
nieuws voor de wereldhandel, maar de realiteit is een stuk stroever. Iran laat
schepen alleen onder strikte voorwaarden door. En daar hangt een stevig
prijskaartje aan: 2 miljoen dollar per passage.
Verenigde Staten. Maar Iran houdt de touwtjes strak in handen. Er komt een
gecontroleerde doorgang, bewaakt door het Iraanse leger. Schepen moeten zich
vooraf melden en worden gecontroleerd op banden met de VS of Israël.
verandert dat de spelregels fundamenteel: “Een schip dat door de Straat
van Hormuz vaart, zal zijn gegevens moeten doorgeven aan Iraanse autoriteiten
of militaire eenheden om te controleren of er banden zijn met de VS of Israël.
Als je dan door mag varen, moet je nog een tol betalen van 2 miljoen
dollar.”
Rederijen in een grijs gebied
Voor rederijen wordt de situatie er niet eenvoudiger op. Ze
krijgen mogelijk te maken met Iraanse militaire instanties, waaronder de
Revolutionaire Garde. Dat schuurt met internationale sancties. Gonnissen wijst
op dat spanningsveld: “Je gaat handel drijven met de Iraanse
Revolutionaire Garde, die beschouwd wordt als een terroristische organisatie..
Wordt dat dan door de EU en de VS beschouwd als een overtreding van de sancties
tegen Iran?”
Verzekeraars moeten ondertussen inschatten wat nog
verantwoord is. Dat proces kost tijd en zorgt voor vertraging. “Welke
wettelijke posities mogen rederijen innemen en welke risico’s zijn er? Er zijn
te veel onduidelijkheden, dus ik denk niet dat de situatie van vandaag op
morgen zal veranderen.”
Slechts 15 schepen per dag
Daar komt nog iets bij. Iran laat voorlopig maar een fractie
van het normale verkeer door. Waar eerder zo’n 140 schepen per dag passeerden,
gaat het nu om ongeveer 15. Dat betekent schaarste en dus druk op de
bevoorrading. Welke schepen voorrang krijgen, is nog onduidelijk. Olietankers
lijken logisch, maar zekerheid is er niet.
Iran stuurt schepen bovendien via alternatieve routes langs
de eigen kust. Dat wijkt af van de gebruikelijke vaarwegen en kan extra
risico’s opleveren. Of rederijen dat accepteren, hangt vooral af van
verzekeraars.
De Straat van Hormuz is open, maar zeker niet vrij. Hoge
kosten, strenge controles en beperkte capaciteit maken van deze herstart een
wankel compromis. De wereldhandel komt langzaam op gang, maar blijft
afhankelijk van één factor: de voorwaarden van Iran.
.

