst
Eisers vragen om een voorziening op grond van 18 U.S.C. § 1964, waaronder een declaratoire uitspraak, een voorlopige voorziening en een schadevergoeding.
De eisers verzoeken om beperkingen op ongekwalificeerde veiligheidsclaims en openbaarmaking van interne communicatie en financiële relaties die in de pleidooien worden genoemd.23
Helaas is het bekend dat RICO-zaken vaak in de pleidooifase worden afgewezen. Zelfs als de zaak niet doorgaat, dwingt de rechtszaak tot een grondig onderzoek naar de manier waarop een toonaangevende medische brancheorganisatie medische productveiligheidsclaims, bewijsbeperkingen en onbeantwoorde vragen aan artsen en ouders communiceert.24
Bron: The Vaccine Reaction
1 Children’s Health Defense. CHD Sues American Academy of Pediatrics for Misleading Families on Vaccine Safety. Jan. 21, 2026.
2 Stieber Z. RFK Jr.’s Former Group to Sue American Academy of Pediatrics. The Epoch Times Jan. 21, 2026.
3 Andrea Shaw, Shaticia Nelson, Jane Doe et al. v. American Academy of Pediatrics. Case 1:26-cv-00171 Document 1 Filed Jan. 21, 2026.
4 Ibid.
5 Ibid.
6 Cornell Law School. 18 U.S.C. § 1961(4).
7 Boyle v. United States . 556 U.S. 938, 946 (2009).
8 Andrea Shaw, Shaticia Nelson, Jane Doe et al. v. American Academy of Pediatrics. Case 1:26-cv-00171 Document 1.
9 Ibid.
10 Reves v. Ernst & Young, 507 U.S. 170, 179 (1993).
11 Andrea Shaw, Shaticia Nelson, Jane Doe et al. v. American Academy of Pediatrics. Case 1:26-cv-00171 Document 1.
12 Ibid.
13 Cornell Law School.18 U.S.C. §§ 1961(1), 1961(5).
14 Andrea Shaw, Shaticia Nelson, Jane Doe et al. v. American Academy of Pediatrics. Case 1:26-cv-00171 Document 1.
15 Ibid.
16 Trial Site News. Children’s Health Defense Files Civil RICO Suit Against the American Academy of Pediatrics, Jan. 21, 2026.
17 Andrea Shaw, Shaticia Nelson, Jane Doe et al. v. American Academy of Pediatrics. Case 1:26-cv-00171 Document 1.
18 Nevradakis M. Breaking: Children’s Health Defense Hits AAP With RICO Suit Over Fraudulent Vaccine Safety Claims. Science, Public Health Policy and Law.
19 Andrea Shaw, Shaticia Nelson, Jane Doe et al. v. American Academy of Pediatrics. Case 1:26-cv-00171 Document 1.
20 Trial Site News. Children’s Health Defense Files Civil RICO Suit Against the American Academy of Pediatrics, Jan. 21, 2026.
21 Andrea Shaw, Shaticia Nelson, Jane Doe et al. v. American Academy of Pediatrics. Case 1:26-cv-00171 Document 1.
22 Nevradakis M. Breaking: Children’s Health Defense Hits AAP With RICO Suit Over Fraudulent Vaccine Safety Claims. Science, Public Health Policy and Law.
23 Ibid.
24 Trial Site News. Children’s Health Defense Files Civil RICO Suit Against the American Academy of Pediatrics, Jan. 21, 2026.
.