• do. feb 12th, 2026

Europe First!

Nadat de landstreek “Oekraïne” van de kaart is geveegd, is Europa als eerste aan de beurt om hetzelfde lot te ondergaan. Ik zie het als het langzaam maar zeker kapot trillen van het apparaat waar ik het in het vorige artikel over had. Sommigen vragen zich af waarom dit zo langzaam gaat. Ik heb er maar één antwoord op: “De mensen hebben er in overgrote meerderheid voor gekozen.” De imbeciele idioten die nu in het Avondland aan de top zitten, zijn daar door de stembusgangers en -gangsters terecht gekomen, ook al zou je er niet op hebben gestemd. De overgrote meerderheid heeft voor “het systeem” gekozen en dan weet je niet wát je krijgt, maar één ding is zeker: je hebt het verdiend. Dat niet alleen: zij die zich van het systeem hebben gedistantieerd, worden in de modderkolk meegezogen. We moesten “van het gas af”, nu “moeten we beseffen dat het onze oorlog is” die wildvreemde, tot in het beenmerg corrupte zakkenvullers voor ons hebben georganiseerd.

De geopolitiek-militair analist Andrei Martyanov voorziet ons regelmatig van wat andere geluiden dan de clowneske schreeuwers in het westen. Want het mag op het eerste gezicht een militair conflict lijken, er is veel meer aan de hand. Sinds de westerse staatsgreep in Kiev van 2014, is in Rusland, ver achter de Oeral, het militair-industrieel complex massaal gaan ontwikkelen, testen en produceren. Op dit moment rollen er 4.000 pantservoertuigen per maand van de lopende band. Iedere maand wordt er ongeveer een complete Franse luchtmacht geproduceerd. Het westen stelt daar niets tegenover en kan alleen maar bogen op negatieve cijfers, omdat aan het Russische front de aangevoerde NATO wapens al worden vernietigd voordat ze kunnen worden ingezet.

Ook wordt gesteld dat Rusland nu het in 2014 best én grootst beschikbare leger van de NATO aan het vernietigen is, het “Oekraïense” leger. De strijd is nu alleen maar het zuiveren van de door dat leger verlaten vlakten in het Oosten. Er wordt niet meer onderhandeld, ondanks alle holle frasen uit Brussel of Washington. De Russen dicteren de uitkomsten, kracht bijgezet door het dichtdraaien van gas- en oliekranen. Martyanov voorspelt nog maar één perspectief voor het westen: gaarkeukens en Rode Kruis dekens.

Het Europese leger is in de maak. Er zijn geen competente militairen meer beschikbaar. Er is amper nog materiaal op voorraad en wat er nog kan worden ingezet is kansloos tegen de superieure Russische technologie op allerlei gebied. Als voorbeeld mag dienen, dat als Duitsland zijn eerste atoomonderzeeër gaat ontwerpen en bouwen, dat de eerste proefvaart over ongeveer 10 jaar zal zijn. Het wordt betwijfeld of dat kan worden gehaald, want één zo’n onderzeeër is voldoende om de Duitse economie kapot te krijgen. Als het ding in de vaart komt, moeten ze er zeer zuinig mee omspringen, want door de peperdure energieprijzen is het zijn gewicht in goud waard. Kansloos. En als Duitsland – dat geen militaire expertise heeft – het niet kan, dan moet het van de Fransen en Britten komen, die in feite óók geen kennis van echte oorlogvoering hebben.

In het interview wordt Martyanov gevraagd, hoe Europa of de NATO het in hun hoofd halen dit verloren spel maar door te willen spelen. Het antwoord is, dat de Russenhaat onder de meerderheid van de Europeanen met ondersteuning van de media, nog het enige wapen is, dat het westen tegen Rusland in kan zetten. Dit wordt dan gedaan met sancties, blokkades, in beslagnames en treiterpartijen op zee. Het Russische antwoord is altijd asymmetrisch en komt dubbel zo hard aan. Vervolgens wachten ze rustig op de volgende idiote maatregel van een stel imbecielen.

De Amerikanen trekken hun handen van Europa af, maar dit is uitstel van executie, ook de Verenigde Staten zijn incapabel om oorlog te voeren en als eenheidsstaat al nauwelijks meer te regeren. Daarom kunnen de Russen niets anders doen dan wachten op Europese en Amerikaanse “leiders” die een vredesovereenkomst willen tekenen. Maar als het aan de “kiezers” in die landen ligt, komen die leiders er nooit. Een militaire staatsgreep zou nog een optie zijn, maar als ze druk zijn met oorlogvoeren voor de olie, dan hebben ze daar helemaal geen tijd voor.

Vandaar het onafwendbare scenario van gaarkeukens en klamme dekens.



Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/02/12/de-ondergang-van-het-avondland-6/

.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *