• wo. mei 6th, 2026

Het Nieuws Maar Dan Anders,

Anders Hoor Je Het Niet!

Wie in de gaten krijgt dat alles belachelijk is wat er wordt gepresenteerd in de 3D-dip, zal langzaam maar zeker gaan beseffen dat er alleen plaats voor hem is in de zwerm. Waar je met rust laat en met rust gelaten wordt, in de allerruimste zin des woords.

Zo werd het vorige – in feite voor de meeste lezers nietszeggende – artikeltje afgesloten.

Als mensen elkaar eens met rust zouden laten, hoe zou het er dan uitzien. Alleen al het aandacht vragen voor iets is het onttrekken van levensenergie bij iemand anders. Mensen willen dat je je ergens bij aansluit. Lid wordt van een groep, een genootschap, een club of een andere beter te controleren groepsgeest. Altijd met het doel om tegen elkaar op te zetten, hetzij sportief, hetzij financieel, hetzij gewapenderhand. Er wordt altijd spanning opgewekt. Het doel moet altijd zijn om beter dan een ander te worden, desnoods gaande over lijken. Er wordt ons aangepraat dat we kuddedieren zijn en dat we bang zijn te worden buitengesloten.

Het pseudo-leven van de ondoden heeft een doel.

De ondoden zijn de kopie-mensen, die je vandaag voor een groot deel kunt herkennen als gedachteloze vlaggenhijsers. Dit zijn dezelfde ondoden die de toekomst van je kinderen hebben verwoest in 2020 e.v. toen ze een lapje voor moesten en zonder QR code nergens meer binnen konden. In het ergste geval lieten injecteren met gif, zogenaamd “om de boel weer vlot te trekken”. Het soort ondoden die de originele mens in hun leegheid moesten meezuigen. Dat is voor een groot deel gelukt en veel van die meegezogen goedgelovigen durven hun fouten niet onder ogen te zien en blijven hardnekkig met de ondoden meeliegen. Deze ondoden zijn de overgrote meerderheid, dat moet ook wel, want de originele mens kan met gemak een veelvoud van deze lawaaimakers de baas, als ze stabiel en coherent blijven. Ze wenden zich af om zichzelf te beschermen. Ze proberen je onder de tafel te schreeuwen en je voor gek te verklaren. Alles wordt uit de kast gehaald om te voorkomen dat ze uit elkaar trillen en daardoor verdwijnen. Dat doen ze niet zelf, ze worden aangestuurd door middel van frequenties en staande golven. Alles om de originele mens uit balans te houden. Het is een gigantisch apparaat, gebaseerd op groepsgeest en angstgevoelens. Dit slag zal je nooit met rust laten.

De grootste groep is samengesteld uit overheidspersoneel in de ruimste zin des woords. Van ambtenaren tot zorgpersoneel, van onderwijzend personeel tot en met de vuurgevaarlijke voorhoede – politie en defensie. In totaal geschat op 4 miljoen entiteiten. De meesten van ons denken na deze vaststelling, dat we dan in beeld hebben hoeveel van de 18 miljoen inwoners uitkeringsgerechtigden zijn, die de plicht op zich hebben genomen om 14 miljoen anderen lastig te vallen met wetten, regels, boetes, strafmaten, aanslagen en een breed scala aan afpersingsmethoden ten behoeve van de instandhouding van het syndicaat, wat we “de Staat” noemen. Deze groep is nauwelijks geïnfiltreerd met verdwaalde originele mensen, die overigens vrij snel na gebleken integriteit worden uitgekotst. Hoe rotter hoe beter. De meest nuttige ondoden zijn de exemplaren die al in een staat van ontbinding verkeren.

Ik heb me suf gepiekerd over hoe je deze entiteiten kunt identificeren als ze niet in uniform lopen. Dat ze dus als het ware zijn geïnfiltreerd in de samenleving, terwijl we denken dat het onze lotgenoten zijn. Vaak worden ze in films en romans voorgesteld als horror verschijnselen, die als zombies zwalkend door verlaten steden op zoek zijn naar slachtoffers. Zo zit het niet, het is veel ernstiger, ze zien er uit als de originele mens. Het collectief is gezamenlijk in een slechte film terechtgekomen, vastgelopen in het moeras van informatie die we niet nodig hebben. En daar zien we dan ook direct het verschil. Ondoden hebben de bevestiging nodig dat ze nog leven. Ze worden kunstmatig gevoerd met informatie, nieuws en ontwikkelingen waar niemand om heeft gevraagd. Ze verzuipen er bijna letterlijk in. De echte, originele mens zal de informatie van buitenaf nemen voor wat het is: een gerichte aanval op je zelfdenkende vermogen. Het probleem van Schopenhauer: de externe informatie verwarren met zelf denken en een zelfstandig ontwikkelde mening formuleren. Het napraten van informatie door ondoden is hun pseudo-leven. Voor de echte mensen is het een soort verdoving om te voorkomen dat er intern een vonk overslaat.

Kunnen we zonder deze categorie pitloze kopieën? Wij wel, maar het apparaat pertinent niet. Daarom zijn er ook zoveel van. Ze zijn geprogrammeerd emotie op te wekken bij de originele schepselen Gods. Welk type emotie doet er niet toe, hoewel pijn, leed, verdriet wel de beste kwaliteit aan brandstof voor het apparaat oplevert. Het leed wat bijvoorbeeld in Gaza wordt aangericht wekt verdriet en machteloze woede bij ons op. Verder komen we niet, en dat is ook niet de bedoeling. Als je de dieperliggende oorzaken gaat onderzoeken is er automatisch een verdedigingsmuur ingebouwd: de holocaust en het leed van de Joden, honderden jaren aan een stuk. Nu de zionisten vanuit een eigen bolwerk leed veroorzaken, begrijpen we misschien ook beter waarom deze categorie ondoden eeuwenlang landen zijn uitgetrapt.

Dus voor ons zijn ze compleet overbodig, dit soort bloedzuigers in staat van ontbinding. Als je het goed beschouwt, is maar weinig niet overbodig. Door de invoeging van de factor “tijd” is plotseling al het overbodige noodzaak geworden. Er moet altijd beweging, reuring en lawaai zijn, geef je ogen en oren maar eens goed de kost. Als je denkt ’s morgens vroeg eens rustig een boswandeling te maken, hoor je in de verte de motorclub met veel kabaal voorbij komen. In de oude huizen van de voortijd was altijd een kern ingericht waar absolute stilte heerste. De bouw van de huizen en het gebruik van het materiaal was erop gericht. Nu zeggen we, dat het “loze ruimten” zijn, we hebben geen idee waar het goed voor was.

Wat zal ik er verder eens van zeggen. Veel van de lezers zullen afhaken vanwege het gebruik van de terminologie: “ondoden” en “lawaaischoppers” die alles “leuk” vinden en altijd ergens bij horen. In het gelid en in het gareel. Volledig te controleren en aan te sturen. Ze zorgen ervoor dat de machine blijft pruttelen, anders storten ze zelf ook in.

Wat is dit voor wereld, wie heeft deze puinhoop bedacht?

Welke idioot is er op het idee gekomen deze schepping te creëren, vraag je je af. Alles degenereert, gaat dood, vergaat en verdwijnt en blijkbaar blijft die idioot gewoon bestaan. Waar houdt het zich schuil, in een tijdloze zak, waar hij het script probeert te manipuleren? Want als je iets maakt van iets wat er altijd al was, maar het verdwijnt onherroepelijk, je kunt het uitrekenen, zou je als originele idioot dan niet in paniek raken?? Ik krijg hoe langer hoe meer het idee, dat deze idioot de Schepper uit de Bijbel is, die zich “God” is gaan noemen. Die denkt dat hij overal over gaat, maar aan zijn eigen verval niets kan doen.

Ik heb ooit eens ergens gelezen dat onze wereld in 3D het resultaat van de ingestorte tweede, experimentele wereld. De eerste wereld is de omgeving waar wij vandaan zijn gekomen, de eeuwigheid. “Knappe koppen” wilden de eeuwigheid via de eerste wereld zichtbaar maken, zo ontstond 3D, de tweede wereld, wat we “het paradijs” in tijdloosheid noemen. De silicium wezens creëerden in 3D de meest fantastische ideeën die werkelijkheid werden. Het had niet de perfectie van de eerste wereld, maar het kon ermee door, moeder Aarde tolereerde het, omdat er nog steeds een connectie met de Bron van alles was. Er was nog respect voor wat de Aarde ons allemaal bood en er werd secuur mee omgesprongen. Wat minder “knappe koppen” hadden het idee, dat die verbinding een echte creatie in de weg stond en knipten het draadje door: de derde wereld. Dit is de ingestorte tweede wereld waar de factor “tijd” ervoor zorgt dat alles uiteindelijk in de vertraging verdwijnt. Het onontkoombare wordt echter door een machine als het ware “uitgesteld”, het door de wat minder knappe koppen ontworpen apparaat doet anders niets dan vertragen door de wereld instabiel te houden.. Wij voelen allemaal dat de tijd steeds “sneller” gaat, dus het systeem gaat er onherroepelijk aan.

Ik kan niet meevoelen met de categorie mens, die als onderdeel van het apparaat de factor tijd moeten tegenhouden. Ik ben gestopt met ze te haten of te proberen te overtuigen. Daarom hanteer ik het woord “script” als leidraad van mijn verhalen en redenaties. Wat we zien geburen is in de tijdloosheid allang gebeurd én moet nog gebeuren. Maar moeten we dan in een donkere kamer in absolute stilte gaan zitten en niets doen? Tja, je doet wat je doet en alleen als het in het script staat. De uitkomst van alles is bekend. Je kunt dat niet veranderen. Het apparaat probeert dat te manipuleren door de genoemde methoden van destabilisering en vertraging door de tijd tegen te houden. Als het ware het verleggen van de brokstukken om een andere puinhoop te maken. Daarom wordt alles ook slechter voor de mensen, iedere “verbetering” is degeneratie van de originele mens. De ondoden maakt het niets uit en zullen worden vervangen door een synthetische categorie. Met het uitroeien van de mensheid wordt bedoeld het ruimen van de creatie van de “minder knappe koppen”. Dat onderdeel van het apparaat moet worden vervangen door een “duurzamer” exemplaar, die de organische originele mens uit balans moet houden door “brood en spelen”. Dan marcheren we in plaats van met de “levensechte” ondoden met AI-robotjes naar het einde der tijden, zo is het idee. Ervan uitgaande, dat wij het verschil toch niet meer zien.

Rest mij nog één probleempje aan te stippen: wat is de vierde wereld. Dit is een door niet al te “knappe koppen” gecreëerde wereld van papieren ficties. Om er zeker van te zijn dat iedereen die wordt geboren te kunnen laten communiceren met een machine, wordt je in feite doodverklaard. Voor de categorie ondoden is dat alleen maar een bevestiging van hun status, maar voor mensen die op een of andere manier nog een verbinding onderhouden met de Bron van alles, een probleem, omdat je daar niet mee kunt leven. Ik kan niet leven met mijn status, omdat ik, als ik mijn kop stoot toch het idee heb, dat ik niet dood ben. Mijn “papieren” ik is er alleen maar, omdat ik moet worden ingepast in het apparaat, nooit met rust wordt gelaten en het liefst als gewillig onderdeel in permanente doodsangst.


Ik schrijf dit niet omdat ik meer ben dan die ander. Misschien schrijft iemand anders dit wel, terwijl ik “denk” dat het uit mijn eigen koker komt en ben ik net zo ondood als de buren met de vlag in top. Maar misschien schrijf ik dit wel, omdat er ook anderen zijn, die het leven een merkwaardige vertoning vinden, zeker als 99% van de medemensen in het gelid staan, in het gareel lopen en op hetzelfde moment allemaal hetzelfde doen. Het is een erfenis van de “Covid hoax”, toen was het een soort wereldwijd “oranje boven” gevoel. Ik moet eerlijk bekennen: ik kan er niet tegen. Maar die negatieve energie die daardoor ontstaat kanaliseer ik toch naar een soort “begrip” voor de medemens, waar ik vroeger wild om mij heen sloeg, dan wel ging zitten mopperen in een donkere kamer. Om dat “begrip” een kans te geven, moet ik kwalificaties als “ondood” gebruiken, dus man en paard noemen. Hij of zij die zich aangesproken of beledigd voelt: het is zijn of haar keus en rol in het script.


Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/05/06/de-ondoden-onder-ons/

.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *