
Ziekelijke nieuwsgierigheid en een gigantisch datalek
“Ik vind het onacceptabel dat dit gebeurd is”.
De politie heeft deze actie aangemerkt als een “ongeoorloofde raadpleging”. Omdat zoiets simpelweg geldt als een datalek, is inmiddels ook de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) op de hoogte gebracht.
ZE WILLEN DAT WE ZWIJGEN: Steun DDS in de strijd voor transparantie en een eerlijke rechtsstaat! (LET OP: HET ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!)
Terwijl de gevestigde orde falende overheidsdiensten het liefst de hand boven het hoofd houdt, weigert de onafhankelijke pers dit soort schandalen te verzwijgen. Wilt u dat wij in 2026 de luis in de pels van de weifelende politici en falende instituten blijven? Steun ons dan nu!
De gebroken eed: familie diep geraakt
De politie heeft intussen via de advocaat van de familie excuses overgebracht aan de nabestaanden. Maar voor de familie is de klap gigantisch. Zij lieten in een schriftelijke reactie weten dat zij het “heel pijnlijk en moeilijk te bevatten” vinden.
“Politiemedewerkers leggen een eed of belofte af. Juist van hen hadden wij integriteit en uiterste zorgvuldigheid verwacht”.
Dat agenten massaal bezweken voor pure sensatiezucht raakt de nabestaanden tot in de kern van hun wezen:
“Dat nieuwsgierigheid of andere motieven mogelijk hebben geleid tot onrechtmatige inzage in zeer vertrouwelijke gegevens, raakt ons diep. Wij vertrouwen erop dat het onderzoek zorgvuldig wordt uitgevoerd, wachten de uitkomsten af en hopen dat dit in de toekomst nooit weer gebeurt.”
Slappe praatjes of échte consequenties?
En wat gebeurt er nu met deze 1700 ramptoeristen? Ze krijgen een vriendelijke brief waarin ze worden uitgenodigd voor een praatje met hun leidinggevende om toe te lichten waarom ze de informatie überhaupt hebben opgezocht. Minister Van Weel stelt daarover braafjes:
“Als de inzage inderdaad ongeoorloofd blijkt, worden er passende maatregelen genomen”.
Hij schuift de verantwoordelijkheid daarvoor overigens direct door naar de korpschef.
Zoals we echter vaker zien bij dit soort pijnlijk institutioneel falen belooft ‘een goed gesprek’ vaak bitter weinig voor daadwerkelijke gerechtigheid. We zullen de politietop nauwlettend in de gaten moeten houden om te zien of deze schandelijke vertoning ook echt harde consequenties heeft, of dat het weer vakkundig onder het tapijt wordt geveegd.
.

