
Het is weer huilen met de pet op bij de linkse vakbonden. Werkgeversvereniging AWVN heeft in een nieuw rapport keihard aan de bel getrokken over de onbetaalbare en organisatorisch onhoudbare regelingen voor oudere werknemers. En direct staat de FNV weer op de achterste benen om krokodillentranen te huilen over verworven rechten, alsof het geld bij de Nederlandse ondernemer oneindig tegen de plinten klotst.
Onbetaalbare luxe op de werkvloer
De huidige luxe is dan ook bizar ruim opgetuigd. Bijna 90 procent van de ondervraagde werkgevers heeft peperdure ‘ontziemaatregelen’ ingevoerd, en bijna 9 op de 10 bedrijven biedt een 80/90/100-regeling aan. Daarbij gaan ouderen voor 80 procent werken, terwijl ze 90 procent loon vangen en hun pensioenopbouw voor 100 procent doorgaat. Het klinkt fantastisch voor de oudere werknemer, maar het probleem is dat deze mensen er zo massaal gebruik van maken, dat de jongere collega’s de gaten moeten dichtlopen en de extra nachtdiensten mogen opknappen.
ZE WILLEN DAT WE ZWIJGEN: Steun DDS in de strijd tegen linkse wensdenkers en het partijkartel! (LET OP: HET ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!)
Terwijl de FNV klaagt en de overheid de ondernemer kapot belast, weigert de gevestigde media het eerlijke verhaal te vertellen over onze onbetaalbare verzorgingsstaat. Wilt u dat wij ook in 2026 de luis in de pels van dit onrealistische regime blijven? Steun ons dan nu!
De vakbond weigert de realiteit te zien
Natuurlijk schiet de FNV direct weer in de slachtofferrol. FNV-interim-voorzitter Dick Koerselman reageerde woedend op de nuchtere werkgevers:
“Blijkbaar probeert niet alleen het nieuwe kabinet aan de gemaakte pensioenafspraken te tornen. Nu doen ook de werkgevers dat”.
Hij voegde daar theatraal aan toe:
“De timing is echt bizar. Niet alleen krijgen mensen te horen dat ze tot hun zeventigste moeten doorwerken, werkgevers willen blijkbaar ook een streep zetten door de afspraken over hoe ze dat moeten halen”.
Wat Koerselman en zijn stakende kameraden maar niet willen begrijpen, is dat bedrijven absoluut geen bodemloze geldputten zijn. De AWVN stelt volkomen logisch voor om het beleid meer toe te spitsen op de individuele positie van een werknemer, als laatste redmiddel om ziekteverzuim te voorkomen, in plaats van het als een automatisch en onbetaalbaar recht uit te delen aan iedereen.
Maak arbeid eindelijk goedkoper
Natuurlijk staan ook de academici weer klaar om de ondernemer de les te lezen. Tilburgse hoogleraar Ton Wilthagen noemt het standpunt van de werkgevers “kortzichtig” en is bang voor willekeur op de werkvloer:
“Dan word je dus afhankelijk van je werkgever als je minder uren wil gaan maken. Of als je de onregelmatige diensten niet meer trekt”. Hij schetst zelfs doemscenario’s: “Stel dat je een chef hebt die jou niet mag”.
Toch slaat hij aan het einde van zijn betoog de spijker wél snoeihard op zijn kop als het gaat om de echte schuldige van dit drama: de graaiende overheid in Den Haag. “Ze kunnen het kabinet beter vragen om arbeid eindelijk eens goedkoper te maken. Daar hebben we met zijn allen meer aan,” concludeert Wilthagen terecht.
En zo is het maar net. Zolang het uitsluitende minderheidskabinet de belastingen op arbeid torenhoog houdt, worden de zwoegende Nederlandse ondernemers simpelweg gedwongen om keihard in te grijpen. De vakbonden kunnen wel bij elk zuchtje tegenwind boos gaan stampvoeten, maar de realiteit is onverbiddelijk: het geld is simpelweg op.
.

