Mijn antwoord aan Maarten Keulemans

Naar aanleiding van vragen van wetenschapsjournalist Maarten Keulemans in een comment op een eerder artikel heb ik hieronder een en ander op bondig op een rijtje gezet. Dat is lastig want de kracht zit niet in het poneren van statements maar in de onderbouwing. Die is bij zo’n complex onderwerp moeilijk in een paar zinnen te vatten. Toch maar een poging.

Maarten verwijst in zijn comment naar een substack artikel “Ik schreef een brief aan Virusvaria” waarin hij antwoord geeft op diverse andere commenters en waarbij ook meer algemene vragen aan de orde stelt. Hij refereert ook aan enkele van zijn artikelen in de Volkskrant, die ik voor nu even laat voor wat ze zijn.

Laat ik eerst stellen dat ik het bijzonder waardeer dat Maarten hier tijd in steekt. Hij ziet kennelijk dat hier niet maar wat geroepen wordt door aluhoedjes. Op persoonlijke aantijgingen of stropoppen ga ik niet in, ook meng ik me niet in de gedachtenwisselingen tussen hem en andere commenters.

Let’s cut to the chase.

Vijf vragen

1. Wat doen de vele, gedegen, peer reviewed, gepubliceerde studies die vaststellen dat er géén noemenswaardige vaccingerelateerde sterfte of ziektelast is precies verkeerd? Zoals deze, deze of deze?

Het toeval wil dat ik alledrie de studies al eens heb bekeken. Om leeswerk te besparen, hieronder samenvattingen van mijn ‘reviews’ omdat ik niet wil volstaan met link dumping.

Over de Franse studie (JAMA Network Open)

https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2842305

Belangrijkste kritiek: het artikel van Maurice de Hond https://www.maurice.nl/2025/12/09/fransonderzoek-covid-19-vaccinaties/

Aanvullend hier behandeld in https://virusvaria.nl/franse-studie-minder-sterfte-en-meer-zelfdoding-onder-gevaccineerden/

1. Het probleem van ‘Residual Confounding’ en misclassificatie Maurice de Hond wijst op een sluitende illustratie hiervan: in de gepubliceerde tabel scoren gevaccineerden zelfs op verkeersongelukken 26% lager – een resultaat dat per definitie geen vaccin-effect kan zijn en dat het hele onderzoek ontmaskert als meting van populatie-eigenschappen, niet van interventie-effect.
   Dat dit een methodologische fout is blijkt ook uit de andere cijfers. In een sensitiviteitsanalyse verwijderen onderzoekers de “COVID-19 sterfgevallen” en vinden tóch een significante risicoreductie (wHR 0,76 oftewel 24% afname!) voor “niet-COVID sterfgevallen”. Dat wijst, samen met nog meer onwaarschijnlijkheden, op ernstige methodologische tekortkomingen.
   Ten eerste is er de Healthy User Bias: Mensen voor wie het levenseinde in zicht is, eindigen in de ongevaccineerde groep. Het officiële verhaal van HVE is anders: mensen die kiezen voor een vaccinatie zijn vaak over de hele linie gezonder, hebben een hogere sociaaleconomische status en betere toegang tot zorg. Als de statistische correctie voor deze variabelen onvoldoende is, meet je in feite de gezondheidsstatus van de groep, niet het effect van de interventie. Maar de eerstgenoemde selectiefactor weegt veel, veel zwaarder.
   Daarnaast is er de diagnostische bias: als artsen in de kliniek minder geneigd zijn om COVID-19 als doodsoorzaak te noteren bij gevaccineerde patiënten, worden die sterfgevallen als “niet-COVID” (bijv. hartfalen) geboekt. Dit verlaagt de wHR kunstmatig.
2. Het ontbreken van een mechanistische verklaring Er is geen solide mechanische basis voor een vaccinatie die op magische wijze de sterfte door alle andere oorzaken (zoals trauma of hart- en vaatziekten) in exact dezelfde mate zou moeten beïnvloeden als de doelziekte zelf. Wanneer onderzoekers beweren dat een effect “equivalent” is aan de hoofdanalyse terwijl de biologische logica ontbreekt, wordt de wetenschappelijke methode ingezet als institutionele retoriek om een narratief van universele effectiviteit te versterken in plaats van een causaal mechanisme bloot te leggen.
3. Waarom de term “equivalent” problematisch is De term “equivalent” wordt hier gebruikt om de lezer te sussen. Vanuit een kritisch perspectief is de meest logische conclusie niet dat de interventie “superieur” is, maar dat de data gecontamineerd is door bias. Het feit dat men dit “niet getoonde resultaat” (results not shown) als valide argument gebruikt, is een klassieke techniek om kritische vragen over de werkelijke bron van de risicoreductie te omzeilen. In een transparant veld zouden we de discussie moeten openen over de vraag of de geobserveerde “bescherming” niet simpelweg een weerspiegeling is van de selectie van een fittere populatie.

Over de Italiaanse studie (Vaccines)

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9861956

Eerder behandeld in https://virusvaria.nl/een-statistische-drogreden-ongevaccineerde-oversterfte-in-italie-en-bij-nivel/ (Nivel volgde een soortgelijke methodiek, daarom destijds samengebracht in één artikel).

1. De “HVE-buik” en de startdatum In effectiviteitsonderzoek is de eerste fase na een interventie de meest kritieke. Dat de lijnen vanaf dag nul sterk uit elkaar lopen en daarna nagenoeg parallel, is in strijd met wat je verwacht van een actieve biologische interventie. Dit suggereert dat de groepen bij de start al fundamenteel ongelijk waren: de gezonden (gevaccineerd) versus de kwetsbaren (ongevaccineerd). Dit heeft een enorm effect op de onderzoeksresultaten. Als bij een placebo bij 10% van de mensen ziet dat vaccineren geen zin meer heeft omdat ze te zwak zijn of geen maanden meer te leven hebben, heeft de placebo al een effectiviteit van 83%. Bij mensen die dicht tegen het einde aan zitten, is dat makkelijker te voorspellen. Vandaar de diepe dip direct na het vaccineren. (De HVE-calculator laat dat zien.)
2. De “Hartinfarct-kwestie” Als we de cijfers van 0,25% tot 0,38% voor myocardial infarction in de 1- en 2-dosisgroepen serieus moeten nemen zijn die schokkend hoog: 0,33% is 1 op de 300(!). Dat is 2 tot 3 maal dat van de ongevaccineerden. Mensen die na de eerste of tweede dosis een hartinfarct kregen, zullen geen derde hebben genomen. De groep die de derde dosis wel haalde, was een “survivor population”. Door mensen met 3+ doses te vergelijken met de hele ongevaccineerde groep, maskeer je de schade die bij de eerste doses is ontstaan.
3. De paradox van de “Niet-geïnfecteerden” Het is cruciaal dat de sterfte onder niet-geïnfecteerden (2,18%) zo veel hoger ligt dan onder mensen die wel besmet zijn geweest (1,11%). Ruim 1% verschil, bijna twee keer zoveel sterfte aan alle oorzaken – alleen door ‘naïeve’ besmetting? Dit is een klassieke uitkomst die de hele logica van het vaccinatiebeleid op losse schroeven zet. De infectie leidt immers tot véél minder sterfte dan die ruime 1% (eerder in de orde van de 0.1% tot 0.15% ).

Over de UMC Utrecht studie

https://www.umcutrecht.nl/nieuws/geen-oversterfte-door-covid-19-vaccinaties

Eerder behandeld in https://virusvaria.nl/weer-een-hve-studie-nu-door-het-umc/

1. Het “Healthy Vaccinee Effect” als blinde vlek De kern van het probleem is dat de onderzoekers de selectie-dynamiek negeren. Als een vaccin pas na 14 dagen “effectief” wordt geacht, hoe kan er dan in de eerste zeven dagen al een reductie van bijna 70% in sterfte worden gemeten? De enige logische verklaring is dat de groep die in de eerste week na de prik overlijdt, simpelweg niet in de gevaccineerde categorie terechtkomt. Daarbovenop komt nog dat de “gezonde” populatie die de prik haalt, vooraf is gefilterd: aan degenen die op korte termijn zouden sterven, is geen prik gegeven. Het kleine aantal overledenen (want uit de kleine groep ongevaccineerden) wordt enorm opgeblazen.
2. De SCCS-methode als rookgordijn De onderzoekers gebruiken de Self-Controlled Case Series (SCCS) om inter-individuele verschillen uit te sluiten, maar ze vergeten dat de intra-individuele conditie over de tijd heen drastisch verandert. Als de gezondheidstoestand van een persoon aan het einde van hun leven (vlak voor het overlijden) niet vergelijkbaar is met die van maanden daarvoor, is de hele vergelijking een statistisch artefact.
3. Datavervuiling Het onderzoek leunt op imperfecte datasets. Infecties worden alleen geregistreerd als men in het ziekenhuis belandt, wat leidt tot een overrepresentatie van zieken in de ‘positieve test’-groep. In Nederland hebben we dan ook nog eens de datavervuiling door misregistratie van overledenen kort na de vaccinatie. Daarnaast is het CIMS (COVID-vaccinatie Informatie- en Monitoringssysteem) berucht om zijn gebrekkige koppelingen. Een studie die hierop leunt zonder de onderliggende datavervuiling te adresseren, bouwt voort op een wankel fundament.
4. Institutionele bevestigingsdrang Wanneer academici die hun reputatie in de strijd hebben gegooid ten bate van het pro-vaccinatiebeleid en het onderzoek doen naar de veiligheid van datzelfde beleid, dan is er per definitie sprake van een belangenconflict. De conclusie dat de resultaten dienen om het “vertrouwen in de veiligheid te versterken” is geen wetenschappelijke doelstelling, maar een PR-doelstelling. Het onderzoek is een schoolvoorbeeld van statistische misleiding waarbij een selectieproces wordt verpakt als wetenschappelijke effectiviteit.

2. “Zoals John Ioannidis liet zien, correleert de oversterfte per land met de sociaal-economische verschillen in dat land, en niet met hoeveel vaccins er werden gegeven. Waarom niet?“

• In de betreffende studie wordt een bekend feit becijferd: hogere sterfte correleert ALTIJD met lagere sociaal-economische status, verhoogde sterfte (dus) ook, dat is een percentage van de toch al verhoogde sterfte, dus in absolute zin meer – en waarschijnlijk ook in relatieve zin een sterkere verhoging. De betreffende studie zegt niets over correlatie met vaccinatiegraad – wijs het anders even aan. Het woord “vaccine” komt er 1x in voor. Dat is de passage waarin worden onder meer Slowakije, Slovenië en Polen genoemd als landen waar de hoge sterfte opvallend snel afnam. Dat is alles.
  Ioannidis heeft zelf in een vervolgstudie over 2020-2024 zijn uitspraken van de 2020-2023-studie flink bijgesteld: “De COVID-19-vaccinaties hadden weliswaar een aanzienlijk positief effect op de wereldwijde sterftecijfers in de periode 2020-2024, maar dit effect bleef grotendeels beperkt tot een minderheid van de oudere bevolkingsgroep.” Slechts voordelig voor een klein deel van de oudere bevolkingsgroep. Zegt de wetenschapper die jij aanhaalt.
  Ik word er net aan herinnerd (tijdens mijn informele collegiale toetsingsproces) dat Ronald Meester en Bram Bakker ook op die vervolgstudie wel het een en ander aan te merken hadden maar dat voert allemaal te ver.
  Neem dan een studie die wèl sterfte en vaccinatiegraden vergelijkt, corrigeert voor factoren als beleidsstringentie (maatregelen), demografische en sociaaleconomische factoren (gemiddelde leeftijd, armoederisico, verzorgingsbehoefte, vertrouwen in instituties, etc.) en constateert dat “Hogere vaccinatiepercentages correleerden met grotere stijgingen van de oversterfte en met kleinere dalingen van het aantal COVID-19-sterfgevallen”. In welke Nederlandse krant konden we over dat Duitse onderzoek lezen…? Elke journalist verlangt naar een echte ‘scoop’, zoals je vaker hebt aangegeven. Hier hapte niemand. Als ik een wedervraag mag stellen: Waarom niet?

3. Als vaccins massale gezondheidsschade aanbrengen, wélke dan? En waarom zien we het niet structureel terug in de reguliere statistieken van kanker en hart- en vaatziekten van alle landen waar de vaccins op grote schaal zijn ingezet?

• Je vraagt welke gezondheidsschade. Die kan te maken met de immuunproblemen die je zelf ook al noemde waarbij ik vermoed dat jij bedoelde: als gevolg van Covid, niet van de vaccins (waarom niet?), net als bloedaandoeningen, neurologische aandoeningen, absences (accidentele vallen), hart- en orgaanfalen… Obducties geven daar aanwijzingen toe en ik kom zometeen nog kort terug op de mechanismes.
  Edward Dowd heeft beangstigende verzekeringsstatistieken. In de Nederlandse cijfers is het niet te zien. niemand kan uitleggen en juist daarom moet het onderzocht worden. Zijn punt: als de oversterfte niet door de injecties komt, en niet van alle andere inmiddels afgeserveerde verklaringen, dan is er sprake van een andere, wereldwijde factor die tegelijkertijd in alle landen met een hoge vaccinatiegraad toeslaat, en die miljoenen extra doden en invaliden veroorzaakt—een verklaring die door de gevestigde orde steevast onbeantwoord blijft. Dus opnieuw niet ‘hard’ te bewijzen door weigering van inzage. Een signaal dat genegeerd wordt, ook door de media.
  In Amerika begint kanker zich nu wel af te tekenen. Het vergrijzingsargument werkt niet meer, bevolkingsgroei ook niet, dus nu wordt het op lifestyle of klimaat gegooid. De vaccins kunnen het immers niet zijn…

in de Nederlandse cijfers is het niet te zien. Ik kan dat niet uitleggen. Bij ons was de afgelopen wel de categorie “Overig” een van de fikse stijgers. We wachten maar weer op de data van 2025.

Zo zijn er allerlei signalen, waarmee dan maar wordt doorgerekend door de bezorgde burgers omdat beslissende data worden achtergehouden door de partijen die die data zelf hebben verzameld. Dat voedt het idee dat er dingen zijn die het daglicht niet kunnen verdragen. Mocht je niet op de hoogte zijn van dat achterhouden: als je de voetnoot achter deze zin openklikt je kunt een indruk krijgen hoe dat in de UK ging – en als je in dat artikel doorklikt ook in NL met de Deltavax zaak van de Biomedische Rekenkamer. Als er werkelijk achter zit waar het de schijn van heeft, dan is de toeslagenaffaire is er klein bier bij. Best een scoop, als je het mij vraagt.

Lareb

Waarom zouden controlerende instanties zoals het Lareb, die zelfs de zeldzame bijwerking myocarditis vond (incidentie: ca. 20-40 op 1 miljoen), zo’n bijwerking niet vinden?

Ik weet niet goed waar ik moet beginnen want hier zouden mensen een trilogie over kunnen schrijven.

1. Het myocarditis signaal kwam uit Israëlische data en werd bevestigd met data uit andere landen, waaronder Nederland. Lareb vond helemaal niks. Het is verder taak van het Lareb niet om al dan niet te bevestigen of iets een bijwerking is. Ze moeten gewoon gedegen verzamelen en transparant afwijkingen rapporteren. Van beide is niets terecht gekomen.
2. Kijk naar AstraZeneca. Lareb fungeerde als signaaldemper. Door elk signaal te objectiveren, te nuanceren en te vertragen met bureaucratische termen als “nader onderzoek vereist” of “geen significant causaal verband,” hebben zij de politiek de tijd en de ruimte gegeven om het vaccinatiebeleid voort te zetten, zelfs toen de signalen voor iedereen met ogen in de kop al overduidelijk waren. We liepen bepaald niet voorop toen er een “tijdelijke stop” van AZ werd afgekondigd met als reden “dat er gewoon andere vaccins waren die beter werkten” (dixit H. de Jonge).
3. Ook bij de blood clots hobbelden ze er achteraan. Onderzoek naar dat fenomeen boomde in 2021.
4. Het Lareb onderdrukte alarmsignalen omdat die de vaccinatiebereidheid niet ten goede zouden komen.
5. Het advies van de vaccinfabrikant, het RIVM en de Gezondheidsraad was om zwangere vrouwen niet te injecteren. Het Lareb leek het wel interessant om dat te monitoren.
6. Lareb kreeg 8x zoveel meldingen als ingeschat. Ze trokken niet aan de bel – ja: dat ze capaciteit tekort kwamen, dat was eigenlijk hun enige probleem. En bij ernstige meldingen was het “ja we weten nog niet of het causaal is”.
7. Eigenlijk moet elk sterfgeval na vaccinatie worden gemeld. Dat was de contractuele verplichting bij het aangaan van een EUA vaccin. Het Lareb vond het prima dat dat op geen stukken na gebeurde.

Dat is gedocumenteerd. Dat zijn feiten.

Dan je vraag ‘waarom’…? Dat zou ik als een valstrik kunnen opvatten. Ik kan niet in andermans hoofd kijken dus nu vraag je mij om te gaan speculeren. OK, dat doe ik dan ook – ik schrijf hier immers geen wetenschappelijk stuk; ik streef naar onderbouwd activisme. Ik appelleer aan logica en gezond verstand, dus verder dan een plausibel verhaal kan ik niet komen.

‘Waarom’ dus. Om tal van redenen. Vooral omdat de opperbaas van het Lareb, de Minister van VWS, daar niet op zat te wachten. Dat kwam weer doordat vanwege Covid de Nederlanders massaal deaud zouden vallen, net als die Chinees in dat promo-filmpje van de farma: zó loop je doodgemoedereerd over straat, zó val je levenloos voorover. Typisch Covid… vreesden we toen – en alle wetenschapsredacteuren met ons.

Beelden die in China verschenen in de eerste dagen na het uitbreken van Covid-19.

Bron Beelden uit China: hashtag.al

De officiële taak van het Lareb is het onafhankelijk signaleren van ‘adverse events’, of dat nou vaccinbijwerkingen zijn of niet. Agnes Kant, in haar hoedanigheid als directeur van het Lareb (het Nederlandse bijwerkingencentrum), nam echter deel aan de door het ministerie van VWS opgerichte Vaccinatiealliantie. De doelstelling van de Vaccinatiealliantie was het actief vergroten van de vaccinatiebereidheid en het bestrijden van zogenaamde ‘desinformatie’. En dat was alle informatie die ten koste ging van de vaccinatiebereidheid. Agnes Kant had daar geen moeite mee.

Wanneer de directeur van een orgaan dat bedoeld is om veiligheid te bewaken, tegelijkertijd deel uitmaakt van een orgaan dat tot doel heeft een medische interventie te promoten, is de onafhankelijkheid per definitie gecompromitteerd. Het “wegnemen van onrust over bijwerkingen” – een werksessie die nota bene door het Lareb werd begeleid binnen die alliantie – staat haaks op een neutrale analyse van risico’s. Elk waarschuwingssignaal zou ten koste gaan van de -daar istie weer- vaccinatiebereidheid. En vaccins waren nou eenmaal veilig, dat wist iedereen, dus het was eigenlijk alleen maar hinderlijk, dat melden.

Zie de WOO-documenten van Cees van den Bos en de eerder genoemde @Leon1969 op X (hou hem ten goede dat zijn twee zoons hartschade hebben van de vaccinaties, probeer door die oprechte woede heen te lezen): de monitoring was waardeloos, de administratie een puinhoop. En dat terwijl er een onomkeerbare injectie onder noodvoorwaarden, waaronder uiterst strikte monitoring, werd uitgerold. Aan de noodvoorwaarden werd gewoon niet voldaan – en dat heeft Lareb geweten, ervan uitgaand dat ze enigszins op de hoogte waren. Het maakte hen niets uit.

Dus kom me niet aan met Lareb. Die hebben gefungeerd als de klantenservice van de farmaceuten.

Media

5. Waarom zouden goed ingevoerde journalisten zoals ikzelf, met talloze bronnen en vertrouwelijke en persoonlijke connecties met wetenschappers, nooit horen over de ijselijke misstand die hier kennelijk onder de pet wordt gehouden? Waarom gaat het hier niet over op de congressen en symposia?

Goed ingevoerd… ja, omdat je alles wat niet binnen het veilige narratief past, niet als serieuze informatie beschouwt. Omdat je dissidente wetenschappers als wappies wegzet. Dat blijkt ook wel als je aan Bonne schrijft “Zullen we afspreken dat we zonder die collegiale toets ervan uitgaan dat de wetenschappelijke literatuur (in de grotere bladen zoals NEJM, JAMA etc) gewoon leidend is?”

Er is een ecosysteem (en dan eco van economie) opgebouwd rond de farma. Andere medicijnen worden alleen aan patiënten gegeven maar vaccins dekken de wereldmarkt van gezonde én minder gezonde mensen. Dus niet alleen een select groepje reuma- of hartpatiënten, nee: iedereen. De hele wereldbevolking. De krachten die bij dergelijke belangen vrijkomen worden te gemakkelijk onderschat.

Ik vertel dit als inleiding op je vraag “Waarom het daar niet over gaat op congressen en symposia”. Wie denk je dat die congressen en symposia organiseert en sponsort!? Wie betaalt de hotelovernachtinkjes in (sub)tropische oorden? Je doet me een beetje denken aan Frank de Rooy. Die dacht werkelijk dat hij zijn docu bij de NPO zou kunnen onderbrengen. Die snapt ook nog niet helemaal hoe het werkt. De fimcrew en de editors die aan de docu hebben gewerkt begrijpen het beter; die kennen de cultuur binnen de NPO. Die waren niet aanwezig bij de première -wat misschien begrijpelijk is- maar ze wilden hun naam ook niet in de aftiteling.

Weggemoffelde verklaringen

Het volgende punt:

“Maar wat je voortdurend wegmoffelt, is dat er allang verklaringen ZIJN voor die hogere sterfte. Ik schreef er al vaak over.”

Je noemt het “Immuundeficit: de terugkerende ‘gewone’ infectieziektes sloegen harder toe.”
Een ontregeld immuunsysteem link jij als vanzelfsprekend aan Covid. Het kan ook door de injecties komen, denk aan de IgG4 switch. Dat blijkt uit onderzoek: hoe meer vaccinaties, hoe vaker ziek, langdurig slepende verkoudheden en erger.

Dan noem je “De coronamaatregelen: bijvoorbeeld dementerende patiënten zijn harder achteruitgegaan doordat hun regelmaat verstoord raakte.”
Beste Maarten, dat was 6 jaar geleden. We hebben het nu over actuele aanhoudende oversterfte die alleen de afgelopen twee jaar al (2024 en 2025) ruim over de tienduizend heen gaat. Dus incidenten uit 2020 en 2021… really?

“Uitgestelde behandelingen: allerlei knie-, heup- en staaroperaties werden opgeschort. En wat zag je daarna? Meer sterfte door vallen.”
Dus omdat 5 jaar geleden knie-operaties een half jaar tot een jaar zijn uitgesteld, vallen mensen nu vaker? Leg dat maar eens uit. Bij een piek in ’21 of ’22 had ik me daar iets bij kunnen voorstellen. Denk ook eens aan bloedpropjes in de hersenen, kleine absences, evenwichtsproblemen, wat dacht je daarvan? Daarbij komt dat uitgestelde zorg maar een klein deel kan vormen. Zie een eerder artikel daarover Ook weer een lang stuk. Hieronder een samenvatting door Claude (niet compleet maar dan wordt het weer lang):

En dan speel je je troef: “En de ALLERBELANGRIJKSTE: d) leefstijl.”

Bij dit allerbelangrijkste argument mis ik wel een beetje de peer reviewed studies en de collegiale toets. Ook de “correlatie is geen causatie” claim ontbreekt. Dat is een nogal asymmetrische manier van bewijsacceptatie. Nu zegt n=1 anekdotiek me sowieso niet zo heel veel. Jij bent zwaarder geworden door meer thuiswerken. Nou, sinds ik thuiswerk wandel ik vaker en langer met de honden en ga tussendoor weleens een boodschapje doen. Ik zit ook niet tussen hoestende collega’s.
De werkende bevolking gaat echt niet 5% of 10% vaker dood omdat ze niet dagelijks naar hun werk hoeven te rijden of fietsen. Dat scheelt trouwens ook verkeersongelukken – als we toch op die manier gaan redeneren.

Je besluit met “Het zou echt helpen als je daar nu eens serieus op in ging.”

Waarvan akte, met veel links naar oude stukken waaruit blijkt dat ik er al eerder, soms al jaren geleden, serieus op in ben gegaan en waarvan ik mij kan voorstellen dat je die hebt gemist. Immers: niet in een authorative journal gepubliceerd. Veelal wél mee- en tegengelezen door peers – maar ja, mijn peers, wat heb je daar nou aan…

P.S.: Bovenstaande is in elk geval een aanzet die zich beperkt tot de door jou genoemde punten. Alvast eén ding: gefundeerde kritiek hierop is welkom. Niet welkom zijn bewijsstukken die het tegendeel beweren. Die ken ik immers; die zijn juist de aanleiding geweest tot de genoemde evaluatie- en opinie-artikelen. Om de oorspronkelijke standpunten in te brengen als argument, is een drogreden (petitio principii of circulariteit). Ik ben daar nu in meegegaan. Het nogmaals herhalen van die standpunten staat gelijk aan toegeven dat er geen weerwoord is op de kritiek.