De columns van Max von Kreyfelt: ‘Reis mee naar Wonderland’
Van ‘Café Weltschmerz’ naar ‘Wonderland’, steun je zijn nieuwe missie..? Tien jaar lang gaf hij bij Café Weltschmerz denkers, wetenschappers en andere wereldverbeteraars een podium. Mensen met lef en gezond verstand, tegen de waan van de dag. Max von Kreyfelt was onbezoldigd gastheer en tevens de facilitator. Een uitputtende tijd, maar nu is het zijn beurt..! Max schrijft columns, essays, kritische poëzie, journalistiek met bijtende ironie en scherpe analyses.
Geen propaganda, maar hij noemt het ‘poëtische punk op papier’. Zijn teksten trekken al meer dan 1 miljoen views per week. Een groeiend publiek dat zoekt naar waarheid, verwondering en verzet.
“Van Weltschmerz naar Wonderland; van analyse naar verwondering.
Steun je mijn nieuwe missie? Laten we samen de wereld een beetje eerlijker en wijzer maken.”
Ook wij van WantToKnow steunen zijn werk, maar méér nog vinden we de inhoud van zijn beschouwelijke columns het méér dan de moeite waar(d) ze hier regelmatig te plaatsen. Maar omdat Max dit onafhankelijk en compromisloos wil blijven doen, vraag hij jouw support. Hij is geen mediakanaal, wil geen poespas, gewoon zijn ‘stem laten horen’. Een stem die niet te koop is.
Steun Max, omdat vrije denkers zeldzaam zijn en omdat verhalen gebaseerd op feiten wél verschil maken! Ze helpen te relativeren en te beschouwen. Want ook jij wil meebouwen aan een eerlijkere, hoopvolle wereld. Kijk op de site van Max voor de mogelijkheden tot sponsoring. Wat doet hij met jouw steun?
-
- Er verschijnen bijna dagelijks scherpe columns op de grote platforms; Facebook, X en LinkedIn. Zoals gezegd, plaatsen ook andere media, zoals wij, regelmatig zijn werk.
- Hij schreef een prachtig vormgegeven bundel van mijn columns ‘Stenen voor Goliath’, met meer dan 200 van zijn columns.
- Maandelijkse netwerkbijeenkomsten in een ‘paradijselijke setting’ met discussies en lezingen
- Een nieuw videoprogramma in de planning:’ TICQ’; De Kunst van Cultuur
Heb je mijn bundel al? Steun je mij ook? max1909.backme.org
* * *

*
Daan de Kort: voorzitter van de ‘coronaknutselclub’..!
2026 © Max von Kreyfelt | deze versie WantToKnow.nl/be
*
Soms zie je iemand en begrijp je onmiddellijk waarom Nederland inmiddels bestuurd wordt alsof het een eindeloze vergaderlocatie is met biologisch afbreekbare koffiebekers. Neem VVD-er Daan de Kort; voorzitter van de parlementaire corona-onderzoekscommissie. De man die moet uitzoeken hoe een compleet land jarenlang veranderde in een combinatie van QR-codes, avondklokken en persconferenties waarin volwassenen werden toegesproken alsof ze kleuters waren die lijm hadden gegeten.
Dat vraagt natuurlijk om iemand met gewicht. Gezag. Autoriteit. En toen verscheen Daan de Kort. Een man met de uitstraling van een projectleider die normaal gesproken drie kwartier praat over ‘draagvlak’ bij een herinrichting van een fietspad in Oss.
Je verwacht niet dat hij een historische, parlementaire commissie leidt. Je verwacht dat hij vraagt of iedereen de post-its wel op kleur heeft gesorteerd. En dat is dus de voorzitter die moet onderzoeken waarom grondrechten werden beperkt, ondernemers kapotgingen en ministers elkaar drie jaar lang tegenspraken alsof het een dronken pubquiz was.
‘Alles aan deze commissie ademt dezelfde sfeer als het coronabeleid zelf: geen regie, veel overleg, veel formulieren, veel “zorgvuldigheid” en ondertussen vooral voorkomen dat iemand echt verantwoordelijk kan worden gehouden.’
Het ongemakkelijke is: zelfs de mensen die hij ondervraagt lijken hem niet serieus te nemen. Je ziet bewindslieden kijken alsof ze denken: “Word ik nu echt gecontroleerd door iemand die eruitziet alsof hij net uit een cursus Scrum-management komt?” Daan de Kort is het politieke equivalent van een lauwe kaassoufflé Niet gevaarlijk. Niet indrukwekkend. Vooral wonderlijk dat iemand dacht: dát kwetsbare, naïeve, moet het gezicht van waarheidsvinding worden.
Maar misschien was dat precies de bedoeling.
Echte onderzoekscommissies zijn gevaarlijk. Die trekken ministers uit elkaar, als een IKEA-kast… In Nederland organiseren we kennelijk liever een procesbegeleider met het charisma van een boekhouder bij een regionaal verzekeringsbedrijf. Alles aan deze commissie ademt dezelfde sfeer als het coronabeleid zelf: geen regie, veel overleg, veel formulieren, veel “zorgvuldigheid” en ondertussen vooral voorkomen dat iemand echt verantwoordelijk kan worden gehouden.
En Daan zit daar zichtbaar ongemakkelijk middenin; om dat te zien, heb je niet veel kennis van lichaamstaal nodig. Met de uitstraling van iemand die nog steeds toestemming vraagt, voordat hij een toiletgang maakt. Het knappe is dat niemand echt boos op hem wordt. Hij oogt niet als een machtige bestuurder.
Hij oogt als iemand die bij een bedrijfsuitje, als enige de escape room niet wist te verlaten. Maar misschien symboliseert hij de moderne Nederlandse politiek juist perfect: Oneindig veel overleg… Oneindig veel commissies en neutrale managers die nergens écht verantwoordelijk voor zijn.
Nederland onderzoekt de grootste maatschappelijke ontsporing van wellicht alle eeuwen. En zet vervolgens een zeer kwetsbaar ogende Daan de Kort op de voorzittersstoel, de man die zelfs zijn achternaam niet weet te overtreffen. In de hoop dat we lief voor hem blijven? Je verzint het niet.
