Als we dachten dat de wereld om ons heen een absurde vertoning is, dan is de oorsprong der dingen mogelijk nog veel absurder. We worden volgepropt met “kennis” en “voedsel”. Dat heeft een bedoeling. Lees mijn redenatie als gevolg van een “flits” tijdens het ont-bijt. Waar dat nou weer vandaan komt: niet bijten maar ontbijten.
In feite mogen wij ons best gelukkig prijzen met onze schizofrene persoonlijkheid. Direct nadat we ter wereld zijn gekomen, is er een kopietje van ons gemaakt. We zijn gewogen, genummerd en vak direct ook al geïnjecteerd en bloed afgetapt. Onze ouders waren dermate opgelucht en in de wolken, dat ze nergens op hebben gelet. Ze hebben zich niet gerealiseerd dat ze direct zijn benoemd als een soort curator van het nieuwe mensje, een oppasser, die moet zorgen dat er voedsel in gaat en enige pogingen waagt om het zindelijk te maken. Het levende maar hulpeloze wezentje is voorzien van een rugtasje met alle daarin benodigde gegevens: zijn/haar persoontje. We zijn onszelf en onze kopie. Maar we denken dat we onze kopie zijn, onbewust zijn we onszelf verloren. En de meesten vinden zichzelf nooit meer terug. We zijn geworden wat “men” zegt dat we zijn. Onze hersenpan wordt volgepropt met data, zodat we geen capaciteit meer vrij kunnen houden om “ons eigen ding” te doen. Het toppunt van cognitieve dissonantie is dan ook, dat we het collectief volkomen normaal vinden en dat onze situatie onontkoombaar is. We weten dat we nergens om hebben gevraagd, maar sinds het zo is, zouden er best om gevraagd kunnen hebben, als we maar hadden geweten dat we het nodig hadden.
We weten niet eens waar we wonen.
Hoe je van het in oorsprong meest intelligente wezen op aarde een op afstand bediend onderdeel van een machine kunt maken, wordt door onze toestand duidelijk gemaakt. Ik begrijp dan ook niet waarom we nog verder moeten worden teruggekloond naar wat we eigenlijk al zijn: volledig onder controle en zonder eigen gedachten, ideeën, obsessies en emoties. We zijn al volledig geautomatiseerd en één met het apparaat. Met “we” bedoel ik natuurlijk wel “dik 90%”. Een deel van ons is zich op het randje van de afgrond gaan realiseren, dat het collectieve normaal eigenlijk absurd is. Dat is het probleem van het apparaat, als niet ieder onderdeel, ieder tandwieltje perfect draait, moet je het smeren, aandraaien, bijslijpen of vervangen. Dus ook die kleine 10% zit nog gevangen in de machine om te kunnen blijven functioneren. Velen doen dat door de kopie het werk te laten doen, zoals de 90%, want er zal toch een dak boven ons hoofd en brood op de plank moeten.
Brood op de plank.
In een flits zag ik een wijze oude dame achter een spreekgestoelte uitleggen wat er wordt bedoeld met “brood op de plank”. Voedselvoorziening. Daar was over nagedacht.
“Het Rockefeller-systeem heeft ons wijsgemaakt dat we drie maaltijden per dag moeten nuttigen. Dat is je reinste onzin. Onze voorvaderen kwamen hoogstens aan drie maaltijden per week. We hebben geleerd, dat dat pure ellende was, ze hadden bijna niets te eten, stierven jong, de helft van hun kinderen haalden het 10e levensjaar niet, er was een slechte hygiëne en ze waren altijd ziek en ondervoed. Dat is het narratief en iedereen gelooft dat. Het systeem wil ons volproppen met voedsel en we hebben altijd een hongergevoel. Dat komt omdat er steeds meer nutriënten worden verwijderd, we eten dus verarmd voedsel, feitelijk kunstmatige imitatie. Waarom wilden ze dat? Ons lichaam is niet gebaat bij maagvulling, waarvan 95% door onze spijsverteringsorganen ONSCHADELIJK moet worden gemaakt. Wij zijn niet gebaat met het continu uit onze staat van “vasten” te houden met veel te veel maagvulling. Zonder dat je het in de gaten hebt ben je al je energie kwijt aan het opruimen van dat feitelijk overbodige voedsel, we zijn de hele dag bezig met het recyclen ervan en dus afval te produceren. We zijn dus chronisch vermoeid, veel te zwaar en uiterst kwetsbaar voor ziekten. Daar is dat systeem bij gebaat.”
Volg het spoor terug.
Fase één is dat de mensen moet worden geleerd zich vol te vreten met verslavende én veel te zwaar verteerbare troep. Verslaven doe je met suiker en andere additieven die geen enkele voedingswaarde hebben. Fase twee is, dat je door absurde landbouwmethoden alle mineralen uit het voedsel verwijderd. Fase drie is het vergiftigen van voedsel, zodat er nog meer giftige chemicaliën kunnen worden ingebracht, wat we supplementen, medicijnen en vaccinaties zijn gaan noemen. Degenen die het vuile werk moeten doen moet je met de systeemuitvinding “geld” vergiftigen, zodat ze nergens over nadenken, want “er moet toch brood op de plank”?
Vervolgens wordt er geconstateerd, dat we teveel eten en op dieet moeten, meer moeten bewegen, anders moeten leven. Minder eten betekend nóg minder mineralen en nutriënten naar binnen, dus aanvullen met chemicaliën die uiteraard niet werken. Het is een simpel verdienmodel. Het dreigen met overbevolking en voedseltekorten is dan ook wat makkelijker in de psyche te implanteren. Als wij per week van 21 maaltijden plus tussendoortje terug zouden gaan naar 3 maaltijden met vitaminen en mineralenrijke tussendoortjes, dan stort het hele systeem ook in elkaar. Dus krijgen we zo nu en dan, gericht en gedoseerd TV beelden van uitgemergelde Afrikaanse kinderen te zien. Maak iemand dan nog maar eens wijs dat je eigenlijk je vraatzucht met 85% terug kunt brengen mits er volledig biologisch-dynamisch voedsel wordt geproduceerd. Ik heb het nog even niet over de ingeburgerde gewoonte van kannibalisme, wat het verorberen van vlees dus gewoon is. Het is alsof er gericht is geteeld en gekweekt om ons vraatzucht aan te leren. Gedomesticeerde runderen, geiten, schapen bevolken verwoeste natuurgronden, nu cultuurgronden. Gemanipuleerd graan en andere knol-, bol- en wortelgewassen, idem dito. De oppervlakte cultuurgrond kan misschien wel met meer dan 85% terug. Dan herstelt de natuur zich, komt het weer tot rust en kunnen we allemaal een plekje vinden tussen beide keerkringen en hebben dus ook geen fossiele energie meer nodig. We hoeven ons enkele generaties nog niet te vervelen, want er is nog een gigantische berg vervuiling weg te werken.
De oude wereldorde
Gaan we nog verder terug, dan komen we al die grote gebouwen en constructies tegen, waarvan wij moeten geloven dat er mensen in woonden, werkten, ontspanden. Het zou zo maar kunnen. Maar misschien waren die constructies alleen maar energiegeneratoren in de vorm van kathedralen. Gebouwen en paleizen met talloze vertrekken; misschien waren het alleen maar resonantiekamers voor weer andere energie. Dat gold misschien ook voor hele steden, die als printplaten waren aangelegd. Siertuinen en stadsparken die dienden als kruidentuinen, voedselbossen en plukranden. Alles was gratis, want “geld” was nog niet uitgevonden. Er zijn in de 19e eeuw miljoenen kilometers spoorlijn en kanalen aangelegd, maar geen meter waterleiding en riolering. Kolossale steden met gigantische bouwwerken, zonder mensen, zonder tekeningen, zonder verslagen, krantenberichten of fotoreportages. Aan de buitenkant volmaakt, aan de binnenkant afgeraffeld. De vertrekken in de gebouwen en huizen hadden geen sanitaire voorzieningen, nergens waren keukens te vinden en er was ook geen strontemmers die wekelijks werden geleegd door de gemeente…. Dat kwam later allemaal met “de vooruitgang”. De “Industriële Revolutie” en de meest briljante “uitvindingen”. Mensen zijn in oorsprong lichtwezens, geen kannibalen, carnivoren en herbivoren. Verzwakte versies van het origineel. Dat heeft het AI-apparaat van ons gemaakt, noodgedwongen, anders waren we er allang vanaf geweest.
Iemand vertelde me kort geleden: “Jouw obsessie voor de geschiedenis raakt aan het absurde; stop ermee! Doe iets nuttigs.” Dat wil ik best, maar ik noem het geen obsessie, maar een terugkerend fenomeen. En wat zie je als “nuttig” binnen een absurditeit. Hoe je het draait, wendt of keert: er is steeds weer die oorsprong, dat nul-punt waar alles om draait en waarvan het systeem absoluut niet wil dat je daar bent, omdat je alleen daar het overzicht hebt. En omdat “de geschiedenis” zich blijkbaar toch herhaalt, kom je er iedere keer weer terug. Zo werkt schizofrenie: de kopie hobbelt met het systeem mee, ikzelf, of mijn oorsprong wordt altijd naar het nulpunt getrokken om het overzicht terug te krijgen. Dat is geen obsessie maar een logisch gevolg van het mens zijn.
Maar.. we weten nog steeds niet waar we zijn.
Laat staan dat we weten waar we vandaan zijn gekomen.
.