Terwijl de wereld wordt overspoeld met breaking news over klimaat, genderquota en “inclusieve taal”, voltrekt zich op slechts een paar uur vliegen van Florida een economische implosie van historische proporties. Cuba ligt grotendeels stil. Geen olie.
Geen brandstof.
Geen elektriciteit.
Geen brandstof.
Geen elektriciteit.
Blackouts van 10 tot 15 uur per dag, zelfs in Havana. Openbaar vervoer op rantsoen. Staatsmedewerkers noodgedwongen thuis. Ziekenhuizen onder druk. Toerisme – de laatste serieuze inkomstenbron – zakt door het ijs. Internationale luchtvaartmaatschappijen moeten met volle tanks komen en vertrekken omdat bijtanken op het eiland niet meer kan. Dit is geen orkaan. Geen aardbeving. Geen pandemie. Dit is het resultaat van een systeem dat al decennia economisch kreunt, nu volledig blootgelegd door geopolitieke druk.
Een regime dat leeft van andermans olie
Cuba produceert zelf slechts een deel van zijn energiebehoefte en was jarenlang afhankelijk van goedkope Venezolaanse olie. Toen Venezuela begon te wankelen, sprong Mexico deels bij. Maar onder zware Amerikaanse druk zijn die leveringen grotendeels stilgevallen. De laatste grote lading arriveerde begin januari. Sindsdien lopen de reserves leeg. Wat er dan overblijft, is de naakte waarheid: een economie die niet zelfstandig kan draaien. Een model dat alleen functioneert zolang een bevriende staat bereid is de rekening te betalen. Zodra de kraan dichtgaat, valt het kaartenhuis om.
Het bekende patroon
Wie denkt dat dit een incident is, kent de geschiedenis niet. Cuba heeft sinds de revolutie structureel geworsteld met:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Lage productiviteit
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Centrale planning zonder marktprikkels
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Afhankelijkheid van grondstoffen
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Gebrek aan investeringskapitaal
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Emigratie van talent
Telkens wanneer een externe sponsor wegvalt – eerst de Sovjet-Unie, later Venezuela – volgt economische kramp. Nu zien we opnieuw hetzelfde scenario.
Sancties versus wanbeheer
Ja, Amerikaanse sancties spelen een rol. Dat ontkennen is onzin. Washington probeert al jaren economische druk uit te oefenen op Havana. Maar sancties verklaren niet waarom Cuba na meer dan zestig jaar communistisch bestuur nog steeds niet in staat is een robuuste, gediversifieerde economie op te bouwen. Sancties kunnen een zwakke economie breken.
Ze breken geen sterke. Het probleem van Cuba is niet alleen externe druk. Het is structurele kwetsbaarheid.
De menselijke prijs
De grootste rekening wordt niet betaald door partijbonzen in Havana. Die wordt betaald door de gewone Cubaan. De buschauffeur zonder diesel.
De verpleegkundige zonder stroom.
De ondernemer zonder klanten.
De familie zonder licht in huis. Wanneer energie wegvalt, valt alles weg. Transport. Voedselketens. Toerisme. Communicatie. Werkgelegenheid. Een land zonder brandstof is een lichaam zonder bloed.
Gaat het regime vallen?
Waarschijnlijk niet direct. Autoritaire systemen hebben een bijzondere overlevingskracht. Rantsoenering, sociale controle, nationalistische retoriek en repressie houden het systeem vaak langer in stand dan buitenstaanders verwachten. Economische pijn leidt niet automatisch tot politieke omwenteling. Soms leidt het juist tot meer interne controle.
De les voor Europa
Cuba is geen exotisch randgeval. Het is een spiegel. Een economie die structureel afhankelijk is van externe steun, grondstoffen en politieke bondgenoten is kwetsbaar. Een systeem dat ondernemerschap verstikt en marktmechanismen vervangt door centrale planning verliest flexibiliteit. En flexibiliteit is overleven.
Wie vandaag nog romantische praatjes verkoopt over “een alternatief economisch model” doet er goed aan naar Havana te kijken. Niet naar propaganda-affiches, maar naar de lege tankstations en de donkere woonwijken. Dit is geen theoretisch debat.
Dit is wat er gebeurt wanneer ideologie belangrijker wordt dan economische realiteit. Cuba staat stil. En de wereld kijkt grotendeels weg. Maar voor wie wil zien, ligt de les er open en bloot.
WORD AANDEELHOUDER VAN HET VERZET! De gevestigde media hebben hun geloofwaardigheid verloren. Ze zijn verworden tot propagandafolders van het partijkartel. Wij zijn het alternatief. Steun DDS, zodat wij wél eerlijk verslag kunnen blijven doen!
🚀 Steun ons via BackMe: https://dds.backme.org Of maak uw bijdrage over op NL95 RABO 0159 0983 27 t.n.v. Liberty Media. PS: Zet uw e-mailadres erbij voor onze exclusieve SubStack-columns! Elke dag gratis in uw mail!
.
