
De Hollandse kustplaatsen zuchten al jaren onder de terreur van de brutale meeuw, of beter gezegd: de vliegende rat. In Vlissingen is de maat nu blijkbaar vol. De gemeente heeft besloten in te grijpen met – hou je vast – een voerverbod in de binnenstad en op de boulevard. Klinkt daadkrachtig, totdat je de kleine lettertjes leest: er worden voorlopig helemaal geen boetes uitgedeeld. Het is weer het klassieke symboolbeleid van de lokale overheid: wel de betuttelende regeltjes invoeren voor de bühne, maar absoluut niet de ballen hebben om daadwerkelijk te handhaven.
Een tandeloze bestuurlijke tijger
Maar wat doet de wethouder vervolgens met dit inzicht? Hij stelt een lokaal verbod in, maar weigert er een serieus prijskaartje aan te hangen voor overtreders. Hij hoopt het blijkbaar op te lossen met een goed gesprek. “Als het aanspreken van mensen de overlast vermindert en de sfeer verbetert, zijn boetes misschien niet nodig”, aldus een wel heel naïeve Sips. Dit is de bestuurlijke equivalent van zachtjes ‘foei’ roepen tegen een bankovervaller in de hoop dat hij het geld teruglegt.
LAAT DE WAARHEID NIET VERZWIJGEN: Blijf op de hoogte van het falende beleid van onze overheden! (LET OP: HET ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!)
Ondernemers zijn de dupe van de onzin
Midden in dit nieuwe, zogeheten ‘voerverbodgebied’ staat de lokale snackbarhouder, die dagelijks de dupe is van deze plaag. “Als mensen ijsjes kopen en een stukje verder lopen is het al weg”, vertelt de uitbaatster gelaten aan de regionale omroep.
“Ze pikken het gewoon uit je handen. Ik moet eigenlijk bij alles wat ik verkoop zeggen: pas op voor de meeuwen. Het is heel vervelend.”
En het plan van de wethouder om het op te lossen met een leuk gesprekje? Daar veegt de onderneemster volkomen terecht de vloer mee aan: “Dat kun je niet handhaven, dat is niet te doen”. Zolang er laconieke toeristen rondlopen die het allemaal wel prima en schattig vinden – “Als ze een frietje pakken of een stukje brood, dat moet gewoon kunnen”, aldus een lachende klant – slaat zo’n regel zonder handhaving helemaal nergens op.
Groene waanzin beschermt de vliegende ratten
Het echte probleem zit natuurlijk veel dieper en ruikt naar de inmiddels bekende, groene waanzin vanuit Den Haag en Brussel. Lokale steden proberen van alles. In de Hofstad stelde men zelfs voor om de vogels voedsel met anticonceptiepillen te voeren.
Marcel Wortel van vogelwerkgroep Sovon legt uit waarom we eigenlijk met handen en voeten gebonden zijn door de ‘natuurbeschermers’:
“De meeuw is, net als alle andere vogels, een beschermde diersoort. Zij nemen in aantal af en daarom mag je hun nesten niet verstoren”.
Nu is de meeuw ook al een “beschermde diersoort”? Knettergek.
In Duitsland pakken ze het iets rigoureuzer aan; daar deelt men langs de kust voor het voeren van meeuwen vrolijk boetes tot 5000 euro uit. In Nederland houden we vast aan het pamperen van ze, met als hoogtepunt een Vlissings verbod zonder consequenties.
.

