
Natuurlijk is dat waar. Maar waarom hebben die grote jongens zoveel meer slagkracht? Omdat ze opereren in een speelveld dat door de overheid volledig scheef is getrokken.
De kleine ondernemer is de ruggengraat van onze samenleving. Als hij verdwijnt, blijft er alleen een kille eenheidsworst over van multinationals die geen belasting betalen. Wij komen op voor het MKB!
Word lid en ontvang direct onze controversiële ‘verboden’ column gratis in uw inbox!
Belastingparadijs voor de groten, hel voor de kleintjes
Het is stuitend dat er met geen woord wordt gerept over de fiscale ongelijkheid. Een lokale slager of boetiekhouder betaalt in Nederland de hoofdprijs aan belastingen. Voor hem zijn er geen ingewikkelde constructies via de Zuidas, geen ‘rulings’ met de Belastingdienst en geen directe lijntjes met het ministerie van Economische Zaken.
Grote ketens – vaak in handen van buitenlandse investeerders of beursgenoteerde giganten – hebben legers aan fiscalisten om hun winstbelasting te drukken. Ze sluizen winsten weg, terwijl de bakker op de hoek blauw betaalt aan loonheffingen, OZB (die gemeenten weer verhogen!) en energiebelastingen.
Regeldrift als wurgkoord
Dan hebben we het nog niet eens gehad over de verstikkende regelgeving. De overheid stapelt verplichting op verplichting. De loondoorbetaling bij ziekte (twee jaar!) is voor een kleine ondernemer met drie man personeel een existentieel risico. Als één werknemer langdurig uitvalt, kan de tent sluiten.
Voor een keten als Ahold of H&M is dat een statistiek, een afrondingsfout in de begroting. Zij hebben HR-afdelingen die niets anders doen dan deze bureaucratie managen. De zelfstandige ondernemer staat op zaterdagavond, na een werkweek van 60 uur, nog formulieren in te vullen voor de overheid.
De corona-coup
Laten we ook nooit, maar dan ook nooit, vergeten wat er tijdens de corona-jaren is gebeurd. Dat was de genadeklap. De overheid besloot – volstrekt willekeurig – dat de supermarkten en grote drogisterijketens (Kruidvat, Etos) open mochten blijven, terwijl de kleine speciaalzaken dicht moesten.
Het was een van de grootste vermogensoverdrachten in de geschiedenis. De consument werd gedwongen om naar de grote ketens te gaan, terwijl de zelfstandige zijn spaargeld zag verdampen en in de schulden werd gestoken die hij nu, met rente, moet terugbetalen aan diezelfde overheid. Dat De Telegraaf nu schrijft over “opmars van ketens” zonder deze historische context te noemen, is journalistieke luiheid van de bovenste plank.
De consument wil wél lokaal
Maar die sfeer wordt onbetaalbaar gemaakt. Door de huren die exploderen (omdat pandjesbazen liever verhuren aan een keten met een 10-jarig contract), en door een overheid die de ondernemer uitknijpt.
Het resultaat is de “verblokkering” van Nederland. Elke winkelstraat gaat op elkaar lijken. Overal dezelfde logo’s, dezelfde producten, dezelfde zielloosheid. ABN Amro waarschuwt hypocriet voor “toenemende marktmacht” en “minder aanbod”. Ja, nogal wiedes! Jullie en jullie politieke vrienden hebben dit systeem gebouwd!
WORD AANDEELHOUDER VAN HET VERZET! Wij blijven vechten voor de hardwerkende Nederlander die zijn eigen broek ophoudt. Tegen de regeltjesdrift en tegen de bevoorrechting van het grootkapitaal. Steun DDS!
.

