
meevalt. “Ik denk dat een groot deel van de Amerikaanse militairen in Duitsland
zal blijven”, zei ze in WNL Op Zondag. In december waren er nog ruim 36.000
Amerikaanse militairen gestationeerd in Duitsland. Hoeveel er daadwerkelijk
vertrekken, blijft onduidelijk. Trump hield het vaag: “We gaan het fors
terugbrengen, en we gaan veel verder dan 5000.” Die onzekerheid voedt de
nervositeit in Europa. Toch weigert Yeşilgöz mee te gaan in speculatie of verontwaardiging.
Wederzijdse afhankelijkheid
De minister wijst op een realiteit die vaak wordt vergeten. De militaire
aanwezigheid van de Verenigde Staten in Duitsland is geen eenrichtingsverkeer.
“Wij hebben de Amerikanen in Europa nodig, maar de Amerikanen hebben ook die
plekken in Duitsland nodig,” stelt ze. Denk aan strategische
inlichtingenposities en operaties richting Afrika. Volgens haar is de
afhankelijkheid dus “echt wederzijds”. Dat maakt een volledige terugtrekking
onwaarschijnlijk. Precies daarom pleit ze voor kalmte. “Het helpt dan niet om
nu allerlei waardeoordelen te uiten.”
Spanningen rond Iran
De timing van Trumps aankondiging is geen toeval. Eerder deze week uitte
Friedrich Merz scherpe kritiek op de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran.
Hij stelde zelfs dat de Verenigde Staten “vernederd” worden. Kort daarna volgde
Trumps dreiging om troepen terug te trekken. Yeşilgöz noemt de situatie rond
Iran “rommelig” en benadrukt dat het ontbreekt aan duidelijkheid. “Het is niet
duidelijk wat nu de volgende stap is en hoe we hier met elkaar uit komen.”
Nederlandse veiligheid
Uiteindelijk draait het voor Yeşilgöz om één ding: veiligheid. “De veiligheid
van Nederlanders is mijn enige taak,” benadrukt ze. Dat betekent balanceren
tussen het versterken van de eigen krijgsmacht en het onderhouden van
bondgenootschappen. Zelfs als de communicatie vanuit Washington te wensen
overlaat, blijft de VS volgens haar een cruciale partner. “Uiteindelijk is het
een bondgenoot die wij ook nodig hebben voor onze veiligheid.”
Europa moet volwassen worden
Tussen de regels door klinkt ook zelfkritiek richting Europa. Dat de VS niet
altijd open kaart speelt, is volgens Yeşilgöz deels het gevolg van eerdere
keuzes. “We hebben het oké gevonden dat we achterover leunden, terwijl deze
machtige bondgenoot voor onze veiligheid opkwam.” Nu die vanzelfsprekendheid
onder druk staat, moet Europa zijn positie heroverwegen.
De conclusie van Yeşilgöz is helder: geen overhaaste
reacties, geen politieke spierballentaal. Eerst zien, dan oordelen. “Ik denk
dat we het moeten afwachten en moeten zorgen dat we ons hoofd koel houden.”
.

