Zoals de kop al aangeeft, is het doel van deze blog het bestrijden van het huidige misbruik en het afwijzen van echte wetenschap – waarvan empirisch bewijs en logica de kenmerken zijn. Deze twee pijlers worden in de klimaatwetenschap schandalig misbruikt door het toenemende gebruik van studies naar de toeschrijving van extreme weersgebeurtenissen (event attribution). Deze studies trachten te beschrijven in hoeverre specifieke extreme weersomstandigheden worden beïnvloed door antropogene klimaatverandering.
Zowel de mainstream-media als overheidsrapporten hebben zich vastgeklampt aan gebeurtenisattributie om de vlammen van klimaatalarmisme en het bijbehorende verhaal dat we ons in een klimaatcrisis bevinden, aan te wakkeren. Maar dergelijke studies zijn zeer gebrekkig, met fouten in zowel de wetenschap als de interpretatie, en zijn opgesteld om juridische en politieke in plaats van wetenschappelijke redenen.
Cirkelredenering
Een van de fundamentele tekortkomingen van attributiestudies is de logische denkfout van de cirkelredenering. Om het effect van een bepaalde extreme gebeurtenis te schatten, moeten de studies het klimaat nabootsen zonder de invloed van de opwarming van de aarde.
Maar dit gaat voorbij aan de rol van natuurlijke variabiliteit, die in klimaatmodellen voor attributie-studies wordt genegeerd op basis van de veronderstelling dat alleen antropogene CO2 – zonder enige bijdrage van natuurlijke bronnen – verantwoordelijk is voor de huidige opwarming. Als natuurlijke bronnen vandaag de dag geen rol spelen in de opwarming, dan is hun bijdrage aan het pre-industriële klimaat onbekend.
Andere wetenschappelijke tekortkomingen zijn een gebrek aan passende peer review, gebrekkige statistieken en het negeren van belangrijk bewijsmateriaal. Gebrekkige methodologische praktijken omvatten het onjuiste gebruik van temperatuur-datasets, een gebrek aan voldoende aandacht voor onzekerheden in de gegevens en het negeren van historische gegevens.
Nieuw rapport
In een nieuw rapport van de GWPF heb ik verschillende recente attributie-studies in detail besproken. Een voorbeeld is een hittegolf die zich in mei en juni 2024 concentreerde in het zuidwesten van de VS, Mexico en Midden-Amerika, wat leidde tot alarmerende krantenkoppen waarin werd beweerd dat de gebeurtenis “35 keer waarschijnlijker” was dan voorheen. De mediaberichten waren gebaseerd op een attributie-studie uitgevoerd door het Grantham Institute van het Imperial College in Londen.
Afgezien van de algemene beperkingen van attributie-studies, blijkt de absurditeit van een dergelijke bewering uit de conclusies die worden getrokken uit de gebruikte temperatuurdatasets. De onderstaande figuur toont de hoogste 5-daagse maximum dagtemperaturen in de onderzoeksregio van mei tot juni, van 1950 tot 2024, voor alle drie de datasets; de stippellijnen zijn voortschrijdende gemiddelden over 10 jaar.
.