“Vier centimeter was het nieuwe normaal in een wereld waar de schaduw van ziekte steeds groter werd. De grootste tumor die ik ooit zag, zestien centimeter, was een stille getuige van de chaos die ons omringde. In deze dystopie, waar de natuur zich wreekte op de mensheid, leken zelfs de meest onschuldige momenten te worden overschaduwd door de angst voor wat nog komen zou.”
“Vier centimeter was ineens niet ongewoon meer,” vertelde ze. “De grootste tumor die ik zag was zestien centimeter.”
Tijdens een conferentie in IJsland heeft de Zweeds-Duitse patholoog dr. Ute Krüger een indringende lezing gehouden over wat zij beschouwt als een zorgwekkende toename van agressieve kankergevallen en ernstige weefselschade na COVID-19-vaccinaties. Haar presentatie, opgenomen door Kla.TV North America, combineerde persoonlijke observaties uit de pathologiepraktijk met autopsieresultaten, kritiek op gezondheidsautoriteiten en een pleidooi voor onafhankelijk onderzoek.
Krüger werkte tientallen jaren als patholoog en borstkankerspecialist in Zweden. Ze was verbonden aan onder meer de Universiteit van Lund en bekleedde leidinggevende functies binnen de Zweedse pathologie. Die lange ervaring gaf haar een goed beeld van hoe borstkanker zich normaal gesproken presenteert: welke leeftijden gebruikelijk zijn, hoe groot tumoren gemiddeld zijn en hoe agressief ze zich doorgaans gedragen.
“Plots zag ik andere patronen”
De zorgen van Krüger begonnen in het najaar van 2021. Tijdens haar dagelijkse werk zag ze naar eigen zeggen steeds vaker jongere vrouwen met agressieve borsttumoren. Ze beschreef tumoren die groter waren dan gebruikelijk, sneller groeiden en vaker op meerdere plaatsen tegelijk voorkwamen.
“Vier centimeter was ineens niet ongewoon meer,” vertelde ze. “De grootste tumor die ik zag was zestien centimeter.”
Daarnaast viel haar op dat sommige patiënten tegelijkertijd tumoren in beide borsten ontwikkelden, of meerdere afzonderlijke tumoren in één borst hadden. Vanuit die observaties introduceerde zij de term “turbokanker”.
Toen Krüger haar vermoedens eind 2021 tijdens een Duitse pathologieconferentie probeerde te bespreken, kreeg ze nauwelijks steun van collega’s. Slechts één Oostenrijkse patholoog wilde met haar samenwerken aan verder onderzoek.
Bekijk haar lezing:
Microscopische beelden van agressieve tumoren
Een groot deel van haar lezing bestond uit histologische uitleg aan de hand van microscoopbeelden. Krüger liet verschillen zien tussen langzaam groeiende en agressieve borsttumoren. Daarbij wees ze vooral op Ki67-kleuringen — een methode waarmee zichtbaar wordt hoeveel tumorcellen zich actief delen.
Waar laag-agressieve tumoren slechts beperkte celdeling vertonen, zag ze in sommige recente gevallen proliferatiepercentages van ongeveer zeventig procent, een aanwijzing voor uitzonderlijk snelle tumorgroei.
Ze presenteerde meerdere casussen. Zo beschreef ze een 55-jarige vrouw die enkele maanden na vaccinatie een uitgebreide vorm van ductaal carcinoom in situ ontwikkelde, verspreid over een groot deel van de borst, met uitzaaiingen naar lymfeklieren.
In een ander geval ging het om een 80-jarige vrouw die zeven jaar eerder succesvol behandeld was voor borstkanker, maar kort na haar derde vaccinatie een snel terugkerende tumor ontwikkelde met huiduitzaaiingen.
Opvallende combinaties van kanker
Krüger zag in 2022 meerdere patiënten met verschillende primaire tumoren tegelijk — bijvoorbeeld borst-, long- en pancreaskanker die gelijktijdig werden vastgesteld. Zulke combinaties noemt zij “zeer ongebruikelijk”.
Ze benadrukte herhaaldelijk dat haar waarnemingen nog geen sluitend bewijs vormen, maar dat ze naar haar mening ernstig genoeg zijn om grootschalig onderzoek te rechtvaardigen.
Autopsieën en ontstekingen
Naast kanker besteedde Krüger uitgebreid aandacht aan autopsieresultaten van mensen die overleden na COVID-vaccinatie. Ze werkte daarvoor samen met de inmiddels overleden Duitse patholoog prof. Arne Burkhardt, die tientallen sterfgevallen onderzocht.
In veel gevallen werden ontstekingen van bloedvaten (vasculitis) en hartspierontstekingen (myocarditis) aangetroffen. Ook beschreef ze afwijkende bloedstolsels, immuunreacties met grote aantallen lymfocyten en beschadiging van elastische vezels in huid en bloedvaten.
Eén van de meest aangrijpende voorbeelden was dat van een 16-jarig meisje dat 26 dagen na haar tweede vaccinatie overleed. Krüger toonde beelden van ernstig beschadigd hartweefsel en zei dat het hart op meerdere plaatsen littekenvorming vertoonde.
Een andere casus betrof een 61-jarige man die stierf aan een gescheurde aorta. Daarbij werd microscopisch uitgebreide vaatontsteking vastgesteld.
Kritiek op medische instanties
Tijdens haar lezing uitte Krüger scherpe kritiek op medische autoriteiten, wetenschappelijke tijdschriften en overheidsbeleid tijdens de pandemie. Ze vertelde dat pogingen om bepaalde bevindingen gepubliceerd te krijgen op weerstand stuitten. Een artikel over een vaccingerelateerde dood werd na langdurige correspondentie uiteindelijk afgewezen door een Brits medisch tijdschrift.
Ook zei ze dat collega’s te weinig kritisch nadenken over richtlijnen van gezondheidsinstanties. Ze haalde een gesprek aan met een collega die volgens haar zei: “De gezondheidsautoriteiten denken voor ons.”
Voor Krüger was dat een kantelpunt. In 2023 besloot ze haar functies in het ziekenhuis en aan de universiteit neer te leggen. Na haar vertrek uit de reguliere gezondheidszorg richtte Krüger zich op een eigen praktijk voor preventieve geneeskunde.
Ze benadrukt dat haar bevindingen niet genegeerd mogen worden. Onafhankelijke studies zijn dringend nodig om langetermijneffecten van de vaccins beter in kaart te brengen, zei ze.
Haar lezing in IJsland vormde daarmee niet alleen een medische presentatie, maar ook een persoonlijke breuk met het systeem waarin zij jarenlang werkte — en een oproep tot heroverweging van het coronabeleid en de vaccinatiecampagnes van de afgelopen jaren.