De legendarische NFL-speler en coach Raymond Berry, die hielp bij het transformeren van het Colts-passage spel tot een puur spektakel in de hoofdtijd en de New England Patriots coachte naar hun eerste Super Bowl, is op 93-jarige leeftijd overleden. Het Pro Football Hall of Fame kondigde Berry’s dood aan op 1 juni 2026. Berry was tweevoudig NFL-kampioen met de Colts toen ze in Baltimore waren en werd in 1973 opgenomen in de Hall of Fame.
Berry sloot zijn carrière op het veld af als de all-time leider in zowel vangsten als ontvangende yards op een moment in de sport waarin wide receivers niet werden beschouwd als een noodzaak zoals vandaag. Berry, die professioneel speelde gedurende 13 jaar, bracht zijn hele tijd in de sport door bij de Colts. Hij ving passes van een andere legendarische speler, quarterback Johnny Unitas, in wat een van de eerste geweldige quarterback-receiver combinaties zou worden.
Unitas zou bommen diep gooien, terwijl Berry de precisie was, routes creërend die verdedigende backs voorbij bliezen met een snelheid die The Flash evenaarde. Toen Berry eindelijk zijn schoenen aan de wilgen hing aan het einde van het seizoen 1967, liet hij het blauwdruk achter voor hoe een succesvolle wide receiver eruitzag. Hij was zes keer geselecteerd voor de Pro Bowl, drie keer eerste team All-Pro en drie keer league leider in zowel ontvangsten als ontvangende yards.
Volgens een rapport van Trending Politics News, eindigde Berry zijn carrière met 631 vangsten, 9.275 yards en 68 touchdowns. Dit was een belangrijke prestatie omdat de sport destijds zwaar gericht was op het rennen van de bal in plaats van passeren. Berry bleek ook een inspiratie te zijn voor fans door tegenspoed op en naast het veld te trotseren. Hij was geen atletiekster, noch speelde hij als een.
De wide receiver had ook slecht zicht en moest een rugbrace en speciale schoenen dragen vanwege een van zijn benen die korter was dan de andere door een wervelmisalignement. Hij werd in 1954 in de 20e ronde gedraft in de NFL nadat hij slechts 33 passes had gevangen tijdens drie seizoenen college football bij SMU. Zijn vroege jaren in de competitie werden besteed aan het vechten voor een plek op de selectie.
Hoewel Berry niet de meest opvallende speler op het veld was, was hij consistent. Hij ontwikkelde al snel de reputatie een van de schoonste route runners van de sport te zijn en een van de meest betrouwbare doelwitten, bijna nooit de bal te laten vallen of passes te missen. In zijn hele 13-jarige carrière had hij slechts één fumble. Met Unitas aan het roer werd Berry een middelpunt voor de Colts.
Van 1956 tot 1966 slaagde hij erin om elk seizoen 600 ontvangende yards te behalen. Van 1957 tot 1966 ving hij 40 passes per jaar, wat misschien vrij onopvallend klinkt naar de normen van vandaag, maar een behoorlijke verklaring aflegde tijdens zijn tijdperk van de sport. Tijdens het NFL-kampioenschapsspel van 1958 in Yankee Stadium versloegen de Colts de New York Giants met 23-17 in sudden-death overtime, een wedstrijd die later werd bestempeld als “The Greatest Game Ever Played.”
<div class="gf_browser_unknown gform_wrapper gravity-theme gform-theme–no-framework gpoll_enabled_wrapper gpoll_wrapper" data-form-theme="