
De rattenstreek en de harde feiten
Dat Markuszower een ongeleid projectiel en een onbetrouwbare ex-vertrouweling is, staat buiten kijf. Hij erkende doodleuk dat hij de interne appjes aan de Volkskrant heeft doorgespeeld. Op de vraag of hij spijt had van dit verraad, kwam hij niet verder dan een laf en ontwijkend antwoord: “Je weet nooit of iets goed of slecht is”. Hypocriet genoeg stelde hij ook nog eens dat hij nu met “een wat positievere bril naar het verleden en de toekomst kijken” wil.
Maar de kille feiten die deze rattenstreek heeft blootgelegd, zijn voor Wilders simpelweg niet te ontkennen. De PVV-leider zocht overduidelijk een uitweg voor het debat. De krant citeerde de wanhopige berichten van Wilders: “Kon ik die debatten maar skippen”, “Waarom moet ik dan naar die stomme debatten?” en “Verzin een smoes dat ik niet hoef te gaan”. Hij appte zelfs dat hij zich “niet oké” voelde, maar vreesde om “als lafaard” gezien te worden als hij zomaar zou afzeggen.
ZE WILLEN DAT WE ZWIJGEN: Steun DDS in de strijd voor de ongefilterde politieke realiteit! (LET OP: HET ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!)
Terwijl politici in Den Haag verstrikt raken in hun eigen web van smoesjes en achterklap, weigert de onafhankelijke pers om de feiten te verbloemen. Wilt u dat wij in 2026 de luis in de pels van álle falende politici blijven? Steun ons dan nu!
De tijdlijn van een leugen
De tijdlijn op die bewuste 10e oktober laat werkelijk niets aan de verbeelding over. Om 13.16 uur stuurt Wilders een bericht naar Markuszower met de smeekbede om “please please” iets te bedenken zodat hij het debat kon overslaan. Slechts twaalf minuten later, om 13.28 uur, draagt Wilders zélf de perfecte alibi aan bij zijn toenmalige secondant: het bericht over de opgerolde terreurcel in België.
Vervolgens gooit hij om 13.53 uur, een schamele zeven minuten voor de start van de uitzending, via X de handdoek in de ring. Zelfs een aanbod van de NOS om dan maar veilig telefonisch in te bellen, werd resoluut afgewezen. Als je veiligheid écht het enige obstakel is, bel je in. Doe je dat niet, dan wilde je gewoon niet in debat. Punt. Markuszower probeerde het vandaag nog lafjes te spinnen door te beweren dat je “niet altijd in iemands hoofd kijken” kunt, maar de berichten spreken voor zich.
Boos weglopen voor de camera’s
Gevraagd naar deze pijnlijke constructie, weigerde Wilders aanvankelijk om te reageren op “berichten die privé waren”. Toen journalisten aandrongen op de suggestie dat hij de terreurdreiging had misbruikt, kwam hij met een uiterst zwak en ontwijkend verweer. “Nou, dat heb ik in ieder geval niet”, pruttelde de PVV-leider.
Toen een journalist scherp opmerkte dat hij zich met deze geheimzinnigheid opnieuw achter de situatie verschuilt, knapte er iets bij Wilders. Hij haalde boos uit: “Het is de waarheid. Ik hoop dat u nooit in de situatie komt met uw grote mond”, waarna hij woedend beende.
Niemand bagatelliseert de constante en gruwelijke bedreigingen waar Geert Wilders al decennia mee moet leven. Maar het inzetten van zo’n dreiging als een opportunistische ontsnappingsroute voor een verkiezingsobligatie waar je even geen zin in hebt, is de kiezers simpelweg een rad voor de ogen draaien.
.

