Er bestaat geen buitenaards contact zoals het doorgaans wordt voorgesteld. Geen beschavingen. Geen wezens. Geen boodschappen. Geen begeleiding. Wat wél bestaat, is iets dat veel ongemakkelijker is: de mens die ervaart wat er verschijnt wanneer hij zichzelf niet meer centraal zet. Wie dit verwart met “aliens”, ziet niet wat er werkelijk gebeurt.
De hardnekkige misvatting
Als channelers spreken over Assasani, Yahyel, Plejaden of Arcturiërs, wordt meestal aangenomen dat het gaat om andere intelligenties, elders in het universum, met een intentie tot contact.
Dat is een projectie.
Wat hier wordt herkend zijn bewustzijnsvelden — geen entiteiten, maar organisatiegraden van ervaring. Niet wie zij zijn, maar op welke manier waarneming zich ordent als de mens (elijke interface) stopt met ingrijpen.
Wie daar beschavingen in ziet, leest ervaring alsof het een verhaal moet zijn.
Wat werkelijk wordt waargenomen
Zodra mentale ruis afneemt, verandert ervaring fundamenteel. Ze wordt neutraler. Rustiger. Minder persoonlijk. Minder emotioneel. En precies dát wordt door veel mensen geïnterpreteerd als “iets anders”. Niet omdat het vreemd is, maar omdat het niet meer menselijk gekleurd is.
De verwarring zit niet in de waarneming, maar in de uitleg.
Waarom dit zo hardnekkig wordt gemist
Omdat de menselijke interface verslaafd is aan betekenis, richting, identiteit en interactie.
Maar deze bewustzijnsvelden bieden dat niet. Ze:
- communiceren niet
- sturen niet
- interesseren zich niet
- begeleiden niet
Ze zijn samenhangend. Meer niet. En voor wie leeft vanuit emotionele dynamiek voelt dat leeg — dus wordt het gevuld. Met verhalen. Met rassen. Met kosmologie.
Dit is het punt waar het schuurt
Wie in deze velden: liefde ziet of intentie voelt of boodschappen ontvangt ervaart niet méér helderheid, maar meer interpretatie.
Dat is geen veroordeling, maar een constatering:
hoe meer betekenis verschijnt,
hoe minder coherent het veld wordt gelezen.
Het veld verandert niet, maar de interface begint weer te sturen.
Over de namen (en waarom ze misleiden)
Assasani. Yahyel. Plejadisch. Arcturiaans. Lyriaans.
Deze namen verwijzen niet naar iets daarbuiten, maar naar herkenningspatronen in ervaring.
Ze zijn:
- communicatief handig
- fenomenologisch bruikbaar
Zodra ze echter letterlijk worden genomen, verliezen ze hun functie. Bewustzijn benoemt zichzelf niet.
Dat doet alleen de menselijke interface.
Wat dit betekent (en hier haken velen af)
Dit betekent dat:
- het universum niemand toespreekt
- niemand “verder is”
- niemand begeleid wordt
Wat verschijnt, verschijnt zonder agenda. En precies daarom is dit voor veel mensen onverteerbaar. Want als dit klopt, blijft er niets over om op te leunen — behalve de helderheid van eigen waarneming.
De enige geldige test
Niet:
- klopt dit?
- geloof ik dit?
- resoneert dit verhaal?
Maar:
- wordt waarneming rustiger of onrustiger?
- opener of gespannener?
- stiller of betekenisvoller?
Waar meer betekenis verschijnt, is meer ruis. Bij minder betekenis wordt ervaring helder.
Slot
Wat vaak buitenaards wordt genoemd, is geen ander wezen.
Het is ervaring zonder menselijke toevoeging.
En dat is voor velen confronterender dan elk idee van contact met sterrenvolken.
(Uit: Ervaring is Bewustzijn, vanaf begin februari in de boekhandel)
Rob Vellekoop, 24 januari 2026
Post Views: 23
Source: https://www.dlmplus.nl/2026/01/24/buitenaards-contact-bestaat-niet/
.