
De knettergekke zelfmoordpolitiek van Sánchez
Laten we één ding vooropstellen: wat er momenteel in Spanje gebeurt, is daadwerkelijk te zot voor woorden. Een generaal pardon voor illegalen is de ultieme aanzuigende werking voor de rest van Afrika en het Midden-Oosten. Het is een open uitnodiging aan mensensmokkelaars: kom maar via Spanje de grens over, verstop je een tijdje, en vroeg of laat krijg je toch wel die felbegeerde verblijfsvergunning.
Omdat Spanje onderdeel is van de open Schengenzone, reist dat gelegaliseerde probleem vervolgens moeiteloos door naar de rest van Europa, inclusief de overvolle Nederlandse verzorgingsstaat. De eis van Wilders om per direct Nederlandse grenscontroles in te voeren, is dan ook niets meer dan gezond verstand. Een land dat zijn grenzen weigert te beschermen tegen deze electorale importtrucjes van een linkse premier, dwingt andere landen om zichzelf te beschermen.
Laat de waarheid niet verzwijgen: blijf op de hoogte van de asielwaanzin en de verborgen politieke agenda’s in Den Haag! (Let op: het artikel gaat hieronder direct verder!)
De ware drijfveer: ‘Israël Eerst’
Maar waarom trekt Wilders nu zó gigantisch hard van leer met de ronduit extreme eis om een EU-lidstaat als Spanje compleet uit de Schengenzone te trappen? Laten we de olifant in de kamer benoemen: Wilders’ buitenlandpolitieke kompas wijst altijd, maar dan ook altijd, strak naar Tel Aviv.
De Spaanse premier Pedro Sánchez is de afgelopen maanden uitgegroeid tot de absolute aartsvijand van de Israëlische regering. Spanje erkende officieel de Palestijnse staat, blokkeerde wapenleveranties en Sánchez haalde internationaal ongekend hard uit naar het optreden van de regering-Netanyahu in Gaza en Libanon. Voor een politicus als Wilders, die de belangen van de Joodse staat met haast religieuze ijver verdedigt, is Sánchez daarmee de ultieme boeman geworden.
Opportunisme ten top
Wilders ruikt nu bloed. Het stuitende asielpardon in Spanje geeft de PVV-leider de perfecte, populistische munitie om de grootste Europese criticaster van Israël publiekelijk te fileren. Natuurlijk is de kritiek op het illegale migrantenfestijn volkomen terecht. We moeten de grenzen sluiten voor deze socialistische waanzin.
Maar het is tegelijkertijd pijnlijk om te zien hoe de agenda van Nederlands grootste partij op de achtergrond altijd wordt gedicteerd door buitenlandse belangen. We moeten beleid maken voor Nederland, en niet de geopolitieke vetes van Israël uitvechten over de rug van het Europese asieldebat.
.

