
De prioriteiten van het kartel
Terwijl de zorg in eigen land piept en kraakt, de wachtlijsten voor de gewone burger gigantisch zijn, en de premies onophoudelijk stijgen, trekt het Haagse establishment zonder enige aarzeling de portemonnee voor deze peperdure internationale medische evacuaties. Het cruiseschip Hondius, dat voer van Zuid-Amerika naar Kaapverdië, kampt met een uitbraak van de zeer besmettelijke Andesvariant van het hantavirus. Het virus, dat in eerste instantie via muizenkeutels wordt verspreid maar in deze specifieke variant óók van mens op mens overdraagbaar is, is ronduit levensgevaarlijk.
“Een andere passagier van de evacuatievlucht is overgebracht naar het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC)”, lezen we in de verslaggeving. Waarom is het in vredesnaam onze verantwoordelijkheid om een peperduur isolatiebed in een Leids ziekenhuis vrij te maken en te bekostigen voor dit soort internationale incidenten, terwijl de Hondius en de Spaanse autoriteiten prima de middelen hebben om dit in eigen regio op te lossen?
Risico’s voor de volksgezondheid importeren
Bovendien is het besluit om hoogbesmettelijke, potentieel dodelijke virussen bewust de grens over te vliegen, onbegrijpelijk en ronduit onverantwoordelijk. We hebben tijdens eerdere pandemieën pijnlijk kunnen zien hoe zwak de controlemechanismen van het partijkartel werkelijk zijn.
De GGD is nu halsoverkop bezig om alle ruim driehonderd passagiers van een KLM-toestel in beeld te krijgen, omdat een zieke (en later in Johannesburg overleden) Nederlandse opvarende daar korte tijd aan boord is geweest. We halen letterlijk het risico onze eigen samenleving binnen.
De Hondius is inmiddels weggestuurd bij Kaapverdië en vaart nu richting de Canarische Eilanden, waar de Spaanse regering blijkbaar wel capabel genoeg is om de opvarenden onder te brengen in een militair ziekenhuis voor quarantaine. Waarom is dat model niet direct en voor álle besmette patiënten toegepast?
Het is de structurele, elitaire weeffout van de Nederlandse politiek: altijd het voortouw willen nemen om internationaal het brave, deugende jongetje te spelen, ongeacht de kosten en de risico’s voor de eigen bevolking.
ZE WILLEN DAT WE ZWIJGEN: Steun DDS in de strijd tegen het grenzeloze deugbeleid en het falende partijkartel! (LET OP: HET ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!)
De politieke elite haalt internationale medische crises naar Nederland, terwijl de zorg voor de eigen burger onbetaalbaar wordt. Blijft de nuchtere stem behouden om dit waanzinnige beleid bloot te leggen en de eigen bevolking voorop te stellen? Steun ons dan nu!
Wie betaalt de rekening?
Deze luxecruises naar Antarctica en Patagonië zijn exclusieve, peperdure vakanties. Het is een absoluut drama voor de getroffenen en de nabestaanden dat zij tijdens zo’n reis dit vreselijke virus hebben opgelopen, vermoedelijk op een lokale vuilstortplaats tijdens het ‘vogelspotten’. Maar de rederij, Oceanwide Expeditions, en de zwaar verzekerde passagiers behoren in de eerste plaats zelf verantwoordelijk te zijn voor hun medische repatriëring en de bijbehorende gigantische kosten.
Twee medisch specialisten van het Amsterdam UMC en het Centraal Militair Hospitaal worden subiet ingevlogen om zich in Kaapverdië te melden. De Nederlandse staat opereert als de reddingsbrigade voor welgestelde toeristen, en de belastingbetaler mag uiteindelijk blindelings het bonnetje pinnen.
Het is de hoogste tijd dat de overheid stopt met dit soort megalomane, risicovolle import-operaties. Nederland is een land en geen internationaal ziekenhuis.
Onze zorgcapaciteit is schaars en kostbaar, en dient in de eerste plaats beschikbaar te zijn voor de hardwerkende Nederlander. Laat de rederijen en de landen waar het schip afmeert hun eigen problemen oplossen, in plaats van onze grenzen wéér wagenwijd open te zetten voor internationale rampspoed.
.

