“In een wereld waar de waarheid onder druk staat, worden onze borden gevuld met de rommel van Big Pharma, terwijl we onszelf vergiftigen met de illusie van gezondheid. De straten zijn stil, niet omdat de stemmen zijn verstomd, maar omdat de angst ons heeft geleerd te zwijgen. En terwijl we ons overgeven aan de controle van centrale systemen, vergeten we dat vrijheid begint met de keuze om te weigeren.”
“Big Pharma stopt je eten vol met rommel.”
In een lange aflevering van Soul Session van blckbx gaat psycholoog Huibrecht Boluijt in gesprek met juriste en voormalig universitair docent Maria-Louise Genet. Het gesprek beweegt zich langs thema’s als vrijheid, gezondheidszorg, voeding, macht, jeugdzorg, psychologische manipulatie en internationale misbruiknetwerken.
Genet, die jarenlang werkzaam was als advocaat en docent aan de Universiteit van Amsterdam, zegt dat zij een hoge prijs heeft betaald voor haar publieke kritiek op het coronabeleid, farmaceutische bedrijven en overheidsinstanties. Toch ziet ze zwijgen niet als optie.
“Als je echt ziet welke richting de samenleving opgaat, dan kun je niet anders dan opstaan voor de volgende generatie.”
Van juridisch werk naar orthomoleculaire therapie
Genet maakte een opvallende carrièreswitch. Nadat haar juridische loopbaan ernstig werd beschadigd door haar publieke standpunten, richtte Genet zich op orthomoleculaire therapie en voedingssupplementen.
Die nieuwe richting hangt nauw samen met haar eerdere werk rond medische aansprakelijkheid en farmaceutische belangen. Ze stelt dat zowel de voedingsmiddelenindustrie als de farmaceutische sector wordt gedreven door winstmaximalisatie, waarbij gezondheid ondergeschikt raakt aan aandeelhoudersbelangen. “Big Pharma stopt je eten vol met rommel.”
Ze uit stevige kritiek op ultrabewerkte voeding en supplementen waaraan goedkope vulstoffen worden toegevoegd om productieprocessen efficiënter te maken. Stoffen als titaniumdioxide en magnesiumstearaat noemt ze als voorbeelden van toevoegingen waar consumenten volgens haar onvoldoende kritisch naar kijken.
Sommige stoffen zijn kankerverwekkend. “Mensen betalen soms letterlijk mee aan hun eigen vergiftiging,” zegt ze.
Volgens Genet groeit het bewustzijn hierover sneller dan over vaccinaties. Veel mensen merken inmiddels zelf dat de kwaliteit en smaak van voeding veranderd zijn.
Coronabeleid en sociale uitsluiting
Het coronabeleid vormt een terugkerend onderwerp in het gesprek. Genet stelt dat de pandemie zichtbaar maakte hoe snel fundamentele vrijheden onder druk kunnen komen te staan. QR-codes, digitale registratiesystemen en toenemende surveillance ziet zij als onderdelen van een bredere ontwikkeling richting maatschappelijke controle.
Ze spreekt zelfs van een vorm van “digitale slavernij”.
Tegelijk beschrijft ze hoe afwijkende meningen tijdens de coronaperiode sociaal werden afgestraft. Aan de universiteit, waar zij werkte, ervoer zij hoe collega’s zich van haar afkeerden nadat zij kritiek uitte op maatregelen en vaccinaties.
Wat haar vooral verbaasde, zegt ze, is dat juristen die goed op de hoogte zijn van grondrechten nauwelijks weerstand boden.
“Je zou denken dat mensen achteraf nog eens het gesprek zouden aangaan. Maar niemand klopte meer aan.”
Psycholoog Boluijt koppelt dit aan groepspsychologie, identiteitsbescherming en conformisme. Veel mensen vinden het psychologisch moeilijk om achteraf toe te geven dat zij zich hebben vergist:
Een samenleving gestuurd door angst en afhankelijkheid
Door het hele gesprek heen schetst Genet een maatschappij waarin burgers steeds afhankelijker worden van centrale systemen. Ze verwijst naar China als voorbeeld van hoe snel controlemechanismen kunnen normaliseren.
Jongere generaties zijn minder gevoelig voor waarschuwingen hierover omdat zij zijn opgegroeid in een digitale werkelijkheid waarin toezicht vanzelfsprekend is geworden.
Toch benadrukt ze dat verandering niet van bovenaf zal komen.
“We moeten elkaar op de schouder tikken. Als iedereen tien mensen bereikt, verspreidt bewustwording zich vanzelf.”
De “machtspiramide”
Genet gaat ook dieper in op de “machtspiramide”: een systeem waarin politieke en bestuurlijke macht mede functioneert via chantage en afhankelijkheid.
Daarbij verwijst zij naar bekende namen als Jeffrey Epstein, Joris Demmink en Marc Dutroux. Volgens Genet spelen seksuele compromittering en misbruiknetwerken een rol bij het onder druk zetten van invloedrijke personen.
Genet beschrijft Epstein niet alleen als zedendelinquent, maar vooral als onderdeel van een groter systeem van chantage en beïnvloeding.
Ze verwijst naar onderzoeksjournalist Whitney Webb en haar boek One Nation Under Blackmail. Ook noemt zij vastgoedtransacties, verborgen camera’s en connecties met invloedrijke zakenlieden en academische instellingen.
Volgens Genet zijn veel mensen inmiddels bereid te erkennen dat misbruik plaatsvond, maar blijven bredere vragen over macht, beïnvloeding en elite-netwerken onderbelicht.
Van misbruik naar transhumanisme
Later verschuift het onderwerp naar technocratie en transhumanisme. Genet uit zorgen over ontwikkelingen rond kunstmatige intelligentie, genetische technologie en kunstmatige voortplanting.
Ze noemt denkers als Yuval Noah Harari en spreekt over een toekomst waarin technologie steeds verder ingrijpt in de menselijke autonomie.
Dit vormt in haar ogen de “derde laag” achter zaken als Epstein: misbruik, chantage, en technologische controle en ontmenselijking.
“De echte macht zit bij de ambtenaren”
Opvallend is ook Genets beschrijving van haar ervaringen in Den Haag, waar zij enige tijd meeliep in de Tweede Kamer. Daar zag ze dat ministers sterk afhankelijk zijn van ambtelijke structuren.
Tijdens debatten zag zij hoe antwoorden voortdurend werden voorbereid door teams van ambtenaren op ministeries. “De echte macht zit bij mensen die daar al twintig of dertig jaar werken.”
Ministers komen en gaan, stelt zij, terwijl topambtenaren langdurig invloed behouden.
Jeugdzorg als verdienmodel?
Een ander belangrijk thema is de Nederlandse jeugdzorg. Genet noemt cijfers van tienduizenden ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen, en vergelijkt Nederland met Noorwegen, waar aanzienlijk minder kinderen uit huis worden geplaatst.
Ze stelt dat rondom jeugdzorg een financieel systeem is ontstaan waarin verschillende instanties belang hebben bij langdurige trajecten. Daarbij zijn er verbanden tussen jeugdzorg, kinderhandel en misbruiknetwerken.
Genet zegt door te gaan omdat fundamentele vrijheden onder druk staan, er een “grotere agenda” wordt uitgerold en toekomstige generaties gevaar lopen als niemand zich uitspreekt.