Europarlementariër haalt fel uit naar EU-plannen: “Wat jullie van plan zijn, noemen we surveillance!”.

Tijdens een debat in het Europees Parlement over een nieuw actieplan tegen cyberpesten heeft Europarlementariër Christine Anderson stevige kritiek geuit op de voorstellen van de Europese Commissie. Volgens haar worden maatregelen ter bescherming van kinderen gebruikt als rechtvaardiging voor verregaande controle op burgers.

In haar bijdrage richtte Anderson zich onder meer op het zogenoemde “chat control”-voorstel. Dat plan is bedoeld om de verspreiding van “illegaal materiaal” online tegen te gaan. Het betekent in de praktijk dat privéberichten van burgers systematisch worden gescand. Zij betoogde dat het voorstel verder gaat dan gerichte opsporing en neerkomt op het controleren van alle digitale communicatie. “Het is een voorwendsel,” stelde ze, doelend op de motivatie achter het plan.

Ook een mogelijk socialmediaverbod voor jongeren onder de 16 jaar kreeg kritiek. Anderson waarschuwde dat handhaving van zo’n maatregel zou vereisen dat alle gebruikers zich identificeren via een digitale identiteit. Dat zou leiden tot brede verificatie- en monitoringssystemen voor de gehele bevolking, en niet alleen voor minderjarigen.

Hoewel zij benadrukte dat cyberpesten een serieus probleem is dat aandacht verdient, vindt Anderson dat de verantwoordelijkheid voor de aanpak daarvan bij ouders, scholen en lokale gemeenschappen ligt. Zij verwees daarbij naar het subsidiariteitsbeginsel, het principe dat besluitvorming zo dicht mogelijk bij de burger moet plaatsvinden. Het is niet aan de Europese Commissie om zich te mengen in kwesties rond opvoeding of wat er op schoolpleinen gebeurt, zei ze.

In haar toespraak en in berichten op X (voorheen Twitter) gebruikte Anderson scherpe bewoordingen. Ze sprak over “surveillance” en vergeleek het monitoren, verifiëren en scannen van communicatie met praktijken die kenmerkend zijn voor totalitaire regimes. Ook verwees zij naar het “Ministry of Truth”, een term uit George Orwells roman 1984, om haar zorgen over overheidscontrole kracht bij te zetten.