
De hysterische cancelcultuur in Nederland heeft een absoluut en gitzwart dieptepunt bereikt. Je hoeft tegenwoordig maar één onhandige opmerking te maken of de professionele deugbrigade trekt direct de racismekaart, met alle levensgevaarlijke gevolgen van dien. NPO-dj Ruud de Wild is hiervan het nieuwste slachtoffer. Na een klunzig interview over een documentaire werd hij zó erg belaagd door anonieme toetsenbordhelden uit het ’tolerante’ kamp, dat hij live op zender zijn biezen pakte en de studio ontvluchtte. Doodsbedreigingen, kankerwensen en het belagen van zijn kinderen; dit is de ware, ziekelijke aard van de moderne wokebeweging.
Een heksenjacht om ‘Babi Pangang’
Het begon allemaal vorige maand tijdens een interview met regisseur Julie Ng over haar documentaire Meer dan Babi Pangang. De Wild stelde wat onhandige, confronterende vragen, waarna Ng direct in de slachtofferrol dook en moord en brand schreeuwde over ‘racistische stereotypen’. De makers renden direct naar de NPO, de minister en het Commissariaat voor de Media om een formele klacht in te dienen. Daarmee gooiden ze doelbewust een stuk rood vlees in de arena van de extremistische woke-maffia.
“Ik ben helemaal geen racist”
De absolute rode lijn werd bereikt toen dit anonieme tuig de kinderen van de dj in hun walgelijke scheldpartijen begon te betrekken. De Wild, die weigerde nog langer als schietschijf te dienen, hield de eer aan zichzelf. Hij toonde zich een groter man dan zijn belagers door ruiterlijk zijn fout toe te geven:
“Ik heb een slecht interview gedaan, daar neem ik mijn totale verantwoordelijkheid voor. Voor iemand die 35 jaar op het hoogste niveau radio maakt mag je beter verwachten.”
Maar hij trok ook een keiharde en volkomen terechte grens tegen het giftige racismeframing:
“Maar ik ben helemaal geen racist en dat laat ik door niemand, maar dan ook door niemand aanpraten. Genoeg is genoeg.”
Vervolgens verliet hij de studio.
Aangifte doen heeft geen zin
De documentairemakers proberen nu hun handen in onschuld te wassen door de bedreigingen “volstrekt onacceptabel” en “meer dan schandalig” te noemen. Maar zij wisten dondersgoed welke agressieve krachten ze ontketenden toen ze publiekelijk de racismekaart trokken en De Wild voor de bus gooiden.
Het meest tragische aan deze hele casus is de reactie van PowNed-voorzitter Dominique Weesie. Hij doet geen aangifte van de doodsbedreigingen. “Dat heeft toch geen zin,” stelt hij cynisch maar realistisch vast. “Het zijn allemaal van die anonieme toetsenbordhelden.”
En daar zit precies de kern van het probleem in dit land. De overheid en justitie laten dit linkse, intimiderende straattuig online gewoon hun gang gaan, waardoor normale mensen met een afwijkende of onhandige mening vogelvrij zijn verklaard.
.

