Het is het absolute dieptepunt van de doorgeslagen, kille regelneukerij in ons land. Het prachtige, historische Café ’t Sluisje in Amsterdam-Noord is slachtoffer geworden van wraakzuchtige klaagcultuur en meedogenloze bureaucratie. Na ruim dertig jaar trouwe dienst zijn de iconische picknicktafels van het terras verbannen. De reden? Eén of andere arrogante vrouw met een eigen thermoskan thee was op haar teentjes getrapt toen ze werd gevraagd iets te bestellen. Haar kinderachtige wraakactie bij de gemeente heeft er nu voor gezorgd dat een complete buurt zijn geliefde ontmoetingsplek kwijt is. Het is burgerlijke vertrutting in zijn allerpuurste vorm!
De wraak van de gierige schilder
Het bizarre verhaal begint afgelopen november. Terwijl de hardwerkende ondernemer de boel draaiende probeert te houden, streek er een bezoeker neer op het sfeervolle terras aan het water. Uitbater Maaike van Zomeren legt precies uit hoe de vork in de steel zat: „Er zat hier een vrouw te schilderen met haar eigen thermoskan.”
Toen Van Zomeren haar heel terecht aansprak op dit gierige en asociale gedrag, ging het mis. „Ze wilde niets bestellen. Toen heb ik gezegd: als je hier op het terras zit, is het wel de bedoeling dat je iets neemt.”
De vrouw vertrok zonder ook maar een cent uit te geven, maar haar wraak was ongekend zuur. Ze diende doodleuk een zogenaamd Woo-verzoek in bij de gemeente om te controleren of de tafeltjes wel op de juiste millimeter stonden ingetekend. En jawel hoor, de ambtelijke molens begonnen direct op volle toeren te draaien om deze kleine ondernemer het leven zuur te maken.
Laat de waarheid niet verzwijgen: blijf op de hoogte van de ambtelijke terreur en de sloop van onze gezellige horeca! (Let op: het artikel gaat hieronder direct verder!)
De gevestigde media praten dit soort bureaucratische waanzin vaak goed, maar wij leggen de sloop van onze buurten onverbloemd op tafel. Schrijf u direct in via deze link en ontvang de scherpste analyses direct in uw inbox!
Bureaucraten meten met twee maten
De gemeente bekeek oude tekeningen en stelde rücksichtslos vast dat de praktijk niet overeenkwam met de stoffige papieren werkelijkheid uit het archief. „Volgens deze tekening vallen de tafels buiten het terras,” vertelt Van Zomeren vol ongeloof. „Terwijl die hier al meer dan dertig jaar staan.” In april kreeg ze het kille, dreigende mailtje: weghalen of er volgt keiharde handhaving.
Het is de arrogantie van de macht die geen enkele feeling meer heeft met de wijken. Van Zomeren slaat de spijker op z’n kop: „Nu wordt alles bekeken zoals in de binnenstad, met dezelfde regels en handhaving. Maar hier werkt het gewoon anders. Dit is Amsterdam-Noord.”
De buurtbewoners snappen er ook helemaal niets meer van en zijn gelukkig direct een petitie gestart. De tafels waren voor hen immers veel meer dan wat hout; het was een plek voor verbroedering. „Die tafels stonden hier al dertig jaar. Daar kwam de hele buurt samen, lekker in de zon tot het einde van de middag,” aldus de wanhopige uitbater.
En de pesterijen van de gemeente stoppen daar niet. Van Zomeren verzucht: „Ik heb dit terras altijd zo gehuurd, zoals het er lag. En nu blijkt ineens dat het niet klopt. De sluitingstijden voor het terras zijn ook al twee uur teruggegaan. Ondernemen in Amsterdam wordt zo wel steeds lastiger met al die regels.”
De slappe excuses van de gemeente
En wat is de reactie van de gemeente Amsterdam op deze destructie van buurtgezelligheid? Die verschuilen zich lafjes achter de regeltjes. Een woordvoerder stelt ijskoud:
„Daaruit bleek dat de twee picknicktafels buiten die afmetingen en inrichting staan, en dus niet zijn vergund.”
Waarom ze er na dertig jaar pas over vallen?
„Omdat we de afgelopen jaren geen klachten hadden ontvangen over het terras van ’t Sluisje, hadden we nog geen officiële maatregelen genomen.”
Oftewel: één hysterische theedrinker is genoeg om decennialange gedoogsituaties kapot te maken. Wel probeert de gemeente nog even de hypocriete, meelevende partij te spelen. „We begrijpen dat bewoners de tafels missen met deze mooie dagen,” huichelt de woordvoerder, om er direct aan toe te voegen dat het café altijd nog 250 vierkante meter terras over heeft.
Het is werkelijk om te janken. In 2017 legden 85 buurtbewoners gezamenlijk negen ton neer om dit historische café (dat al meer dan een eeuw bestaat) van de ondergang te redden en uit handen van projectontwikkelaars te houden. Ze redden de ziel van hun wijk, om vervolgens door de eigen, stugge overheid weer vakkundig de nek te worden omgedraaid. Tijd dat de ambtenaren in Amsterdam hun gezonde verstand weer gaan gebruiken en deze waanzinnige vertrutting onmiddellijk terugdraaien!
Sluit u aan bij het verzet! Hamer onophoudelijk op de waarheid en eis dat de overheid stopt met het wegpesten van onze horeca en het kapotmaken van onze buurten. Steun de onafhankelijke pers die weigert mee te buigen met deze ambtelijke terreur! Mis helemaal niets, sluit u aan bij het vrije woord en abonneer u direct op onze nieuwsbrief via deze link. Elke dag de keiharde waarheid, gratis in de mail!
.
