
Om deze claim kracht bij te zetten, gooit Teheran de deuren wagenwijd open voor de Turken. Ze kondigen aan dat de Islamitische Republiek Iran bereid is om een “gezamenlijk technisch team op te richten om deze kwestie grondig te onderzoeken, teneinde eventuele onduidelijkheden weg te nemen”.
Een Israëlische en Amerikaanse valstrik?
Deze formele ontkenning is gigantisch belangrijk en sluit perfect aan bij wat we gisteren al analyseerden. Waarom zou Iran in vredesnaam een buurland en NAVO-lidstaat aanvallen, terwijl het zelf vecht voor zijn voortbestaan tegen de Amerikaans-Israëlische oorlogsmachine? Het zou absolute tactische en militaire zelfmoord zijn.
Dat Teheran nu direct openheid van zaken geeft en samen met de Turkse regering wil uitzoeken waar dat projectiel dán vandaan kwam, wijst erop dat Iran zelf mogelijk slachtoffer is van een gigantische valstrik. Of dat Iran in ieder geval wil dat Turkije dat gelooft – wat op zichzelf al belangrijke informatie is.
De Israëlische en Amerikaanse haviken hebben er alle baat bij om de terughoudendheid van de omliggende landen te doorbreken. Een mysterieuze raket boven een basis vol Amerikaanse kernwapens is het perfecte excuus om artikel 5 van het NAVO-verdrag te triggeren.
Respect voor Turkse soevereiniteit
De lijntjes tussen Ankara en Teheran lijken in ieder geval kort te blijven. De ambassade verwees nadrukkelijk naar de recente ontmoetingen tussen de presidenten en ministers van Buitenlandse Zaken van beide landen. Iran sloot het persbericht af met een diplomatieke handreiking om de angel uit het conflict te halen:
“Zoals eerder vermeld, respecteert de Islamitische Republiek Iran de nationale soevereiniteit en territoriale integriteit van de Republiek Turkije, een bevriend en naburig land.”
Het is nu aan de autoriteiten in Turkije om dit tot op de bodem uit te zoeken, zonder zich te laten intimideren of manipuleren door de oorlogshitsers uit Washington en Jeruzalem. De wereld houdt haar adem in.
.

