
De huichelarij van de bedrijfselite
Het is nog geen twee jaar geleden dat Jumbo besloot om op de elitaire deugtrein te springen. In de zwaar gepolariseerde bestuurskamers werd bedacht dat de supermarkt niet langer simpelweg kruidenier moest zijn, maar de rol van moreel kompas moest aannemen. Ze wilden de zogeheten ‘eiwittransitie’ door de strot van de klant rammen. Geen kiloknallers meer, geen betaalbaar gehakt voor het gezin met een smalle beurs; nee, de Nederlander moest financieel gedwongen worden om de peperdure, in laboratoria in elkaar geknutselde vleesvervangers te kopen.
De arrogantie spatte destijds van de persberichten af. Jumbo kondigde met veel bombarie aan dat ze deze dictatoriaal aandoende maatregel namen om “marktbreed een beweging op gang te brengen”. Het is exact dezelfde betuttelende en elitaire taal die we dagelijks horen van het rampenkabinet van premier Rob Jetten.
De harde les van de vrije markt
Maar de hoogmoed komt altijd voor de val. De directie van Jumbo was in haar deugbubbel even vergeten dat we nog altijd in een land leven met een vrije markt. De nuchtere Nederlander, die al decennia wordt uitgeknepen door torenhoge belastingen, inflatie en regeldruk vanuit het kartel, had totaal geen behoefte aan een supermarkt die voor klimaatactivist ging spelen. Klanten pakten simpelweg hun boodschappentas en liepen een deurtje verder naar de concurrenten die nog wél begrepen wat service is.
Huilende klimaatdrammers en de stilte van Wakker Dier
En waar zijn de radicale actiegroepen nu? Twee jaar geleden stonden organisaties als Wakker Dier nog op de banken te juichen. Zij zagen in Jumbo de ultieme ‘useful idiot’ voor hun extremistische agenda. Een woordvoerder van Wakker Dier sprak destijds nog vol bewondering over de vermeende “moed” van de supermarktketen en stelde euforisch:
“De supermarkt laat zien dat plantaardige, gezonde voeding echt een topprioriteit is”.
Vandaag de dag is de dierenwelzijnsorganisatie opeens nergens te bekennen en niet direct bereikbaar voor commentaar. Natuurlijk niet. Hun kaartenhuis is zojuist met een rotgang in elkaar gedonderd. Het blijkt dat de idealen van de klimaatkerk en de vegan-lobby direct verdampen zodra de keiharde economische realiteit om de hoek komt kijken. Bedrijven bestaan om winst te maken, niet om de politieke waanzin van D66 en GroenLinks-PvdA op de winkelvloer te faciliteren.
Een keiharde overwinning op het kartel-denken
Deze spectaculaire U-bocht van Jumbo is veel meer dan alleen een rimpeling in de vijver van de detailhandel; het is een symbolische, keiharde overwinning van het gewone volk op de dwingelandij van de elite. Het bewijst dat de burger, wanneer hij collectief zijn poot stijf houdt, de macht heeft om de meest doorgeslagen woke-bedrijven op de knieën te dwingen.
We zien precies dezelfde strijd op het politieke toneel. Terwijl de VVD, het CDA en D66 onder leiding van Rob Jetten onze boeren proberen uit te roken met verzonnen stikstofcrisis-modellen om de vleesproductie de nek om te draaien, weigert de bevolking mee te doen aan deze destructie.
Het falen van Jumbo’s vleesboycot is een waarschuwing aan het adres van het hele Haagse kartel: je kunt de Nederlander de wet wel proberen voor te schrijven vanuit je ivoren toren, maar uiteindelijk weigert de burger de rekening te betalen voor jullie klimaatgekte. Go woke, go broke. Laten we hopen dat vele andere bedrijven en politieke partijen deze snoeiharde les in hun oren knopen.
.

