Het machtigste wapen van de mens gebruikt hij tegen zichzelf.
Voor hen die dat wapen voor eigen welbevinden willen gebruiken is dit het intrappen van een open deur. Maar misschien is het toch te complex in zijn eenvoud. Daarom: stoppen met wijzen, verklaren, onderhandelen en actievoeren. Beginnen met het stilzetten van de boel, niet symbolisch, niet letterlijk, maar mentaal. Want het is niet alleen de verbeeldingskracht, het isverworden tot de inbeelding van alles.
Iedereen zal het met mij eens zijn: een apparaat, een machine, een mechanisme, kunstmatige intelligentie, het is een ding; een dood ding. En dat dode ding kan alleen bestaan in 3-D. De 3-D omgeving is het residu van een experiment, dat is mislukt. Het residu ziet eruit als onze wereldbeleving, maar het is in feite een ongeordende puinhoop. Met de grootste zorg is het menselijk collectief bezig die puinhoop overeind en intact te houden. Het moet koste wat kost blijven functioneren. Onbewust, want we kunnen niet zien; we kijken wel, maar we zien niets.
Kun je dit bewijzen?
Heel eenvoudig.
Het is niet eens een kunst, of een opoffering. Het bewijs kan worden geleverd als het menselijk collectief stil gaat staan, nergens meer op reageert, alles doodzwijgt en terugkeert naar zichzelf, terugkeert naar de hartholte. Er beweegt niets meer, er valt van alles weg, om en in elkaar. Er verdwijnt steeds meer van de aardbodem, de echte aarde die we langzaam maar zeker weer kunnen zien. Wat let ons? Waarom zouden we een dood ding blijven aanbidden, dat zonder onze aandacht niet eens kan bestaan? Ons niets geeft, alleen maar van ons neemt? Nemen zonder er iets voor terug te geven is diefstal, mits het al van het apparaat was.
En toch wil het niet lukken.
Dat is op dit moment alleen nog maar te verklaren dat er verschillende uitvoeringen “mens” op de aardbodem rondlopen. Het apparaat bestaat niet alleen maar uit een oscillator die de boel op grote afstand kan manipuleren. Het lijkt erop dat een grote meerderheid van de menselijke soort van het apparaat is. Er onderdeel van is. Zich geen eigen wil meer kan herinneren. Op die manier lijkt het dat de machine allesoverheersend is, sommigen beelden zich het dode ding in als God, sommigen als de duivel, sommigen als karma, sommigen als het lot, sommigen als een empathische AI en sommigen als de kosmos, de natuur, vooruitgang, comfort, weelde, etc. Mensen beelden zich van alles in. Mensen misbruiken hun verbeeldingskracht door zich van alles “in te beelden”. Dat gaat automatisch, als je originele bewustzijn door een dode omgeving is ingekapseld. Je moet de dingen interpreteren en de meesten volgen een voorbeeld. Hun idool, hun God, hun ambities, hun geleerdheid, alles geprogrammeerde intelligentie, wat in feite geen intelligentie is, maar doctrine.
Mensentypes van het apparaat komen heel geloofwaardig over en willen de dingen veranderen, verbeteren, mooier maken. Via communes, via de stembus, via consensus, steeds proberend er wat van te maken. Ze zijn als het ware met het apparaat aan het onderhandelen. Maar je kunt niet onderhandelen met een dood ding, het luistert niet en reageert nergens op, dat lijkt mij wel logisch.
Dus hoe zit het in de dagelijkse praktijk dan?
Dat iedereen overal tegelijkertijd met iedereen aan het onderhandelen is, tot en met oorlogen en zelfs “natuurrampen” toe. Ook de mensentypes die niet van het apparaat zijn worden in die chaos meegetrokken, mits ze bij bewustzijn komen en blijven. Mits ze langzaam maar zeker de dingen gaan doorzien als een systeem, wat zichzelf in de soep aan het draaien is. Omdat we in feite op een chaotische puinhoop wonen, werken, slapen, eten en drinken, denken we dat dit de genormaliseerde toestand der dingen in 3-D is.
Dat is niet zo. Het is een geraffineerde vervalsing. Ga maar stil staan, zwijgen en niet meer reageren, plotseling valt er van alles weg. Stukje bij beetje. Om te beginnen het lawaai. Daarna bepaalde typen mens. Het eindigt met bevrijding. Bevrijding is je bewustzijn terugvinden, want je waarachtige bewustzijn is volkomen gedesoriënteerd door manipulatie, leugens en bedrog.
Wat is dan de normale toestand? Weten we niet en als we blijven onderhandelen met een ding, vergelijkbaar met een rotsblok, dan zullen we het ook nooit weten.
.