Help mee door dit artikel met je kennissen op je social netwerk te delen!
Een in Nature gepubliceerd onderzoek naar oude ijskernen uit Antarctica zorgt voor discussie binnen de klimaatwetenschap. De studie, gebaseerd op ijsmonsters uit de Allan Hills, biedt een zeldzame blik op de samenstelling van de atmosfeer tot wel drie miljoen jaar geleden – aanzienlijk verder terug dan de gebruikelijke 800.000 jaar die eerdere ijskerngegevens bestrijken.
De onderzoekers concluderen dat de concentraties van broeikasgassen zoals koolstofdioxide (CO₂) en methaan in deze periode opvallend stabiel zijn gebleven. CO₂-niveaus lagen rond de 250 parts per million (ppm) en vertoonden slechts beperkte schommelingen van ongeveer 20 ppm over miljoenen jaren. Dit terwijl de aarde in dezelfde periode grote klimaatveranderingen doormaakte, waaronder een langdurige afkoeling en het ontstaan van ijstijden, afgewisseld met warmere interglacialen.
Deze combinatie van relatief stabiele broeikasgasniveaus en aanzienlijke temperatuurschommelingen roept vragen op over de precieze rol van CO₂ in het klimaatsysteem. Dit suggereert dat natuurlijke variabiliteit een grotere rol speelt dan vaak wordt aangenomen in het publieke debat over klimaatverandering.
“We waren verrast door de stabiliteit,” aldus hoofdauteur Julia Marks-Peterson, die beweert dat de resultaten ruimte laten voor meerdere interpretaties.
Het onderzoek richt zich op de overgang van het relatief warme Plioceen naar het koelere Pleistoceen, een periode waarin de aarde geleidelijk afkoelde en ijstijden intensiever werden. Gedurende deze miljoenen jaren daalde de gemiddelde temperatuur met meerdere graden Celsius, terwijl interglaciale perioden nog steeds forse temperatuurstijgingen kenden van soms meer dan 5°C. Dergelijke gegevens zijn moeilijk te rijmen met een eenvoudige, directe relatie tussen CO₂ en temperatuur.
Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
…