De gemeente Amsterdam stuurt in toenemende mate dakloze EU-burgers terug naar hun land van herkomst. Het gaat daarbij onder meer om mensen die kampen met verslavingsproblematiek en langdurig op straat verblijven. Dat schrijft Het Parool. Burgemeester Femke Halsema stelt dat repatriëring vaker moet worden ingezet om de overlast in de stad te verminderen en om mensen perspectief te bieden buiten Nederland.
De terugkeer van deze groep wordt begeleid door maatschappelijke organisaties zoals De Regenboog Groep en Per Mens. Zij helpen bij het organiseren van reisdocumenten, het regelen van vervoer en het leggen van contact met opvang- of hulpinstanties in het land van herkomst. In 2024 werden op deze manier in totaal 532 dakloze EU-burgers gerepatrieerd.
Het gaat voornamelijk om mannen tussen de 30 en 50 jaar uit Oost- en Midden-Europa. Polen en Roemenië zijn daarbij de meest voorkomende herkomstlanden. Een aanzienlijk deel van deze groep is verslaafd aan crack, wat de problematiek complex maakt. Veel van hen leven al langere tijd op straat en hebben nauwelijks nog een sociaal netwerk, zowel in Nederland als in hun thuisland.
Volgens maatschappelijk werker Michael Sprokkereef van De Regenboog Groep is juist deze groep moeilijk te begeleiden. “Veel mensen zijn hier in Nederland verslaafd geraakt,” zegt hij. “Crack is hier relatief goedkoop en gemakkelijk verkrijgbaar.” Door hun verslaving raken zij steeds verder in de marge van de samenleving. Om aan geld te komen, proberen sommigen te bedelen of blikjes en flesjes te verzamelen voor statiegeld.
De gemeente benadrukt dat repatriëring in principe vrijwillig gebeurt. EU-burgers kunnen namelijk niet zonder meer worden uitgezet. Wel wordt geprobeerd mensen te overtuigen dat terugkeer een betere optie kan zijn dan een uitzichtloos bestaan op straat in Amsterdam. Daarbij wordt gekeken of er bij aankomst in het thuisland opvang, verslavingszorg of andere vormen van begeleiding beschikbaar zijn.
Achter de schermen onderzoekt de gemeente Amsterdam hoe dit beleid verder kan worden uitgebreid en verbeterd. Daarbij wordt gezocht naar een balans tussen het beperken van overlast in de stad en het bieden van menswaardige oplossingen voor een kwetsbare groep die vaak tussen wal en schip valt.