
De westerse grachtengordelelite huilt tranen met tuiten over elk denkbaar onrecht ter wereld, maar wanneer een eeuwenoude christelijke gemeenschap in het Heilige Land letterlijk van haar eigen grond wordt verdreven, blijft het angstaanjagend stil. Het dorp Taybeh, het allerlaatste volledig christelijke bolwerk op de Westelijke Jordaanoever, ligt zwaar onder vuur door brute landroof en agressie van fanatieke Israëlische kolonisten. De lokale priester luidt nu wereldwijd de noodklok: de christelijke wortels in de regio dreigen definitief te worden weggesneden.
Een 2000 jaar oude gemeenschap onder vuur
Pater Bashar Fawadleh, de Latijnse pastoor van de parochie, spreekt zich in de media onomwonden uit tegen deze asociale landje-pik. Hij benadrukt dat de gestolen gronden “behoorden toe aan de bevolking van Taybeh en waren bovendien ons privé-eigendom.”
Deze meedogenloze invallen zijn volgens hem niet alleen “een schending van het internationaal recht en van de rechten van de lokale gemeenschap”, maar snijden veel dieper. “Dit verhaal gaat over het leven van een christelijke gemeenschap die al meer dan 2.000 jaar in dit land aanwezig is,” aldus de wanhopige geestelijke.
Terreur tegen het christelijke erfgoed
De agressie komt helaas niet uit de lucht vallen en vormt een schokkend, structureel patroon. Afgelopen zomer staken kolonisten nog de omgeving rond de ruïnes van de 5e-eeuwse Sint-Joriskerk in brand, een heilige plek waar de gemeenschap regelmatig diensten houdt.
Daarbij werden voertuigen in de as gelegd en besmeurden de daders de muren met haatdragende graffiti. Het is klinkklare terreur, bedoeld om de vreedzame christelijke boeren en bewoners zoveel angst aan te jagen dat ze hun heilige grond ontvluchten.
“Wanneer het land wordt bedreigd, worden mensen bang,” legt pater Fawadleh uit. De boeren durven hun eigen velden niet eens meer op. Toch weigert de kerk te buigen voor deze intimidatie.
“Als kerk is het onze missie om mensen te helpen op hun land te blijven, met waardigheid te leven en de christelijke aanwezigheid in het Heilige Land levend te houden. Onze aanwezigheid hier is een levend testament van de wortels van het christendom – waar het allemaal begon.”
Een roep om keiharde actie
“We vragen niet alleen om mededogen, maar om solidariteit.”
Het voortbestaan van christenen in het Midden-Oosten is geen lokaal incident, maar een fundamentele strijd voor het behoud van onze gedeelde wortels. Het is de hoogste tijd dat het Westen ontwaakt uit zijn selectieve verontwaardiging en een keiharde grens trekt. Handen af van Taybeh, en handen af van het christelijke erfgoed.
.

