
De cijfers liegen er niet om. Nederland stevent af op een zorgcrisis die z’n weerga niet kent. Het gaat niet om een abstract beleidsrapport of een ver-van-je-bedshow uit Den Haag. Het gaat om je eigen vader, moeder of buurvrouw die straks misschien geen fatsoenlijke zorg meer krijgt. En het probleem zit niet alleen in geld of beleid – er zijn simpelweg te weinig handen aan het bed.
Een tekort dat je niet weg kunt bezuinigen
Verzorgende IG: het fundament van de ouderenzorg
De verzorgende IG is geen bijrol in de zorg – het is de spil. Je helpt ouderen met dagelijkse handelingen, van wondverzorging tot het toedienen van medicatie, maar je bent ook degene die ziet wanneer iemand achteruitgaat. Die opmerkt dat mevrouw Jansen minder eet dan vorige week. Die het verschil maakt tussen eenzaamheid en een goed gesprek bij de koffie.
Je werkt in verpleeghuizen, de thuiszorg of wijkverpleging. De opleiding is mbo-niveau 3 en duurt zo’n veertien maanden, waarbij je al snel in de praktijk aan de slag gaat. Geen jaren droog op school zitten, maar leren door te doen. En met de huidige tekorten op de arbeidsmarkt heb je als gediplomeerd verzorgende IG de luxe om te kiezen: vast dienstverband of flexibel werk, dagdienst of avonduren, groot ziekenhuis of kleinschalige woonzorglocatie.
Waarom juist nu instappen?
De zorgcrisis is niet iets wat vanzelf overwaait. Het is een probleem dat alleen wordt opgelost als er genoeg mensen zijn die de mouwen opstropen. Niet met beleidsnota’s of symposia, maar met handen aan het bed. En misschien zijn die handen wel van jou.
.

